MIRROR by Apsoy

AKAZOO

2008-12-01T20:45:00.001+02:00

MIRROR by Apsoy...

2008-05-05T19:12:00.010+03:00

Όλο αυτό τον καιρό που δεν είχα ίντερνετ, είχα πολύ χρόνο στη διάθεση μου να σκεφτώ ποιο θα είναι το τελευταίο μου κείμενο.
Παρ' όλα αυτά δεν το πήρα απόφαση (νομίζω συνειδητά το απέφευγα) και μέχρι και τώρα ακόμα δεν έχω αποφασίσει τι θα γράψω στο επετειακό μου, αποχαιρετιστήριο ποστ.

Και λέω επετειακό, γιατί σαν σήμερα πριν ένα χρόνο, αποφάσισα να εκτεθώ για πρώτη φορά διαδικτυακά (αφού στην ζωή μου το έχω κάνει ουκ ολίγες φορές...:)), ανοίγοντας για πρώτη φορά το blogspot και παραθέτοντας σε κοινή θέα σκέψεις και προβληματισμούς μου...

Αυτό που δεν ήξερα τότε, είναι πως ταυτόχρονα άνοιξε και ένα νέο κεφάλαιο στη ζωή μου...
Δεν ξέρω αν φταίει το μπλογκ ή αν τυχαία συνέπεσε χρονικά με την σημαδιακή αυτή περίοδο της ζωής μου... και δε με νοιάζει κι όλας. Όπως και να' χει, το αγάπησα το μπλογκάκι μου όπως αγάπησα και άλλα μπλογκάκια που μου κράτησαν πολύ καλή συντροφιά σε μια εποχή που η κυκλοθυμία μου χτύπησε λίγο κόκκινο... :)

Μέσα σ' αυτό τον ένα χρόνο κατάφερα να συστηθώ, να μεγαλώσω, να φλερτάρω, να αλλάξω, να -μην- κάνω δίαιτα,να μιλήσω, να αδιαθετήσω, να ξεφύγω, να προβληματιστώ, να αναπολήσω, να τρομάξω, να απογοητευτώ, να παραιτηθώ,να αγχωθώ, να χαίρομαι, να ερωτευτώ, να περιμένω, να ντραπώ, να χαθώ, να αποπροσανατολιστώ, να τολμήσω, να γελάω, να φανταστώ, να μελαγχολήσω, να ταξιδέψω, να ονειρευτώ, να ελπίζω, να σπάσω, να αρρωστήσω, να γδυθώ, να μάθω, να γνωρίσω εσένα, να γνωρίσω εμένα...

Και αν θα μου λείψει αυτό το μπλογκάκι, είναι γιατί καλόμαθα λίγο. Καλόμαθα στο να επικοινωνώ με ανθρώπους που μπορεί να μην ήξερα καν το μικρό τους όνομα ή ποιο είναι το αγαπημένο τους χρώμα, αλλά ήξερα ότι μοιραζόμασταν τις ίδιες ανασφάλειες, το ίδιο χιούμορ ή ακόμα και τα ίδια όνειρα...

Και αυτό είναι που θα μου λείψει περισσότερο...
Η μοναδική αυτή επικοινωνία που δύσκολα έχουμε στην καθημερινότητα μας και που -ευτυχώς- βρήκα εδώ...

Και μαζί με ένα μεγάλο ευχαριστώ σε όποιον με τίμησε (το εννοώ) διαβάζοντας έστω και λίγες από τις ασυναρτησίες μου, ανεξάρτητα αν άφησε ή όχι σχόλιο... και μια ευχή: περισσότερα χαμόγελα, περισσότερη ειλικρίνεια, περισσότερο θάρρος και περισσότερη αισιοδοξία! Και να κοιμάστε ήσυχοι, αφού θα φυλάω εγώ τα σύνορα, έτσι?

Καληνύχτα... ;)

ΥΓ(Εννοείται πως με κάθε ευκαιρία θα μπαίνω και θα διαβάζω τα μπλογκάκια σας...)

ΥΓ2(Επόμενη φορά που θα ακούσετε κάποιον να φταρνίζεται, κατά πάσα πιθανότητα θα είμαι εγώ... που θα βήχω... Γιατί, -και τώρα θα φανερώσω την αληθινή μου ταυτότητα- στην πραγματικότητα θα έπρεπε να με λένε gkoyxoy αφού χαρακτηριστικό μου είναι το ότι βήχω - που όμως ακούγεται σα να φταρνίζομαι...:))

Γείτσες σε όλους!!!
Apsoy!

Ζητείται παρτενέρ...

2008-04-21T09:46:00.003+03:00

...που να ξέρει να κάνει τριπλό λουπ και να φοράει minerva βρακάκι...

...Καλή εβδομάδα!
Μολονότι είναι μεγάλη, έχει μόνο 4 εργάσιμες...(γιέηηηη)!
ΥΓ.(Μισώ την hellas on line...)

Road t(r)ips!

2008-03-26T15:59:00.005+02:00

Επηρεασμένος από το τετραήμερο που μόλις πήγα, και άυπνος από τις καταχρήσεις και το πολύ πρωινό ταξίδι επιστροφής, αποφάσισα να σπαταλήσω την ελάχιστη φαιά ουσία που έχει απομείνει στον εγκέφαλο μου προσπαθώντας να κάνω μια επανάληψη στα μαθήματα που διδάχτηκα απ' την ζωή αυτές τις ημέρες και συντάσσοντας αυτό τον υπέροχο πρόλογο για το ποστ μου!!!

Θυμήθηκα πως τελικά όταν επιστρέφεις από ένα ταξιδάκι καταλαβαίνεις πόσο καλά πέρασες! Ειδικά όταν σε ρωτήσει κάποιος "πως πέρασες;" υποθέτοντας ότι θα απαντήσεις με ένα μονολεκτικό "καλά", και που όμως καταλήγεις τελικά να μιλάς ακατάπαυστα επί 2 ώρες, γελώντας με σκηνικά που μόνο-αν-το-ζήσεις-καταλαβαίνεις-το-αστείο, αναπολώντας τοπία και εικόνες που είδες και που όμως δε μπορείς να περιγράψεις και κάνοντας τελικά το συνομιλητή σου να βαρεθεί, να ζηλέψει και να τρομάξει από τις εναλλαγές συναισθημάτων που σε διακατέχουν κατά τη διάρκεια της περιγραφής!

