Πακέτο!!!

Οκ, είμαι βλαμμένος, είμαι τελείως γκάου, είμαι προβληματικός, πολύ πολύ γκέι και έχω τη νοοτροπία μιας 55άρας νοικοκυράς που ζει καταπιεσμένη στους 4 τοίχους της κουζίνας της καθαρίζοντας κρεμμύδια και μοιρολογόντας για τη ζωή που δεν έζησε...

Αλλά θα το ομολογήσω!!!
Όχι απλά έχει τύχει να πετύχω σε ζάπινγκ την εκπομπή της Βίκυς Χατζηβασιλείου "Πάμε πακέτο" και να τη δω μέχρι τέλους, αλλά συγκινούμαι κι όλας... (ναι, ντρέπομαι το ομολογώ, αλλά όλοι έχουμε κάνει πράγματα που ντρεπόμαστε - ένα βιασμό, μια κλοπή, μια προδοσία ρε παιδί μου έστω...)!

Ε, εγώ δεν έχω βιάσει, δεν έχω κλέψει, δεν έχω προδώσει... αλλά έχω δει το "Πάμε πακέτο"!!!

Και ενδεχομένως να είναι σικέ, να μας κοροϊδεύουν στεγνά στη μούρη, αλλά δεν έχει σημασία! Εδώ ταινία βλέπεις, που ξέρεις ότι είναι fiction, και μπορεί να πλαντάξεις στο κλάμα επειδή ο Ρίτσαρντ Γκιρ έκανε πρόταση γάμου στην Τζούλια Ρόμπερτς πάνω σε άσπρη λιμουζίνα ή επειδή ο Σωματοφύλακας της Whitney έφαγε τη σφαίρα για να την προστατεύσει... (εσύ, όχι εγώ - εγώ δεν κλαίω με αυτά... εγώ κλαίω με αυτό:)

Όταν βλέπεις ένα παλικάρι 2 μέτρα κοντά στα 30 να ψάχνει να βρει τον πατέρα του που τον έχει παρατήσει από τα 5 του χωρίς να ξέρει το λόγο, να πλαντάζει στο κλάμα όταν τον συναντάει, και να αναρωτιέται τι σκατά έκανε λάθος και έφαγε τέτοια απόρριψη!Δεν είναι και λίγο! (ε;)
Όσο μούφα κι αν είναι. Ταυτίζεσαι ρε παιδί μου. Λες, υπάρχουν τέτοιοι βλαμμένοι πατεράδες εκεί έξω που λειτουργούν μόνο σαν φορείς σπέρματος και όταν βρουν τα δύσκολα (βλέπε: αλλαγή πάνας) την κάνουν με αραιά βηματάκια...

Και σχεδόν μουδιάζεις όταν βλέπεις τον τυπάκο να κλαίει και να σπαράζει και όταν συναντάει τον πατέρα του να θέλει να του χώσει μπουνιά αλλά τελικά να τον αγκαλιάζει και να κλαίει σαν 12χρόνο πιτσιρίκι που είδε φάντασμα και ψάχνει λίγο απ' αυτό που λένε "οικογενειακή στοργή"...

Ή όταν βλέπεις 2 γιαγιαδάκια που τα χώρισε ο πόλεμος και βρεθήκανε μετά από 50-πόσα χρόνια και με το που βλέπει η μια την άλλη παθαίνουν παράκρουση (λες: τώρα θα μείνουν στον τόπο απ' την συγκίνηση!!!) και με δάκρυα στα μάτια η μια χαϊδεύει τα μαλλιά της μικρότερης αδερφής της - που παρεμπιπτόντως είναι μόλις 60 χρονών και με τόση αγάπη και λησμονιά (είδες λεξιλόγιο ταιριαστό;) να την κοιτάει στα μάτια και να την αποκαλεί "αδελφούλα"!

Οκ, κι εμένα μπορεί να με αποκαλέσουν έτσι, αλλά δεν είναι το ίδιο συγκινητικό...!

Boy George - The Crying Game!

