Ανοίξτε να βγω... !

Είμαι κλειστοφοβικός.!
Και μόνο με τη σκέψη ότι μπορεί να κλειδωθώ σε ένα δωμάτιο και να μη μπορώ να βγω, με πιάνει απελπισία. Χάνω τον έλεγχο... παθαίνω κρίση πανικού...
Και όχι μόνο τότε...
Και σε ένα λιβάδι να είμαι, αν μου δέσεις τα χέρια, (τι πιο συνηθισμένο;) ή αν με περιορίσεις και δε μπορώ να έχω τον έλεγχο των κινήσεων μου, πάλι παθαίνω τον ίδιο πανικό. Δύσπνοια, λαχάνιασμα, κρύος ιδρώτας και ταχυπαλμία...

Και δε μπορώ να σκεφτώ λογικά. Για κάποιο λόγο, δε μπορώ να ηρεμήσω και να σκεφτώ πως με το να έχω δεμένα χέρια, ή με το να μείνω 5 ώρες κλειδωμένος σε ένα ασανσέρ δε θα πεθάνω... Θα βαρεθώ - ναι! Αλλά δε θα πεθάνω...


Το σκέφτηκα, το φιλοσόφησα, το πάλεψα...
Και παρ' όλα αυτά εξακολουθώ να είμαι κλειστοφοβικός!
Και δε μπορώ να με κλείνουν κάπου...
Ούτε καν στο ίδιο τσουβάλι!

Γιατί όταν με βάζεις στο ίδιο τσουβάλι με μια ομάδα ανθρώπων, πάλι με πιάνει κλειστοφοβία!
Πάλι αγχώνομαι και πανικοβάλλομαι..
Και αντιδράω παράλογα... Αναρωτιέμαι.. "Γιατί"?

"Όλοι οι κινέζοι τρώνε ρύζι".
"Όλες οι γυναίκες θέλουν γάμο και παιδιά".
"Όλοι οι ψηλοί είναι και άγαρμποι".
"Όλες οι ξανθιές είναι χαζές".
"Όλοι οι gay είναι ανήθικοι".
"Όλοι οι καραφλοί έχουν μεγάλο πουλί".
...

Κι όμως κι εγώ τρώω ρύζι και είμαι Έλληνας!
Kι έχω φίλες που απεχθάνονται την ιδέα της οικογένειας!
Kαι είμαι χαζός, αλλά καστανός, και παρ' ότι κοντός, είμαι άγαρμπος...
Και μάντεψε!!!
Όσο μεγαλώνω, καραφλιάζω ... αλλά το πουλί μου δε μεγαλώνει!!!
Και έχω έχω γνωρίσει gay που είναι τα καλύτερα παιδιά, και στρέητ που είναι τα μεγαλύτερα τομάρια, και το αντίστοιχο!

Γιατί δε διαφέρουν μόνο οι ομοφυλόφιλοι απ' τους στρέητ...
Όλοι διαφέρουμε μεταξύ μας! Άντρες, γυναίκες, ψηλοί, κοντοί ...
Έχουμε διαφορετικά ακούσματα, διαφορετικές γεύσεις, διαφορετικές προτιμήσεις, διαφορετικά όνειρα, διαφορετικές φιλοδοξίες, διαφορετικά χαρακτηριστικά, διαφορετικά πορτοφόλια, χρώματα, ιδέες, δείκτες νοημοσύνης, ύψη, βάρη, μαλλιά, ιδιοτροπίες, αδυναμίες, φαντασιώσεις, ... όλα είναι διαφορετικά!!!
Και διαφορετικό δε σημαίνει κατώτερο ή ανώτερο / καλύτερο ή χειρότερο...
Απλά διαφορετικό!

Και αρνούμαι να μπω σε οποιοδήποτε τσουβάλι και να με αντιμετωπίζουν σαν μια κατώτερη ομάδα.
Γιατί μόνο σε ένα πράγμα δε διαφέρουμε: στην ανάγκη για τον ίδιο σεβασμό!

Ανοίξτε το τσουβάλι να βγω...

Tori Amos - Siren

My love song!

Δεδομένου ότι είμαι τόσο τολμηρός όσο και ένας τερμίτης (τυχαία επιλογή ζώου) αν με ενδιαφέρει κάποιος, είναι πιο πιθανό να του μιλήσω για το υγειονομικό σύστημα που πηγαίνει απ' το κακό στο χειρότερο (ναι, μιλάει η πείρα!), παρά να του εκφράσω τα συναισθήματα μου...!