Ξέχασα πως υπάρχουν άνθρωποι που είναι σαδιστές. Σκοπός τους, είναι να συμπληρώνουν τις σκέψεις σου και με υποχθόνιο τρόπο, σιγανή μονότονη φωνή και ρόλο συνείδησης (το διαβολάκι, όχι το αγγελάκι) να σου καταστρέφουν την όμορφη στιγμή.
Αν ήταν ήχος, θα ήταν σπάσιμο γυαλιού...
Παραδείγματα:
"Τι ωραία που περνάμε...."
"Ναι είναι πολύ ωραία... κρίμα που θα φύγουμε σε μια ημέρα..."
"Τι όμορφα που είναι αυτό το βουνό!!!"
"Ναι, δεν είναι? Μέχρι να καεί κι αυτό..."
"Τι ωραία διαδρομή..."
"Πράγματι! Δε σου έρχεται όμως αναγούλα απ τις στροφές? ε? τώρα? ...τώρα? ούτε τώρα? ε? τώρα μήπως???"
"Τέλειο το φαγητό!"
"A minute on your lips, forever in your hips!!!"
"Τι καλά που έχει ησυχία..."
"ΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑ..."

Διαπίστωσα πως όσο καλά κι αν περνάς στις διακοπές με την παρέα σου, υπάρχουν στιγμές που θα 'θελες να το ζεις αυτό και με ένα ιδιαίτερο ανθρωπάκι που δεν είναι απλά φιλαράκι. Και ενώ περνάς καλά, θες να βρεις μια πρόφαση να σηκωθείς απ' το τραπέζι, να περπατήσεις με αργά βήματα μέχρι κάποιο σημείο με θέα και να τραγουδήσεις τους μισούς στίχους από μια μπαλάντα - με την αισιοδοξία πως την ίδια στιγμή, σε κάποιο άλλο μέρος της γης τραγουδάει τους άλλους μισούς κάποιος άλλος, ο οποίος θα σου κάνει δεύτερη φωνή στην κορώνα του ρεφρέν και κάποια στιγμή να καταλήξετε να ζείτε εσείς καλά κι οι άλλοι καλύτερα...!
Ευτυχώς, εκείνη τη στιγμή σε σκουντάει το καρτουνένιο μπλε-κίτρινο αηδόνι που κάθεται στον ώμο σου και σε συνεφέρει στην πραγματικότητα!

Συνειδητοποίησα πως σε κάθε ταβέρνα, το μόνιμο θέμα συζήτησης είναι η δίαιτα, η σωστή διατροφή και η αποστροφή προς τη λαιμαργία. Μια συζήτηση που ξεκινάει όταν έρχονται τα αμέτρητα ορεκτικά, κορυφώνεται καθώς όλοι είναι μπουκωμένοι στο κυρίως πιάτο και σταματάει όταν τελειώνει και το γλυκό-μπόμπα!!!

Έμαθα πως όσο κι αν θες φεύγοντας να αφήσεις πίσω σου σκέψεις και άγχη της καθημερινότητας, κάποια καταφέρνουν να ταξιδέψουν λαθραία μαζί σου και να σε απασχολήσουν. Ο συντελεστής που λειτουργεί καταλυτικά ώστε να βγουν στην επιφάνεια αυτές οι σκέψεις, συνήθως είναι μια ωραία θέα, η διαδρομή προς τον επόμενο προορισμό ή οι νεκρές ώρες που μεσολαβούν απ' την ώρα της χώνεψης, μέχρι την ώρα της μπαρότσαρκας...

Ζήλεψα τους ρυθμούς που έχουν οι κάτοικοι της επαρχίας, και τον Georgako που έχει τη δυνατότητα να ζει έτσι, έχοντας μετακομίσει σε μια επαρχία...!

Ξενέρωσα που μολονότι όσο καιρό έλειπα σνόμπαρα την τεχνολογία, τώρα που επέστρεψα και έμαθα πως μου έχουν κόψει το internet (φταίει ο ΟΤΕ), με έχει πιάσει απελπισία...!
(τι θα κάνω???)

Άκουσα σε repeat το συγκεκριμένο τραγουδάκι και πολύ μου άρεσε...

Lizz Wright - My heart

Ευχήθηκα σε όποιον γιόρταζε! Αν ξέχασα κάποιον, τότε χρόνια πολλάαααα!!!

Μικρές Αγγελίες vol.4

2008-03-19T08:59:00.006+02:00

ΨΑΧΝΩ το άλλο μισό αυτού του βίντεο κλιπ...
(Ναι, ακόμα και το βίντεο, έχει δικαίωμα στην αγάπη :Ρ).

Ολόκληρο, είναι εδώ:

Jimmy Somerville - Safe in these arms...

Δεν είναι γαμάτο;

ΥΓ(Ναι, την ιστορία την έβγαλα, - και καλά έκανα - , και οχι, μετρό δεν υπήρχε!:Ρ
Είχα γράψει για τρένο, αλλά επειδή δεν είχα μπει ποτέ, το είχα περιγράψει όπως στο Αμέρικα και ήταν περισσότερο σα μετρό :Ρ και απλά το διόρθωσα.)

Τι άλλα νέα;
Καλημέρα!

ΣΥΜΒΟΛΑΙΟ ΣΥΜΒΙΩΣΗΣ ΜΟΝΟ ΓΙΑ ΚΑΠΟΙΟΥΣ; ΟΧΙ ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ! A DOMESTIC PARTNERSHIP THAT DISCRIMINATES? NO THANKS!

2008-03-17T00:33:00.009+02:00

Στην Ελλάδα οι γκέι, οι λεσβίες και οι τρανσέξουαλ γνωρίζουν από διακρίσεις. Τις αντιμετωπίζουν καθημερινά στην οικογένεια, την κοινωνική ζωή και τον επαγγελματικό στίβο.
Καμιά φορά όμως φτάνει μια σταγόνα για να ξεχειλίσει το ποτήρι.

Σύμφωνα με δημοσιεύματα του τύπου το Υπουργείο Δικαιοσύνης ετοιμάζεται να καθιερώσει ένα 'συμβόλαιο συμβίωσης' ΑΠΟΚΛΕΙΣΤΙΚΑ για τα ετερόφυλα ζευγάρια. Δεν θεωρούμε ότι ένα απλό 'συμβόλαιο' μπορεί να λύσει τα ζητήματα των ζευγαριών ίδιου φύλου, ούτε να εξασφαλίσει την ισότιμη μεταχείρισή τους. Πιστεύουμε όμως ότι η προτεινόμενη διάκριση είναι κατάφωρα αντίθετη τόσο με το ελληνικό Σύνταγμα όσο και με τις ευρωπαϊκές συνθήκες για τα δικαιώματα του ανθρώπου. Πόσο μάλλον όταν 18 ευρωπαϊκές χώρες ήδη παρέχουν νομική κατοχύρωση στα ζευγάρια ίδιου φύλου.

Σκοπός αυτής της πρωτοβουλίας είναι να ενημερωθούν σχετικά οι ευρωπαϊκοί θεσμοί, οι οργανώσεις για τα ανθρώπινα δικαιώματα, ιστοσελίδες και ιστολόγια σε όλο τον κόσμο. Αυτό που ζητάμε είναι ίσα δικαιώματα για όλους. Τίποτα παραπάνω, τίποτα λιγότερο.

Αυτή τη φορά δεν θα μείνουμε σιωπηλοί. Αυτή τη φορά δεν θα κάτσουμε με σταυρωμένα χέρια.