Δεν ξέρω... γίνομαι τελείως παράλογος; Τελείως βλαμμένος;
Μπορεί! Αλλά το ομολογώ, ότι αυτή η εκπομπή με τσακίζει λίγο, όσο ψεύτικη κι αν είναι...
Ίσως φταίνε τα βιώματα μου, που έχω φάει κι εγώ κάτι μποτίτσες στο παρελθόν...
Ίσως πάλι που έχω κάνει κοιλίτσα, και την έχω δει έγκυος και με πιάνουν κρίσεις υπερ-ευαισθησίας!
Ίσως που δεν είμαι 2 μέτρα παλικάρι... τι να πω;;;
Αλλά σίγουρα δίνω μερίδιο ευθύνης και στην εκπομπή, που δεν έχει βάλει ειδικό σήμα "Ακατάλληλο δια ανηλίκους στο μυαλό"...


Ουφ!
Κράξτε με... αλλά δείτε πρώτα την εκπομπή μια φορά και μετά μου λέτε αν θα συγκινηθείτε ή όχι...!

My Christmas!

Επισήμως πλησιάζουν τα Χριστούγεννα!

Και υπό άλλες συνθήκες θα με έπιανε πανικός, κατάθλιψη, άγχος και μια ανεξήγητη μιζέρια!
Η υπερβολική αγάπη από όλους προς όλους εμένα με κάνει λίγο Σκρουτζ και το παραδέχομαι.

Η αλήθεια είναι πως έχω κάποιες άσχημες αναμνήσεις από παλαιότερα Χριστούγεννα, αλλά αν το καλοσκεφτώ έχω περάσει και πολύ καλά κάποια άλλα...

Ε, λοιπόν φέτος αποφάσισα πως αυτά τα Χριστούγεννα θα είναι δικά μου!
Και όποιος θέλει ας συμμετέχει!

Μάλιστα, θα κανονίσω να φύγω κι όλας! Να πάω ένα τριήμερο (έστω) κάπου χιονισμένα για να νιώσω όσο γίνεται πιό Χριστουγεννιάτικα!
Κι αν δεν τα καταφέρω, θα στολίσω μέχρι αηδίας το σπίτι μου ώστε να πρέπει να κάνω ελιγμούς για να πάω απ' το σαλόνι στην κουζίνα από τα πολλά αγιοβασιλάκια!!!
Και θα ανάψω τζάκι και θα τραγουδάω απ' το πρωί μέχρι το βράδυ το "Ρούντολφ το ελαφάκι" πίνοντας έγκνογκ!!!
Και θα βάλω φωτάκια μέχρι και στη λεκάνη της τουαλέτας και θα αναβοσβήνουν όοοοολα ταυτόχρονα στο ρυθμό του καζανακίου!
Και μετά τη δουλειά θα τρέχω στα μαγαζιά και θα κολλάω τη μούρη μου στις βιτρίνες με ενθουσιασμό και θα κάνω "νφφφφφφφφφφφφ" όπως θα αναπνέω και θα θολώνει το τζάμι και θα γράφω "Merry Christmas Everyone" με το δάχτυλο μου!!!
Και μετά - αφού με βρίσει η πωλήτρια που της το λέρωσα - , θα τρέχω φορώντας σκούφο και κρατώντας τρίγωνο και θα μοιράζω σπίρτα σε όποιο κοριτσάκι βρω!
Και όταν νυχτώνει, θα τρίβω παγάκια μέχρι νωρίς το πρωί, όπου θα τα σκορπίζω στο κατώφλι της πόρτας μου και θα φτιάχνω χιονανθρώπους και θα πετάω χιονόμπαλες στους περαστικούς!
Και όταν με κυνηγάνε να με δείρουν, εγώ θα βρίσκω ευκαιρία να φορέσω τα αυτοσχέδια χιονοπέδιλα μου και θα τσουλάω στη Μεσογείων και θα πηγαίνω έτσι στη δουλειά!
Μέχρι να σχολάσω και να επινοήσω πως θα γεμίσω τη μέρα μου με νέες χριστουγεννιάτικες περιπέτειες!