Επομένως, με χαρά δέχτηκα την πρόσκληση του Revqueer, του Dj μας ΚΑΙ ΤΟΥ Άμμου στα μαλλιά μουυυυυ (ευχαριστώ!) να συνεχίσω το μπλογκοπαίχνιδο του Ethan και συγκεκριμένα να διαλέξω ένα ή δυο τραγούδια με τα οποία θα έλεγα το σ' αγαπώ στον-ην σύντροφο μου ή σε κάποιον-α που με ενδιαφέρει. Σε περίπτωση που θα επέλεγα δυο κομμάτια, απαραιτήτως το ένα θα έπρεπε να έχει αντρικά και το άλλο γυναικεία φωνητικά! Δεν υπήρξε περιορισμός ανάμεσα σε σόλο καλλιτέχνες ή γκρουπς!!!

Το πρώτο κομμάτι μου ήρθε κατευθείαν στο μυαλό.
Για το δεύτερο προβληματίστηκα αρκετά. Αμφιταλαντεύτηκα για διάφορα τραγουδάκια, ελληνικά ή ξένα.
Και κατέληξα πως εφόσον το πρώτο τραγούδι είναι ντουέτο, αρκεί...!

Ορίστε λοιπόν!
Να ποιός θα με έβγαζε απ' τη δύσκολη θέση...

Γαλάνη Δήμητρα & Κωνσταντίνος Βήτα - Μια ευχή...

Άκουσε, την πρώτη τη βροχή,
είναι για 'μας, η πιο όμορφη εποχή,
τα παιδιά μεγαλώνουν κι όλα δείχνουν ωραία,
όλοι γύρω μας ζητούν να βρουν μια παρέα,
μια ψυχή που αγαπά, ζητάει ουρανό,
μα εσύ κι εγώ...
...περπατούμε αγκαλιά στη μέση του δρόμου,
είμαστε η αρχή και το τέλος του κόσμου,
γι' ακόμη μια φορά,
η αγάπη μας κοιτά...

Άφησε, στον ουρανό μια ευχή,
να 'ρθει για μας, η πιο όμορφη στιγμή,
τα παιδιά μεγαλώνουν κι όλα δείχνουν ωραία,
όλοι γύρω μας ζητούν να βρουν μια παρέα,
μια ψυχή που αγαπά, ζητάει ουρανό,
μα εσύ κι εγώ...
..περπατούμε αγκαλιά στη μέση του δρόμου,
είμαστε η αρχή και το τέλος του κόσμου,
γι' ακόμη μια φορά,
η αγάπη μας κοιτά...

Άντε να παίρνει κι άλλος σειρά. Όποιος έχει όρεξη είναι καλοδεχούμενος.
Ενδεικτικά, δίνω την σκυτάλη στις:
ifigeneia, aggelika, iliaxtida
και στους
γ(κ)άμει bear (καλορίζικο το νέο bloooooog!) , jirashimosu και Ναυτίλο!

Καλό(μας) μήνααααα!!!
*Και επίσης, καλό ταξίδι στον GoodAsYou που πάει στα ξένααααααα! Ευχές να περάσει τέλεια!

**UPDATE:
Είναι ένα ακόμα μπλογκοπαίχνιδο που με κάλεσε ο καλός Dantάκος και ο Strahd μας, και κρίνοντας απ' το πόσοι έχετε συμμετάσχει, νομίζω όλοι ξέρετε τους κανονισμούς κ.ο.κ
Είναι το γνωστό - ξέρεις αυτό με την σελίδα 123?
...
Ε, ...το βιβλίο που έτυχε να έχω δίπλα μου είναι τα "Χαστουκόψαρα" του Λένου Χρηστίδη.
Ένα λατρεμένο, έξυπνο, σουρεάλ, χιουμοριστικό, λίγο "άκυρο" βιβλίο (με την καλή έννοια) και ιδανικό για όσους προβληματίζονται με το που χάνονται τα καπάκια απ' τα στυλό bic κ.ο.κ


σελίδα 123, περίοδος 6-8:
" Τι μαλάκας είπαμε μαζί και τον σβήσαμε από προσώπου γης. Με ένα πάτημα κουμπιού. Ήταν ώρα Ελλάδος εικοσιτρεις και πεινάγαμε. "

Βγάλατε άκρη? Ε, ...κάπως έτσι είναι και το βιβλίο :)))

Πάλι...

...αρρώστησα!