ΕΛΛΗΝΕΣ ΜΠΛΟΓΚΕΡ ΕΝΑΝΤΙΟΝ ΤΩΝ ΔΙΑΚΡΙΣΕΩΝ

In Greece gays, lesbians and transexuals know about discrimination. They face it daily from their families, in their social lives and in the professional field.
But sometimes, all it takes is a single straw to break the camel's back.

According to press reports, the greek government is preparing to introduce a domestic partnership 'contract' EXCLUSIVELY for unmarried heterosexual couples. We do not believe that a mere 'contract' can resolve the issues same-sex couples face or ensure their fair treatment under the law. However this discriminatory proposal is a direct contravention of the greek Constitution, as well as european human rights treaties. Especially since same-sex couples already enjoy legal rights in 18 european nations.

The aim of this intervention is to make sure that european institutions, human rights organisations, websites and weblogs from around the world learn about these proposals. What we ask for is equal rights for all. Nothing more and nothing less.

This time around we will not sit idly by. This time around we will not keep silent.

GREEK BLOGGERS AGAINST DISCRIMINATION

UPDATE: Αντιγράφω από τον Revqueer που αντέγραψε απ' τον gaysuperhero τους συμμετέχοντες:

Στην πρωτουβουλία ΕΛΛΗΝΕΣ ΜΠΛΟΓΚΕΡ ΕΝΑΝΤΙΟΝ ΤΩΝ ΔΙΑΚΡΙΣΕΩΝ συμμετέχουν το εξής ιστολόγια:

http://abravanel.wordpress.com/
http://alloparmenos.blogspot.com/

http://alximist.blogspot.com/

http://a-mpa.blogspot.com/

http://www.amvro.blogspot.com/

http://anilikos.blogspot.com/

http://aphroditescomments.blogspot.com/

http://apsoy.blogspot.com/

http://asheets.blogspot.com/

http://athens.indymedia.org/

http://aviator87.blogspot.com/

http://www.bajoelsignodelibra.blogspot.com/

http://billzk.blogspot.com/

http://www.blog-o-friends.blogspot.com/

http://blog.teleologikos.eu/

http://celsius33.blogspot.com/

http://changegreecenow.blogspot.com/

http://cookiebashing.blogspot.com/

http://darkenlight.wordpress.com/

http://deadend-mind.blogspot.com/

http://dreamsgr.blogspot.com/

http://hotel-iris.blogspot.com/

http://enteka.blogspot.com/

http://erisabetsu.blogspot.com/

http://erimosiparalia.blogspot.com/

http://e-roosters.blogspot.com/

http://equilibrium-chaos.blogspot.com/

http://etalon-etalon.blogspot.com/

http://ethanandthecity.wordpress.com/

http://hfaistiwnas.blogspot.com/

http://elementstv.blogspot.com/

http://ellontia.pblogs.gr/

http://epidemios.blogspot.com/

http://erimosiparalia.blogspot.com/

http://etsieinaihzwh.blogspot.com/

http://gazakas.wordpress.com/

http://fiddleofthepan.blogspot.com/

http://floga-gr.pblogs.gr/

http://athensvoice.gr/blogs/froutadiko/

http://www.folkefiende.blogspot.com/

http://freedomisland.wordpress.com/

http://gatti-squared.blogspot.com/

http://www.gaynewsingreek.blogspot.com/

http://www.gayrightsgreece.blogspot.com/

http://gerasimos-memoryland.blogspot.com/

http://giaskepsou.blogspot.com/

http://gordongr.blogspot.com/

http://greatanubis.blogspot.com/

http://www.greek-lolita.blogspot.com/

http://greektrans.blogspot.com/

http://gremiii.blogspot.com/

http://gsus-saved.blogspot.com/

http://hommesweethomme.wordpress.com/

http://ifigeneia.blogspot.com/

http://impressedguy.wordpress.com/

http://isimeria.blogspot.com/

http://istherelifeafterbirth.blogspot.com/

http://iphimedea.blogspot.com/

http://j-jimmy-rose.blogspot.com/

http://jigiart.blogspot.com/

http://keen-on-boys.blogspot.com/

http://koblopoulos.blogspot.com/

http://kousouri.blogspot.com/

http://www.lastnightidreamtthatsomebodylovedme.com/

http://legallyblonde78.blogspot.com/

http://lianokladi01.blogspot.com/

http://lolitasequel.blogspot.com/

http://luclebelge.skynetblogs.be/

http://mahler76.blogspot.com/

http://dustroad.blogspot.com/

http://merawen.blogspot.com/

http://miaarkoudapouthneleganbetty.blogspot.com/

http://mikroanalogo.blogspot.com/

http://moodygirlland.blogspot.com/

http://motherfuckin-bitch.pblogs.gr/

http://mourlopedo.blogspot.com/

http://www.musenol.blogspot.com/

http://my-greece.blogspot.com/

http://www.nanakos.blogspot.com/

http://www.naterradosdeuses.blogspot.com/

http://naftilos.blogspot.com/

http://naya-dreamthrum.blogspot.com/

http://naytilostoydiadiktyoy.blogspot.com/

http://neverlandean.blogspot.com/

http://nocturnegr.blogspot.com/

http://novideodoni.wordpress.com/

http://novito.blogspot.com/

http://okaloslykos.blogspot.com/

http://omadag.blogspot.com/

http://oneiros.gr/blog

http://orestiss.blogspot.com/

http://paolofuego.blogspot.com/

http://panoptis.blogspot.com/

http://www.parkyourdots.com/

http://www.lifoland.gr/blogs/pink_fish/index.html

http://pitsirikos.blogspot.com/

http://potepote.blogspot.com/

http://pliats.blogspot.com/

http://poontangdee.wordpress.com/

http://povofag.blogspot.com/

http://prezatv.blogspot.com/

http://provatos.blogspot.com/

http://pyrroulas.blogspot.com/

http://raresteak.wordpress.com/

http://revqueer.blogspot.com/

http://rodiat7.blogspot.com/

http://roides.wordpress.com/

http://salepi.blogspot.com/

http://sensualmonk.blogspot.com/

http://sevenfilmgallery.blogspot.com/

http://simplethoughtssimplewords.wordpress.com/

http://stereonova.blogspot.com/

http://straths8alassinos.wordpress.com/

http://theaquariumram.blogspot.com/

http://thebsouth.blogspot.com/

http://the-hourglass-of-life.blogspot.com/

http://themotorcycleboy.blogspot.com/

http://thesparrow.wordpress.com/

http://the-wrong-guy.blogspot.com/

http://www.toksilotisarkoudas.blogspot.com/

http://tobriki.blogspot.com/

http://toumanidis.blogspot.com/

http://transs-transsexual.blogspot.com/

http://tsarlatann.blogspot.com/

http://u-blogme.blogspot.com/

http://www.umhomemgrego.blogspot.com/

http://www.unamiradagay.blogspot.com/

http://vassilisk.blogspot.com/

http://vathia.blogspot.com/

http://voltsekgayworld.blogspot.com/

http://yesmrbob.blogspot.com/

http://xomeritis.blogspot.com/

http://zygines.blogspot.com/

Μια πρωτοβουλία από τον Gay Super Hero και το Απέναντι Πεζοδρόμιο!