Κι αν δεν καταφέρω να κάνω κάτι απ' τα παραπάνω...
Και πάλι δε θα πτοηθώ...
Φέτος έχω αποφασίσει αυτά τα Χριστούγεννα να είναι τα δικά μου! Να τα περάσω όσο καλύτερα μπορώ και να μου μείνουν αξέχαστα...
Και άπαξ και το καταφέρω ... τότε του χρόνου δε θα έχω δικαιολογία να μιζεριάσω και θα πάει αλυσιδωτά, μέχρι που θα γίνει η αγαπημένη μου εποχή και κάθε χρονιά θα μοιράζω δώρα στον κόσμο τραγουδώντας τα κάλαντα σε όλες τις γλώσσες του κόσμου!!!

Προς το παρόν όμως, το δωράκι είναι ένα, και είναι αφιερωμένο σε όλους όσους μοιράζονται μαζί μου την ίδια αισιοδοξία πως τα φετινά Χριστούγεννα θα είναι (έστω και με το ζόρι) σούπερ!!!

Πρόκειται για μια συλλογή με 35 επίκαιρα (ω, ναι!) τραγουδάκια που επέλεξα και που ερμηνεύουν γνωστοί, αγαπημένοι και μη, τραγουδιστάδες!!!
Καλή ακρόαση!!! :-)

MyChristmasVol1:
01.Santa Claus is coming to town - Frank Sinatra ft Cindy Lauper
02.Please Come home for Christmas - Bon Jovi
03.Santa baby - Madonna
04.Christmas is all around - Billy Mack
05.Christmas through your eyes - Gloria Estefan
06.Thank God its Christmas - Queen
07.Do you hear what i hear - Whitney Houston
08.White Christmas - Barbra Streisand
09.Oh Christmas Tree - Aretha Franklin
10.I believe in you - Sinnead O' Connor
11.Have yourself a Merry little Christmas - The Pretenders
12.Oh Holy night - Tracy Chapman
13.Christmas Day - Dido
14.Christmas Time - Bryan Adams
15.Christmas (Baby please come home) - U2
16.So this is Christmas - John Lennon
17.Santa Claus is coming to town (live) - Mary J.Blide ft Bon Jovi ft Tracy Chapman

MyChristmasVol2:
01.White Christmas - Barry White
02.Jingle Bells Rock - Muppets
03.All I want for Christmas is you - Mariah Carey
04.Everybody is home for Christmas - Christina Aguilera
05.My only wish - Britney Spears
06.I saw mommy kissing Santa Claus - Jacksons 5
07.Merry Christmas babe - Beach Boys
08.Sleigh Ride - Debbie Gibson
09.The Christmas song remix - Christina Aguilera
10.White Christmas - Destiny's Child
11.Rocking around the Christmas tree - Brenda Lee
12.Rudolph - Diana Ross ft The Supremes
13.Last Christmas - Wham
14.What Christmas means to me - Paul Young
15.Merry Christmas baby - Bruce Springsteen ft Street band
16.This Christmas - Macy Gray
17.So this is Christmas - Robbie Williams
18.Santa Claus is coming to town - Jacksons 5

Και αν γουστάρεις να μισείς τα Χριστούγεννα, ε, τότε σου αφιερώνω αυτό: (είναι κορυφαίοοο! / ειδικά τα ξωτικά στο - 01:58΄)





Καλή εβδομάδα!
Χο-Χο-Χοοοο!!!

1η Δεκεμβρίου

(Κάνε κλίκ)


Children of the sun - Twarres




(Πληροφορίες: www.cosmo.gr)

Έμαθα πως θα μείνω για πάντα νέος!

Αναζητώ ένα χάπι-ένα χάπι να γιατρέψει την αγάπη που τρέφω προς τον κ.Λάμδα, αφού από τις αρχές της εβδομάδας άλλαξα γραφείο και πλέον δεν μοιράζομαι σουρεάλ διαλόγους με τον αξιαγάπητο συνάδελφο. Είναι δύσκολο να το ξεπεράσω και συχνά "πιάνω" τον εαυτό μου (μεταφορικά, ε;) να ζωγραφίζω στις σημειώσεις μου τον κ.Λάμδα ντυμένο Ρωμαίο να τον ταΐζουν πάσης φύσεως φρουτάκια και να τους σιγοτραγουδάει αγαπημένες του μελωδίες...