Αν σας έρθει σχόλιο με την υπογραφή Apsoy είναι ιός! Και τον έχω εγώ!!!
Και προκαλεί φτάρνισμα, πυρετό, συνάχι, ρίγη, πόνο στα κόκαλα, πονοκέφαλο και άλλα ευχάριστα...

Για ακόμα μια φορά με έριξε στο κρεβάτι!!!

Αφιερωμένο:

I just can't get enough - Nouvelle Vague ft Moby

(ναι, μου αρέσει ο Moby... φαίνεται???)

Και ένα, δυο, τρία ...στροφή...!

Βγήκα απ' το μπάνιο.
Άρχισα να σέρνω τα πόδια μου προς το δωμάτιο μου. Λίγο πριν διασχίσω την πόρτα, έκανα μια στροφή. Μπήκα! Πέταξα την πετσέτα και άρχισα να ντύνομαι. Δε φόρεσα πολλά. Τα βασικά. Ένα εφαρμοστό λαχανί μπλουζάκι και το ασορτί εφαρμοστό παντελόνι. Με μικρά αλματάκια κατευθύνθηκα πάλι προς το μπάνιο. Φόρεσα τη ροζ κορδέλα μου και τις επιγονατίδες μου. Χαμογέλασα και έκλεισα το μάτι στον εαυτό μου!!!
Σήμερα θα ήταν η πρώτη μέρα της υπόλοιπης ζωής μου και ήθελα να το γιορτάσω!!! Θα πήγαινα για χορό!!!

Βγήκα απ' το σπίτι και άρχισα να τρέχω στον κατήφορο. Σε κάθε δέντρο που συναντούσα πιανόμουν απ' το κλαδί και έκανα στροφή σχεδόν στον αέρα. Στα κλεφτά κοιτούσα το είδωλο μου στα τζάμια των αυτοκινήτων και με θαύμαζα. Λίγο πριν βγω στην κεντρική λεωφόρο έτρεξα με πολύ φόρα και έκανα τριπλό λουπ στον αέρα για να προσγειωθώ δίπλα σε ένα ταξί! Μπήκα μέσα.

Φτάνοντας στο μαγαζί είχα ήδη "ζεσταθεί" από την προθέρμανση μου. Κοντοστάθηκα έξω απ' την πόρτα και περίμενα να τελειώσει το τραγούδι που ήδη έπαιζε. Είχα κλείσει την κυκλοφορία, αλλά τους ζήτησα να κάνουν υπομονή και τους υποσχέθηκα πως αξίζει τον κόπο.

Όταν ξεκίνησε το νέο τραγούδι άνοιξα την πόρτα και με φόρα μπήκα μέσα και άρχισα να χορεύω Μπόσα Νόβα. Άρχισα να τρέχω κυκλικά μέσα στο μαγαζί και να κάνω στροφές. Στο τέλος της κάθε πιρουέτας, προσγειωνόμουν στην αγκαλιά διαφορετικού πελάτη. Όταν συμπλήρωσα έναν κύκλο, κοντοστάθηκα στο κέντρο του μαγαζιού και έπεσα στο πάτωμα. Άρχισα να χορεύω σύγχρονο - είναι πολύ δύσκολο μην το χορέψετε χωρίς επιγονατίδες και χωρίς πρόβα στο σπίτι- σε συνδυασμό με break dance σε δική μου πάντα χορογραφία. Όπως πήρα μια στροφή ένιωσα να σκίζεται το παντελόνι μου. Ήταν δύσκολο να δω εκείνη τη στιγμή αλλά είχα έντονα την διαίσθηση πως το κοινό θέλει κι άλλο και δε σταμάτησα να κοιτάξω. Λίγο πριν το ρεφρέν του τραγουδιού, σηκώθηκα απότομα και με ένα σάλτο, ανέβηκα στο μπαρ. Κλωτσούσα τα ποτήρια και χόρευα Χάλι Γκάλι. Η βαβούρα άρχισε να δυναμώνει. Ο κόσμος ήθελε κι άλλο. Κι άλλο...!!!