Σε είδα...

2008-03-14T20:27:00.003+02:00

Είναι μεγάλη τύχη να ερωτεύεσαι συνέχεια!
Και το πιστεύω αυτό που λέω!!!

Που μια βόλτα στο κέντρο αρκεί για να ερωτευτείς 4-5 ανθρωπάκια!
Που έτυχε να ανέβουν στο ίδιο βαγόνι του ηλεκτρικού με σένα...
Που είναι στημένοι στο διπλανό φανάρι
ή που σερβίρουν τον καφέ σου...

Και για λίγα δευτερόλεπτα, ξαφνιάζεσαι, αναστενάζεις και λίγο, και προσπαθείς να μαντέψεις πως λέγεται και που μένει... , αναρωτιέσαι πόσο καλά θα περνούσατε αν ήσασταν μαζί, ... υποθέτεις -τώρα που έχει και ωραίο καιρό- τι καλά που θα'ταν να φεύγατε ένα διήμερο ...και αγχώνεσαι για το τι χρώμα κουρτίνες θα βάλετε στο νέο σας σπίτι...
(το παράκανα;)

Αλλά επιμένω!!!
Είναι ωραίο συναίσθημα! Κι ας διαρκεί δευτερόλεπτα, που βέβαια στην πραγματικότητα σου φαίνονται λεπτά, μέχρι να σκεφτείς ένα σωρό άκυρες ατάκες "πεσίματος" και τελικά δε λες καμία και απλά περιορίζεσαι σε μια φευγαλέα ματιά.
Γιατί;
Γιατί, ...έτσι!
Γιατί στην ουσία δε σε ενδιαφέρει κάτι παραπάνω πέρα απ' το να θαυμάσεις, να σκάσεις ένα χαμόγελο και μετά να συνεχίσεις τη δουλειά σου!

Αλλά χωρίς πλάκα...
Ζηλεύω αυτούς που ερωτεύονται συνέχεια. Πέντε... Δέκα φορές τη μέρα.
Γιατί αυτό σημαίνει ότι βλέπουν όμορφους (τους) ανθρώπους γύρω τους.
Και αυτό μ' αρέσει!

*(Οκ. Ξαφνικά ένιωσα την επιθυμία να ονομάσω το ποστ μου "σε είδα...". ΓΙΑΤΙ ΑΡΑΓΕ?)
**(Χωρίς πλάκα, δεν προωθώ τη στήλη της Athens Voice. Σε άλλα οφείλονται οι συγκεκριμένες σκέψεις μου :Ρ)

.
.
.
Το μοντέλο του Βίντεο Κλιπ είναι Έλληνας (!!!)
Λέγεται Zach Galifianakis και είναι κωμικός!
Και σήμερα έχω ερωτευτεί αυτόν!!! :D
Θαυμάστε τον!!!

Fionna Apple - Not about love...

Υ.Γ. (Συγγνώμη που έχω παραμελήσει τα μπλογκ σας! Αλλά κατάλαβαν πόσο θαυμάσιος και ικανός άνθρωπος είμαι στη δουλειά μου και αποφάσισαν να με χώσουν για τα καλά :( )

Καλό Σουκούυυυυυυυυυυυυυυυ! :)

What's morally wrong with homosexuality?

2008-03-09T19:03:00.004+02:00

INTRODUCTION

What’s morally wrong with homosexuality if anything? And if nothing... what's all the fuzz about?
This is a wonderful, beautiful part of a human experience!
If we're going to deny this to a whole group of people saying "you can’t have that – that’s wrong" we better have a good reason.

THREAT TO NATION'S INFRASTRUCTURE

"Homosexuality is a threat to the moral fabric of our country"

"Its a threat to the nation's infrastructure"
How does what I do in bed threatens the nation's infrastructure?
I might think I'm powerful in bed, but -wow- that’s a crazy claim.

THE PARTS DON'T FIT

They have these arguments in their minds, that the parts don't fit.
...Yes they do!
How do I know? Because if they didn't, people would try it, it wouldn't work and they’d go do something else...

THE WORDS WE USE

When we talk about heterosexuality we talk about that wide range of activities.
When we talk about homosexuality, we focus on the sex part of it!

We say:
"Heterosexual people have relationships".
"Homosexual people have sex".
"Heterosexual people have lives".
"Homosexual people have lifestyles".
"Heterosexual people have a moral vision".
"Homosexual people have an agenda".
The words we use to talk about these things really affect out way of thinking about them.

BIBLICAL CONDEMNATION

When we look to the Christian Bible, we find some things that actually sound pretty negative with respect to same sex relationships.
"Man shall not lie with man as with woman, it is an abomination on to God".
Of course the book calls a number of other things abominations that we don't tend to pay attention to, quite as often.

THE END OF SOCIETY?

There was a priest who wrote to the school paper. He was very upset that I have been invited to give this lecture, and he wrote this long letter to the school paper.
And in his the letter to the school paper one of the things he said, was:
"Of course homosexuality is bad for society.
If everyone were homosexual there would be no society".

I wrote an open letter to father and it said:
"If everyone were roman catholic priest, there would be no society either".

DOESN'T HOMOSEXUALITY CAUSE AIDS?

"What about AIDS"? "Doesn't homosexuality cause AIDS"?
Erm... no!
Virus causes AIDS, and that virus can be pass along by homosexual activity ...by heterosexual activity ...by some activities they are not sexual at all!
And further more, if AIDS risk were somehow supposed to be the barometer of morality ...lesbians would be the most moral people in the world! Because of the stand point of AIDS risk, lesbian sex is the way to go!

ANIMALS DON'T DO THAT

"Homosexuality is unnatural. Animals don't do that".

Since when did animals start providing us with our moral standards?
Particularly in the area of sex?
...
Animals do not provide us with our moral standards, and even if they did, then homosexuality wouldn't be a problem, because not only do animals engage in homosexual sex, some actually form homosexual pare bonds.

WHY DO HOMOSEXUALS FLAUNT IT?

Heterosexual people do this all the time. They talk about their wives and their husbands, their boyfriends and their girlfriends, people they have crushes on ... perfectly normal.

We do the exact same thing, and we're flaunting it. We're making an issue out of it.
And that’s a double standard. And it's not fair.

THE SOLUTION: GET TO KNOW EACH OTHER

I think a big part of this solution, is for straight people to actually get to know gay and lesbian people ... because only then do we come to realize that we have many of the same hopes and dreams, fears and challenges us everyone else.

CONCLUSION

I think the way gay and lesbian people are treated in our society is wrong. Not just irrational but morally wrong.
I think there's something perverted about the fact that we hate people because of whom they love.
We do violence against people, because of the affection that exists in their lives.
And the effects of that treatment are a far greater moral tragedy than sex between consenting adults could ever be.