Πλέον μετακόμισα στο ίδιο γραφείο με μια συνάδελφο που γουστάρει να ακούει σκυλάδικα και περνάμε το 8άωρο κάνοντας διφωνίες και τριφωνίες στον Κουρκούλη, την Κελεκίδου και την Χρύσπα. Μάλιστα, χθες, τραγουδήσαμε μαζί το ντουέτο Χατζηγιάννη - Ολυμπίου αντικαθιστώντας τους στίχους με "Μες στα νανανανα, που νανανα, μαζί" (είμαι μόλις 3 μέρες σε αυτό το γραφείο και δεν έχω εκπαιδευτεί ακόμα σε αυτό τον τομέα, αλλά δεσμεύομαι να τους μάθω σύντομα) και στο τέλος ένας συνάδελφος από το άλλο γραφείο μας χειροκρότησε.

Ο κ.Λάμδα όμως που μας άκουσε (η αλήθεια είναι πως πορωθήκαμε και φωνάξαμε και λίγο) φάνηκε στεναχωρημένος και αποχώρησε λίγη ώρα μετά, με αποτέλεσμα να νιώσω άσχημα...

Και φάνηκε ότι πληγώθηκε και ότι ζήλεψε, αφού λίγη ώρα μετά μπούκαρε στο γραφείο και με εχθρικό βλέμμα με κοίταξε και με ρώτησε αν μπορώ να μείνω για πάντα νέος.
Κι όταν εγώ απλά άνοιξα το στόμα μου και ψέλλισα ένα "...νττττ...εεε?" χαμογέλασε ικανοποιημένος που με "τάπωσε" και με υπεροψία και μια δόση ειρωνείας άρχισε να μου κοκορεύεται πως αυτός "Χα!" ξέρει την απάντηση:

"Αν καταφέρεις να κινείσαι με την ίδια ταχύτητα που κινείται η γη, τότε θα μείνεις για πάντα νέος!"

...Οοοοοοοοοοοοκέιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιι!!!

Η αλήθεια είναι πως προβλέπεται να είναι μια δύσκολη εβδομάδα, αφού έγιναν γενικότερα ανακατατάξεις στη δουλειά και στο πως καθόμαστε, με αποτέλεσμα πλέον να έχουμε χωριστεί σε δύο κλίκες. (ελπίζω να μη με αποκαλέσει κανείς τσουτσέκι...)!

Και πλέον στο γραφείο μου το παλιό κάθεται ένας άλλος γεροντάκος, στα πρόθυρα σύνταξης, που όποτε συστήνεται σε κάποιον, του αναφέρει και κάποια αρρώστια του.
"Γειά σου. Εγώ είμαι ο Πι. Έχω ένα κριθαράκι που πολύ με ενοχλεί στο δεξί μάτι και ο ιατρός μου είπε να το προσέχω μην μου προκαλέσει μόλυνση!"

Και τότε επικρατεί σιγή για αρκετή ώρα και μένει να σε κοιτάει με γουρλωμένα μάτια λες και περιμένει μια σημαντική απάντηση από σένα, ... κι ας μην έχεις κάτι να σχολιάσεις!

Κι αν περιοριστείς στο "Περαστικά σας", ...πριν προλάβεις να τελειώσεις την φράση σου, σε αιφνιδιάζει με ένα:
"Ναι!!!!!! (νευρικό ρουθούνισμα) !!! Μπορεί να γίνει μόλυνση!!!!"
...και το βλέμμα του γίνεται πιο αγχωτικό, και η παύση και η αμηχανία μεγαλύτερη...

Δεν έχω παράπονο!!!

Κάθε μέρα στη δουλειά είναι μια ξεχωριστή εμπειρία...
Μόνο ένα παιδί για τις φωτοτυπίες μας λείπει!!!
Αλλά να είναι ικανός... Να μην είναι ερασιτέχνης... Να τα πιάνει στον αέρα:

Ορίστε και το τραγουδάκι μου!
Μου φτιάχνει τη διάθεση τρελά!
Μιχαλάκης Φούσκας - Νιώθω καλά! Εσύ;

Ένας ανορθόδοξος τρόπος να πω ευχαριστώ...!