Το τραγούδι τελείωνε. Έπρεπε να βάλω τα δυνατά μου. Ό,τι είχα μάθει από το Dirty Dancing έπρεπε να το εφαρμόσω. Άρχισα να κάνω πιρουέτες χωρίς σταματημό. Κάποια στιγμή ένιωθα τα χέρια μου να χαστουκίζουν κόσμο, αλλά δεν σταμάτησα. Ήταν τόσο έντονο το συναίσθημα. Η καρδιά μου χτυπούσε τόσο γρήγορα, οι σφυγμοί μου είχαν φτάσει τους πεντακόσιους... Έφτανε η ώρα του φινάλε. Μέτρησα αντίστροφα μέσα μου. Σε 5, 4, 3, 2 και... Σπαγγάτο!!! Τη μια στιγμή ήμουν στον αέρα και σχεδόν πετούσα και την άλλη είχα γίνει ένα με το πάτωμα. Τα πόδια μου είχαν ανοίξει σε ορθή γωνία (δεν πάει παραπάνω) και με τα χέρια μου υποκλινόμουν χωρίς να έχω σταματήσει λεπτό να χαμογελάω. Είχα κάνει το τέλειο "κλείσιμο"...

Άρχισα να αναζητώ το χειροκρότημα. Κοίταξα δεξιά κι αριστερά. Κανείς δε μίλησε. Το μόνο που ακούστηκε εκείνη τη στιγμή ήταν η πόρτα να ανοίγει. Κοίταξα προς το μέρος της. Ένα ψηλό παλικάρι - το ίδιο που με καλωσόρισε όταν έμπαινα, μου έδειξε την έξοδο...

Αφιερωμένο σε όσους αγαπούν το χορό. Τον αληθινό χορό. Που κλείνεις τα μάτια σου και χορεύεις για σένα!!!
Αν χόρευαν όλοι έτσι στα club θα πήγαινα κάθε μέρα και θα καθόμουν μέχρι το ξημέρωμα!!!



ΥΓ(Τον Dickie τον αγαπώ!)

My Gay Parade!

Εργασία: 69η.
Θέμα: "My Gay Parade".

Η φιλία είναι μια σημαντική αξία στη ζωή μας. Και αισθάνομαι πολύ τυχερός που έχω καταφέρει να αποκτήσω πολλούς φίλους και όλοι μαζί κάνουμε πολύ καλή gay παρέαντ. Ο πιο καλός μου φίλος είναι ο Revqueer.

Τον γνώρισα στη γραμματεία του Πανεπιστημίου που είχαμε πάει χαρτί ιατρού για να πάρουμε απαλλαγή από το άθλημα "Άρση Γλουτών" την ώρα της γυμναστικής, αφού σύμφωνα με τις εξετάσεις του Παθολόγου και οι δυο υποφέραμε από βαριάς μορφής "αγκώνα του πέους". Οι άλλοι φίλοι μας, μας έκαναν πλάκα και μας έλεγαν ότι έχουμε μόνο αγκώνα, αλλά ο καλός μου φίλος ήξερε ότι ήταν κάτι σοβαρό κι ας γελάσαμε κι εμείς με το ωραίο αστείο.

Τον Revqueer, παρ' ότι τον έβλεπα συχνά στο προαύλιο μόνο του, δε τον γνώριζα. Μας σύστησε εκείνη την ημέρα ο διευθυντής, ο κύριος KinkyGrandpa12-16 (12 η μικρή και 16 η μεγάλη). Αφού μας έκραξε, γιατί είμαστε -λέει- οι μόνοι μαθητές που σπουδάζουν τόσα πολλά χρόνια στο Πανεπιστήμιο H.T.U (Homo Training University) έχοντας περάσει μόνο ένα μάθημα - το "Ενοχικό Δίκαιο" -, μας ανέθεσε να κάνουμε μια κοινή εργασία με θέμα "Ο πρωκτός ανά τους αιώνας και η συμβολή του στην ανάπτυξη της διακόσμησης εσωτερικών χώρων" στα πλαίσια του μαθήματος "Τεχνικές οργίων".

Δυστυχώς κοπήκαμε και οι δυο αλλά δεν πειράζει! Γίναμε φίλοι και γνωρίσαμε και πολλούς άλλους καλούς φίλους όπως τον makrinari25 και τον trypa_poy_haskei.