I'm asking you to put your selves in people's shoes before you judge them.
And I'm asking you to judge people, not on whom they love, but on whether they love.
That's my moral vision.
That's my "agenda".

Dr. John Corvino
http://www.gaymoralist.com/

Dr. John Corvino, a.k.a “The Gay Moralist,” is a writer, speaker, and philosophy professor.
For over 15 years he has been traveling the country speaking on gay rights. Combining philosophical rigor with sensitivity and humor, he challenges all sides of the debate to rethink easy assumptions about homosexuality and morality.
Dr. Corvino holds a Ph.D. in philosophy from the University of Texas at Austin and is currently Associate Professor of Philosophy at Wayne State. An award-winning teacher, he is also the recipient of a 2004 Spirit of Detroit Award from the Detroit City Council for his work on behalf of GLBT rights.
He has written over 100 articles and opinion pieces, which have appeared in regional and national print media, at the online Independent Gay Forum and in numerous academic journals and anthologies.
Corvino’s column “The Gay Moralist” appears bi-weekly at LOGO Online’s 365gay.com, “America’s Most Read Gay News Source.”

Ανοίξτε να βγω... !

2008-03-03T20:25:00.009+02:00

Είμαι κλειστοφοβικός.!
Και μόνο με τη σκέψη ότι μπορεί να κλειδωθώ σε ένα δωμάτιο και να μη μπορώ να βγω, με πιάνει απελπισία. Χάνω τον έλεγχο... παθαίνω κρίση πανικού...
Και όχι μόνο τότε...
Και σε ένα λιβάδι να είμαι, αν μου δέσεις τα χέρια, (τι πιο συνηθισμένο;) ή αν με περιορίσεις και δε μπορώ να έχω τον έλεγχο των κινήσεων μου, πάλι παθαίνω τον ίδιο πανικό. Δύσπνοια, λαχάνιασμα, κρύος ιδρώτας και ταχυπαλμία...

Και δε μπορώ να σκεφτώ λογικά. Για κάποιο λόγο, δε μπορώ να ηρεμήσω και να σκεφτώ πως με το να έχω δεμένα χέρια, ή με το να μείνω 5 ώρες κλειδωμένος σε ένα ασανσέρ δε θα πεθάνω... Θα βαρεθώ - ναι! Αλλά δε θα πεθάνω...

Το σκέφτηκα, το φιλοσόφησα, το πάλεψα...
Και παρ' όλα αυτά εξακολουθώ να είμαι κλειστοφοβικός!
Και δε μπορώ να με κλείνουν κάπου...
Ούτε καν στο ίδιο τσουβάλι!

Γιατί όταν με βάζεις στο ίδιο τσουβάλι με μια ομάδα ανθρώπων, πάλι με πιάνει κλειστοφοβία!
Πάλι αγχώνομαι και πανικοβάλλομαι..
Και αντιδράω παράλογα... Αναρωτιέμαι.. "Γιατί"?

"Όλοι οι κινέζοι τρώνε ρύζι".
"Όλες οι γυναίκες θέλουν γάμο και παιδιά".
"Όλοι οι ψηλοί είναι και άγαρμποι".
"Όλες οι ξανθιές είναι χαζές".
"Όλοι οι gay είναι ανήθικοι".
"Όλοι οι καραφλοί έχουν μεγάλο πουλί".
...

Κι όμως κι εγώ τρώω ρύζι και είμαι Έλληνας!
Kι έχω φίλες που απεχθάνονται την ιδέα της οικογένειας!
Kαι είμαι χαζός, αλλά καστανός, και παρ' ότι κοντός, είμαι άγαρμπος...
Και μάντεψε!!!
Όσο μεγαλώνω, καραφλιάζω ... αλλά το πουλί μου δε μεγαλώνει!!!
Και έχω έχω γνωρίσει gay που είναι τα καλύτερα παιδιά, και στρέητ που είναι τα μεγαλύτερα τομάρια, και το αντίστοιχο!

Γιατί δε διαφέρουν μόνο οι ομοφυλόφιλοι απ' τους στρέητ...
Όλοι διαφέρουμε μεταξύ μας! Άντρες, γυναίκες, ψηλοί, κοντοί ...
Έχουμε διαφορετικά ακούσματα, διαφορετικές γεύσεις, διαφορετικές προτιμήσεις, διαφορετικά όνειρα, διαφορετικές φιλοδοξίες, διαφορετικά χαρακτηριστικά, διαφορετικά πορτοφόλια, χρώματα, ιδέες, δείκτες νοημοσύνης, ύψη, βάρη, μαλλιά, ιδιοτροπίες, αδυναμίες, φαντασιώσεις, ... όλα είναι διαφορετικά!!!
Και διαφορετικό δε σημαίνει κατώτερο ή ανώτερο / καλύτερο ή χειρότερο...
Απλά διαφορετικό!

Και αρνούμαι να μπω σε οποιοδήποτε τσουβάλι και να με αντιμετωπίζουν σαν μια κατώτερη ομάδα.
Γιατί μόνο σε ένα πράγμα δε διαφέρουμε: στην ανάγκη για τον ίδιο σεβασμό!

Ανοίξτε το τσουβάλι να βγω...

Tori Amos - Siren

My love song!

2008-03-01T02:00:00.006+02:00

Δεδομένου ότι είμαι τόσο τολμηρός όσο και ένας τερμίτης (τυχαία επιλογή ζώου) αν με ενδιαφέρει κάποιος, είναι πιο πιθανό να του μιλήσω για το υγειονομικό σύστημα που πηγαίνει απ' το κακό στο χειρότερο (ναι, μιλάει η πείρα!), παρά να του εκφράσω τα συναισθήματα μου...!

Επομένως, με χαρά δέχτηκα την πρόσκληση του Revqueer, του Dj μας ΚΑΙ ΤΟΥ Άμμου στα μαλλιά μουυυυυ (ευχαριστώ!) να συνεχίσω το μπλογκοπαίχνιδο του Ethan και συγκεκριμένα να διαλέξω ένα ή δυο τραγούδια με τα οποία θα έλεγα το σ' αγαπώ στον-ην σύντροφο μου ή σε κάποιον-α που με ενδιαφέρει. Σε περίπτωση που θα επέλεγα δυο κομμάτια, απαραιτήτως το ένα θα έπρεπε να έχει αντρικά και το άλλο γυναικεία φωνητικά! Δεν υπήρξε περιορισμός ανάμεσα σε σόλο καλλιτέχνες ή γκρουπς!!!

Το πρώτο κομμάτι μου ήρθε κατευθείαν στο μυαλό.
Για το δεύτερο προβληματίστηκα αρκετά. Αμφιταλαντεύτηκα για διάφορα τραγουδάκια, ελληνικά ή ξένα.
Και κατέληξα πως εφόσον το πρώτο τραγούδι είναι ντουέτο, αρκεί...!