Έχω πάθει κάτι - σα να έχω ένα βάρος, και νομίζω ότι ο μόνος τρόπος να μου φύγει, είναι να το εξομολογηθώ...
Υπάρχουν φορές που νιώθω πως όταν γράφω, απευθύνομαι κάπου. Δεν ξέρω αν καταλαβαίνεις τι εννοώ... Απλά, να, ο λόγος που απέκτησα και ακόμα διατηρώ αυτό το μπλογκ, είναι να μπορώ να αποτυπώνω γραπτώς σκέψεις που δύσκολα μπορώ να αρθρώσω προφορικά...
Και ενίοτε, -κυρίως όταν είμαι στις καλές μου-, για να μοιράζομαι την καλή μου διάθεση και παραέξω...

Αλλά να...
Είναι στιγμές που γράφω απλά για μένα, και παρεμπιπτόντως με διαβάζεις κι εσύ - ο κάθε εσύ,
και είναι και άλλες που συνειδητοποιώ πως όταν θα γράψω για μένα... θα με διαβάσεις κι εσύ - ο κάθε εσύ!

Και εκεί αγχώνομαι!

Και δεν το κάνω εσκεμμένα.
Αυτό μου συμβαίνει συνήθως όταν τυχαίνει να έχω γράψει προηγουμένως κάτι που μπορεί να έχει αρέσει σε 2-3 και θα μου το εκφράσουν μέσα απ' τα σχόλια τους.
Τότε, ναι, ...αγχώνομαι!
Γιατί ίσως τότε είναι που αντιλαμβάνομαι ότι κάποιος με διαβάζει και ενδεχομένως ασυναίσθητα με κρίνει. Και την επόμενη στιγμή βρίσκομαι μπροστά στο πληκτρολόγιο να σκέφτομαι, να γράφω - σβήνω, να διαβάζω και να ξαναδιαβάζω, και τελικά να καταλήγω να το ρίχνω κορώνα ή γράμματα για το αν θα ποστάρω αυτό που έγραψα ή αν θα είναι "κάπως" και όχι πολύ αρεστό...

Και δε θέλω να παρεξηγηθώ. Με τιμά που μπαίνει κάποιος - ο οποιοσδήποτε στη διαδικασία να ενδιαφερθεί για τα όσα έχω γράψει. Το πρόβλημα είναι σε μένα, και στην ανασφάλεια που ενδεχομένως έχω όταν ακούω καλά λόγια, αντί να κορδώνομαι - να στρεσάρομαι και να ανταγωνίζομαι τον ίδιο μου τον εαυτό. Μια ανασφάλεια που θα με βόλευε πολύ να αποκαλέσω και ανάγκη: την ανάγκη που έχουμε όταν θέλουμε να ξέρουμε πως μετράει ο λόγος μας για να μη νιώθουμε έστω και υποσυνείδητα ανίδεοι ή ακόμα και ανίσχυροι.

Και δεν ξέρω γιατί με πιάνει αυτό.
Πάντως προσπαθώ να το διώχνω.
Και τις περισσότερες φορές το καταφέρνω...
Κι αν ξανάρθει... θα το διώξω και πάλι...
Και αυτό που τελικά θα μείνει είναι μια μικρή ευγνωμοσύνη...
Που μπορεί να έχει τύχει να συμφωνήσεις ή να διαφωνήσεις μαζί μου,
Που μπορεί να έχει τύχει να έχω γράψει μεγάλες βλακείες και χαζομάρες της στιγμής...
Και παρ΄όλα αυτά κάποιος (και στην προκειμένη φάση εσύ), θα μπεις στον κόπο να κάνεις ένα κλικ στο λινκ μου και να ρίξεις μια ματιά στο τι έχω να πω... είτε αφήνοντας σχόλιο, είτε όχι.

Και γι' αυτό νομίζω θέλω να πω ένα ευχαριστώ...
Με τον πιο ανορθόδοξο τρόπο ίσως... αλλά παρ' όλα αυτά... ευχαριστώ!

Αφιερωμένο!!!

Δεν έχω ιδέα τι σημαίνουν οι στίχοι. Και δε νομίζω να μάθω και ποτέ. Αλλά μου αρέσει πολύ η μελωδία...
ΥΓ1 (Χιντ: Το πρωτάκουσα στο soundtrack της ταινίας "Όλα για τη μητέρα μου"...)
ΥΓ2 (Α, ... το βιντεάκι είναι λίγο άσχετο! :)

Ismael Lo - Tajabone