O makrinari25 είναι πολύ δημοφιλής στο Πανεπιστήμιο και οι καθηγητές του λένε όλοι "Μπράβο" και στο διάβα του, όλοι οι άλλοι φοιτητές υποκλίνονται. Ο Revqueer πιστεύει ότι σκύβουν αλλά εγώ του απαντάω "λες ανοησίες χαζούλη" αφού σε μας ποτέ δεν έχουν σκύψει και δεν ξέρουμε πως είναι! Και μια φορά που ήμασταν στα αποδυτήρια πριν μπούμε στο μάθημα του "Εφαρμοσμένου Αυνανισμού" και κάναμε επανάληψη, μας είδε ο δημοφιλής κολλητός μας και κάτι άρχισε να λέει στον trypa_poy_haskei και γελούσαν και δεν πολυκατάλαβα γιατί ήμουν συγκεντρωμένος αφού σε αυτό το μάθημα πηγαίναμε για βαθμό, αλλά μέσα στους ψιθύρους ακούσαμε τις φράσεις "δεν φοράνε εσώρουχο", "τι μικρούλικα που είναι" και την απορία "κάνει τόσο κρύο ρε παιδιά?" και καταλάβαμε πως μάλλον συζητάνε α) για τις Pussycat dolls, β) για τα στρουμφάκια και γ) για τον καιρό στη Σουηδία αυτή την εποχή.

Και όταν πήγαμε στην τάξη για το μάθημα, όλοι μας πετούσαν γαριδάκια και ο trypa_poy_haskei - τι τρελόπαιδο!? - μας πέταξε το τσιμπιδάκι για τα φρύδια του λέγοντας πως το χρειαζόμαστε αν θέλουμε να περάσουμε το μάθημα και όλοι γελούσαμε και περάσαμε πολύ καλά.

Αλλά πέρα από τα παιδιά στη σχολή που μας αγαπάνε σαν αδερφές, έχουμε κι άλλους φίλους που τους γνωρίσαμε πριν κάμποσα χρόνια όταν αυτοί ήταν πρωτοετής και τώρα έχουν αποφοιτήσει και πολύ μας λείπουν. Συχνά μάλιστα στέλνουμε με τον Revqueer e-mail στον αγαπημένο μας φίλο Trixoti-karditsa12 ο οποίος όμως στην αρχή έκανε στ’ αστεία πως μας βρίζει και μας απειλεί ώστε να μην τον ξανά-ενοχλήσουμε και τώρα πια δε μας απαντάει καν, ...αλλά ξέρουμε πως μάλλον δεν προλαβαίνει αφού έχει πιάσει δουλειά ως Chest-Hair Extensions Executive.

Κι εμείς θέλουμε να γίνουμε κάτι σπουδαίο όταν καταφέρουμε να πάρουμε πτυχίο αλλά είναι πολύ δύσκολα τα μαθήματα και μερικές φορές αποθαρρυνόμαστε και προσπαθούμε να στηρίζουμε ο ένας τον άλλο, όπως έκανα όλες τις φορές που κόπηκε ο φίλος μου Revqueer στο υποχρεωτικό μάθημα "Το Trimming στον εικοστό αιώνα", που ήταν ομολογουμένως πολλές! Πλέον όμως, όσες φορές αποθαρρυνόμαστε, κλείνουμε τα μάτια μας και σκεφτόμαστε θετικά και ξέρουμε πως ευτυχώς έχουμε φίλους που μας στηρίζουν και πιστεύουν σε εμάς και αυτό μας δίνει κουράγιο. Δε θα ξεχάσω ποτέ εκείνη τη φορά στις εργαστηριακές ασκήσεις του μαθήματος " Gaydar-Ass Styling" που έπρεπε να ποζάρουμε τα οπίσθια μας στον φωτογραφικό φακό για την επετηρίδα και που ένιωθα άσχημος και δεν είχα διάθεση και ο επίσης καλός μας φίλος fildisenio-markutsi ήρθε και μου είπε "Βάλε τη μάπα σου, είναι πιο καλλιτεχνικό και δεν θα έχει διαφορά". Και πλέον ξέραμε τι πρέπει να κάνουμε!

Εν κατακλείδι, θέλω να πω πως μπορεί τελικά να μην πιάσω βάση και σε αυτό το μάθημα, αλλά μέσω αυτής της εργασίας συνειδητοποίησα πως ακόμα και αν δεν έχω καταφέρει μέχρι στιγμής να γίνω ο γκέι που όλοι ονειρεύονται, τουλάχιστον νιώθω ήδη πολύ τυχερός γιατί ξέρω πως έχω την συμπαράσταση όλων των άλλων γκέι φίλων μου!!! Και αυτό έχει σημασία τελικά! Να έχεις μια καλή γκέι παρέαντ! Κι ας μην έχω καταλάβει γιατί βάζουμε και το "ντ" στο τέλος της λέξης!

Υπογραφή,
Ρεβκουήα και Αψου - κάτι από κοινού!

Katy Perry - You are Soooooo gay!