Ορίστε λοιπόν!
Να ποιός θα με έβγαζε απ' τη δύσκολη θέση...

Γαλάνη Δήμητρα & Κωνσταντίνος Βήτα - Μια ευχή...

Άκουσε, την πρώτη τη βροχή,
είναι για 'μας, η πιο όμορφη εποχή,
τα παιδιά μεγαλώνουν κι όλα δείχνουν ωραία,
όλοι γύρω μας ζητούν να βρουν μια παρέα,
μια ψυχή που αγαπά, ζητάει ουρανό,
μα εσύ κι εγώ...
...περπατούμε αγκαλιά στη μέση του δρόμου,
είμαστε η αρχή και το τέλος του κόσμου,
γι' ακόμη μια φορά,
η αγάπη μας κοιτά...

Άφησε, στον ουρανό μια ευχή,
να 'ρθει για μας, η πιο όμορφη στιγμή,
τα παιδιά μεγαλώνουν κι όλα δείχνουν ωραία,
όλοι γύρω μας ζητούν να βρουν μια παρέα,
μια ψυχή που αγαπά, ζητάει ουρανό,
μα εσύ κι εγώ...
..περπατούμε αγκαλιά στη μέση του δρόμου,
είμαστε η αρχή και το τέλος του κόσμου,
γι' ακόμη μια φορά,
η αγάπη μας κοιτά...

Άντε να παίρνει κι άλλος σειρά. Όποιος έχει όρεξη είναι καλοδεχούμενος.
Ενδεικτικά, δίνω την σκυτάλη στις:
ifigeneia, aggelika, iliaxtida
και στους
γ(κ)άμει bear (καλορίζικο το νέο bloooooog!) , jirashimosu και Ναυτίλο!

Καλό(μας) μήνααααα!!!
*Και επίσης, καλό ταξίδι στον GoodAsYou που πάει στα ξένααααααα! Ευχές να περάσει τέλεια!

**UPDATE:
Είναι ένα ακόμα μπλογκοπαίχνιδο που με κάλεσε ο καλός Dantάκος και ο Strahd μας, και κρίνοντας απ' το πόσοι έχετε συμμετάσχει, νομίζω όλοι ξέρετε τους κανονισμούς κ.ο.κ
Είναι το γνωστό - ξέρεις αυτό με την σελίδα 123?
...
Ε, ...το βιβλίο που έτυχε να έχω δίπλα μου είναι τα "Χαστουκόψαρα" του Λένου Χρηστίδη.
Ένα λατρεμένο, έξυπνο, σουρεάλ, χιουμοριστικό, λίγο "άκυρο" βιβλίο (με την καλή έννοια) και ιδανικό για όσους προβληματίζονται με το που χάνονται τα καπάκια απ' τα στυλό bic κ.ο.κ

σελίδα 123, περίοδος 6-8:
" Τι μαλάκας είπαμε μαζί και τον σβήσαμε από προσώπου γης. Με ένα πάτημα κουμπιού. Ήταν ώρα Ελλάδος εικοσιτρεις και πεινάγαμε. "

Βγάλατε άκρη? Ε, ...κάπως έτσι είναι και το βιβλίο :)))

Πάλι...

2008-02-21T14:07:00.005+02:00

...αρρώστησα!

Αν σας έρθει σχόλιο με την υπογραφή Apsoy είναι ιός! Και τον έχω εγώ!!!
Και προκαλεί φτάρνισμα, πυρετό, συνάχι, ρίγη, πόνο στα κόκαλα, πονοκέφαλο και άλλα ευχάριστα...

Για ακόμα μια φορά με έριξε στο κρεβάτι!!!

Αφιερωμένο:

I just can't get enough - Nouvelle Vague ft Moby

(ναι, μου αρέσει ο Moby... φαίνεται???)

Και ένα, δυο, τρία ...στροφή...!

2008-02-20T10:12:00.002+02:00

Βγήκα απ' το μπάνιο.
Άρχισα να σέρνω τα πόδια μου προς το δωμάτιο μου. Λίγο πριν διασχίσω την πόρτα, έκανα μια στροφή. Μπήκα! Πέταξα την πετσέτα και άρχισα να ντύνομαι. Δε φόρεσα πολλά. Τα βασικά. Ένα εφαρμοστό λαχανί μπλουζάκι και το ασορτί εφαρμοστό παντελόνι. Με μικρά αλματάκια κατευθύνθηκα πάλι προς το μπάνιο. Φόρεσα τη ροζ κορδέλα μου και τις επιγονατίδες μου. Χαμογέλασα και έκλεισα το μάτι στον εαυτό μου!!!
Σήμερα θα ήταν η πρώτη μέρα της υπόλοιπης ζωής μου και ήθελα να το γιορτάσω!!! Θα πήγαινα για χορό!!!

Βγήκα απ' το σπίτι και άρχισα να τρέχω στον κατήφορο. Σε κάθε δέντρο που συναντούσα πιανόμουν απ' το κλαδί και έκανα στροφή σχεδόν στον αέρα. Στα κλεφτά κοιτούσα το είδωλο μου στα τζάμια των αυτοκινήτων και με θαύμαζα. Λίγο πριν βγω στην κεντρική λεωφόρο έτρεξα με πολύ φόρα και έκανα τριπλό λουπ στον αέρα για να προσγειωθώ δίπλα σε ένα ταξί! Μπήκα μέσα.

Φτάνοντας στο μαγαζί είχα ήδη "ζεσταθεί" από την προθέρμανση μου. Κοντοστάθηκα έξω απ' την πόρτα και περίμενα να τελειώσει το τραγούδι που ήδη έπαιζε. Είχα κλείσει την κυκλοφορία, αλλά τους ζήτησα να κάνουν υπομονή και τους υποσχέθηκα πως αξίζει τον κόπο.

Όταν ξεκίνησε το νέο τραγούδι άνοιξα την πόρτα και με φόρα μπήκα μέσα και άρχισα να χορεύω Μπόσα Νόβα. Άρχισα να τρέχω κυκλικά μέσα στο μαγαζί και να κάνω στροφές. Στο τέλος της κάθε πιρουέτας, προσγειωνόμουν στην αγκαλιά διαφορετικού πελάτη. Όταν συμπλήρωσα έναν κύκλο, κοντοστάθηκα στο κέντρο του μαγαζιού και έπεσα στο πάτωμα. Άρχισα να χορεύω σύγχρονο - είναι πολύ δύσκολο μην το χορέψετε χωρίς επιγονατίδες και χωρίς πρόβα στο σπίτι- σε συνδυασμό με break dance σε δική μου πάντα χορογραφία. Όπως πήρα μια στροφή ένιωσα να σκίζεται το παντελόνι μου. Ήταν δύσκολο να δω εκείνη τη στιγμή αλλά είχα έντονα την διαίσθηση πως το κοινό θέλει κι άλλο και δε σταμάτησα να κοιτάξω. Λίγο πριν το ρεφρέν του τραγουδιού, σηκώθηκα απότομα και με ένα σάλτο, ανέβηκα στο μπαρ. Κλωτσούσα τα ποτήρια και χόρευα Χάλι Γκάλι. Η βαβούρα άρχισε να δυναμώνει. Ο κόσμος ήθελε κι άλλο. Κι άλλο...!!!

Το τραγούδι τελείωνε. Έπρεπε να βάλω τα δυνατά μου. Ό,τι είχα μάθει από το Dirty Dancing έπρεπε να το εφαρμόσω. Άρχισα να κάνω πιρουέτες χωρίς σταματημό. Κάποια στιγμή ένιωθα τα χέρια μου να χαστουκίζουν κόσμο, αλλά δεν σταμάτησα. Ήταν τόσο έντονο το συναίσθημα. Η καρδιά μου χτυπούσε τόσο γρήγορα, οι σφυγμοί μου είχαν φτάσει τους πεντακόσιους... Έφτανε η ώρα του φινάλε. Μέτρησα αντίστροφα μέσα μου. Σε 5, 4, 3, 2 και... Σπαγγάτο!!! Τη μια στιγμή ήμουν στον αέρα και σχεδόν πετούσα και την άλλη είχα γίνει ένα με το πάτωμα. Τα πόδια μου είχαν ανοίξει σε ορθή γωνία (δεν πάει παραπάνω) και με τα χέρια μου υποκλινόμουν χωρίς να έχω σταματήσει λεπτό να χαμογελάω. Είχα κάνει το τέλειο "κλείσιμο"...

Άρχισα να αναζητώ το χειροκρότημα. Κοίταξα δεξιά κι αριστερά. Κανείς δε μίλησε. Το μόνο που ακούστηκε εκείνη τη στιγμή ήταν η πόρτα να ανοίγει. Κοίταξα προς το μέρος της. Ένα ψηλό παλικάρι - το ίδιο που με καλωσόρισε όταν έμπαινα, μου έδειξε την έξοδο...

Αφιερωμένο σε όσους αγαπούν το χορό. Τον αληθινό χορό. Που κλείνεις τα μάτια σου και χορεύεις για σένα!!!
Αν χόρευαν όλοι έτσι στα club θα πήγαινα κάθε μέρα και θα καθόμουν μέχρι το ξημέρωμα!!!

ΥΓ(Τον Dickie τον αγαπώ!)

My Gay Parade!

2008-02-16T19:30:00.000+02:00

Εργασία: 69η.
Θέμα: "My Gay Parade".

Η φιλία είναι μια σημαντική αξία στη ζωή μας. Και αισθάνομαι πολύ τυχερός που έχω καταφέρει να αποκτήσω πολλούς φίλους και όλοι μαζί κάνουμε πολύ καλή gay παρέαντ. Ο πιο καλός μου φίλος είναι ο Revqueer.

Τον γνώρισα στη γραμματεία του Πανεπιστημίου που είχαμε πάει χαρτί ιατρού για να πάρουμε απαλλαγή από το άθλημα "Άρση Γλουτών" την ώρα της γυμναστικής, αφού σύμφωνα με τις εξετάσεις του Παθολόγου και οι δυο υποφέραμε από βαριάς μορφής "αγκώνα του πέους". Οι άλλοι φίλοι μας, μας έκαναν πλάκα και μας έλεγαν ότι έχουμε μόνο αγκώνα, αλλά ο καλός μου φίλος ήξερε ότι ήταν κάτι σοβαρό κι ας γελάσαμε κι εμείς με το ωραίο αστείο.

Τον Revqueer, παρ' ότι τον έβλεπα συχνά στο προαύλιο μόνο του, δε τον γνώριζα. Μας σύστησε εκείνη την ημέρα ο διευθυντής, ο κύριος KinkyGrandpa12-16 (12 η μικρή και 16 η μεγάλη). Αφού μας έκραξε, γιατί είμαστε -λέει- οι μόνοι μαθητές που σπουδάζουν τόσα πολλά χρόνια στο Πανεπιστήμιο H.T.U (Homo Training University) έχοντας περάσει μόνο ένα μάθημα - το "Ενοχικό Δίκαιο" -, μας ανέθεσε να κάνουμε μια κοινή εργασία με θέμα "Ο πρωκτός ανά τους αιώνας και η συμβολή του στην ανάπτυξη της διακόσμησης εσωτερικών χώρων" στα πλαίσια του μαθήματος "Τεχνικές οργίων".

Δυστυχώς κοπήκαμε και οι δυο αλλά δεν πειράζει! Γίναμε φίλοι και γνωρίσαμε και πολλούς άλλους καλούς φίλους όπως τον makrinari25 και τον trypa_poy_haskei.

O makrinari25 είναι πολύ δημοφιλής στο Πανεπιστήμιο και οι καθηγητές του λένε όλοι "Μπράβο" και στο διάβα του, όλοι οι άλλοι φοιτητές υποκλίνονται. Ο Revqueer πιστεύει ότι σκύβουν αλλά εγώ του απαντάω "λες ανοησίες χαζούλη" αφού σε μας ποτέ δεν έχουν σκύψει και δεν ξέρουμε πως είναι! Και μια φορά που ήμασταν στα αποδυτήρια πριν μπούμε στο μάθημα του "Εφαρμοσμένου Αυνανισμού" και κάναμε επανάληψη, μας είδε ο δημοφιλής κολλητός μας και κάτι άρχισε να λέει στον trypa_poy_haskei και γελούσαν και δεν πολυκατάλαβα γιατί ήμουν συγκεντρωμένος αφού σε αυτό το μάθημα πηγαίναμε για βαθμό, αλλά μέσα στους ψιθύρους ακούσαμε τις φράσεις "δεν φοράνε εσώρουχο", "τι μικρούλικα που είναι" και την απορία "κάνει τόσο κρύο ρε παιδιά?" και καταλάβαμε πως μάλλον συζητάνε α) για τις Pussycat dolls, β) για τα στρουμφάκια και γ) για τον καιρό στη Σουηδία αυτή την εποχή.

Και όταν πήγαμε στην τάξη για το μάθημα, όλοι μας πετούσαν γαριδάκια και ο trypa_poy_haskei - τι τρελόπαιδο!? - μας πέταξε το τσιμπιδάκι για τα φρύδια του λέγοντας πως το χρειαζόμαστε αν θέλουμε να περάσουμε το μάθημα και όλοι γελούσαμε και περάσαμε πολύ καλά.

Αλλά πέρα από τα παιδιά στη σχολή που μας αγαπάνε σαν αδερφές, έχουμε κι άλλους φίλους που τους γνωρίσαμε πριν κάμποσα χρόνια όταν αυτοί ήταν πρωτοετής και τώρα έχουν αποφοιτήσει και πολύ μας λείπουν. Συχνά μάλιστα στέλνουμε με τον Revqueer e-mail στον αγαπημένο μας φίλο Trixoti-karditsa12 ο οποίος όμως στην αρχή έκανε στ’ αστεία πως μας βρίζει και μας απειλεί ώστε να μην τον ξανά-ενοχλήσουμε και τώρα πια δε μας απαντάει καν, ...αλλά ξέρουμε πως μάλλον δεν προλαβαίνει αφού έχει πιάσει δουλειά ως Chest-Hair Extensions Executive.

Κι εμείς θέλουμε να γίνουμε κάτι σπουδαίο όταν καταφέρουμε να πάρουμε πτυχίο αλλά είναι πολύ δύσκολα τα μαθήματα και μερικές φορές αποθαρρυνόμαστε και προσπαθούμε να στηρίζουμε ο ένας τον άλλο, όπως έκανα όλες τις φορές που κόπηκε ο φίλος μου Revqueer στο υποχρεωτικό μάθημα "Το Trimming στον εικοστό αιώνα", που ήταν ομολογουμένως πολλές! Πλέον όμως, όσες φορές αποθαρρυνόμαστε, κλείνουμε τα μάτια μας και σκεφτόμαστε θετικά και ξέρουμε πως ευτυχώς έχουμε φίλους που μας στηρίζουν και πιστεύουν σε εμάς και αυτό μας δίνει κουράγιο. Δε θα ξεχάσω ποτέ εκείνη τη φορά στις εργαστηριακές ασκήσεις του μαθήματος " Gaydar-Ass Styling" που έπρεπε να ποζάρουμε τα οπίσθια μας στον φωτογραφικό φακό για την επετηρίδα και που ένιωθα άσχημος και δεν είχα διάθεση και ο επίσης καλός μας φίλος fildisenio-markutsi ήρθε και μου είπε "Βάλε τη μάπα σου, είναι πιο καλλιτεχνικό και δεν θα έχει διαφορά". Και πλέον ξέραμε τι πρέπει να κάνουμε!

Εν κατακλείδι, θέλω να πω πως μπορεί τελικά να μην πιάσω βάση και σε αυτό το μάθημα, αλλά μέσω αυτής της εργασίας συνειδητοποίησα πως ακόμα και αν δεν έχω καταφέρει μέχρι στιγμής να γίνω ο γκέι που όλοι ονειρεύονται, τουλάχιστον νιώθω ήδη πολύ τυχερός γιατί ξέρω πως έχω την συμπαράσταση όλων των άλλων γκέι φίλων μου!!! Και αυτό έχει σημασία τελικά! Να έχεις μια καλή γκέι παρέαντ! Κι ας μην έχω καταλάβει γιατί βάζουμε και το "ντ" στο τέλος της λέξης!

Υπογραφή,
Ρεβκουήα και Αψου - κάτι από κοινού!

Katy Perry - You are Soooooo gay!

Αναβολή λόγω βλακείας!!!

2008-02-15T03:23:00.005+02:00

Απ' ότι φαίνεται θα με φάτε για λίγο ακόμα καιρό στη μάπα...

Όχι για πολύ... μέχρι τον Μάιο!
Για επαγγελματικούς λόγους ζήτησα αναβολή και έγινε δεκτή!
Και αφού δε μπαίνει ο Cookie, δε μπαίνω ούτε εγώ!!!
(δε θα είναι το ίδιο άλλωστε...)

Αφιερωμένο σε όλους μας:
(κάποια ευτυχώς ή δυστυχώς τα έχω δει και τα αναγνωρίζω...)

Internet People

...αλλά αγαπημένο μου - για ευνόητους λόγους - παραμένει αυτό!
Γείτσες!!!

Panda Sneeze

Τελική η ζωή μου είναι πιό απρόβλεπτη απ' όσο νόμιζα...

Φλαμανδικά, και πάλι Φλαμανδικά!

2008-02-07T03:20:00.000+02:00

Πάντα πίστευα πως ένα απ' τα δυσκολότερα πράγματα που έχουμε να αντιμετωπίσουμε ως περαστικοί σε αυτή τη ζωή, είναι και η δυσκολία στην επικοινωνία.
Κάτι που γίνεται ακόμα δυσκολότερο όταν προσπαθείς να συννενοηθείς με κάποιον που μιλάει άλλη γλώσσα...

Scott Matthew - Language (SHORTBUS soundtrack)
(Τέλειο-τέλειο-τέλειο τραγούδι!)

Αλλά δε μιλάω για αγγλικά, γαλλικά, γερμανικά ή ακόμα και ...φλαμανδικά (που για κάποιο λόγο θεωρώ πως είναι πολύ δύσκολη γλώσσα)!

Όχι!

Αναφέρομαι στην περίπτωση που η μητρική γλώσσα είναι η ίδια ...και που η interlingua σηκώνει τα χέρια ψηλά.

Που κάνεις μια απόπειρα να μιλήσεις την ίδια γλώσσα με κάποιον που πιστεύεις πως θα σε καταλάβει και συνειδητοποιείς πως κανένας μεταφραστής και κανένα λεξικό δε μπορεί να σε βοηθήσει να βγάλεις άκρη.

Που ρωτάς πόσο κάνει,
...και σου απαντάει κόκκινο!
Που ρωτάς τι ώρα είναι,
...και σου λέει ..."ναι!".

Και αρχίζεις να αναθεωρείς τα πιστεύω σου για το ρόλο που έπαιξε τελικά ο πύργος της Βαβέλ. Αφού ενδεχομένως να μπορείς να επικοινωνήσεις καλύτερα με κάποιον που μιλάει καταλανικά...

Αλλά πολύ φοβάμαι πως μερικές φορές είναι προτιμότερο να μην υπάρχει καθόλου επικοινωνία...
Παρά να υπάρχει η ψευδαίσθηση της επικοινωνίας.

Που ρωτάς κάποιον πόσο κάνει,
και με πολύ χαρά και καλή διάθεση προτίθεται να σου απαντήσει...
...και μετά αλλάζει θέμα!
Που ρωτάς τι ώρα είναι,
και με πολύ τακτ σηκώνει το μανίκι του να φανερωθεί το ρολόι του,

...και στη συνέχεια κοιτάζει αλλού!

Γιατί αν μη τι άλλο είναι προτιμότερο να ξέρεις τι έχεις να αντιμετωπίσεις,
παρά να το διαπιστώνεις σιγά-σιγά στην πορεία...
ενώ έχεις ήδη αρχίσει πάλι να ξεθαρρεύεις και να αναρωτιέσαι το γνωστό "...λες;..."

Μα είναι τόσο δύσκολο;
Αφού τελικά κανείς δε συμβιβάζεται με κάτι λιγότερο από αυτό που ζητάει...
Φιλία; Φλερτ; Ξεπέτα; Γνωριμία; Till death do us part? Τίποτα;
Γιατί να μη λέμε ή δείχνουμε εξ αρχής τι θέλουμε με απλές, κατανοητές λέξεις;
Έστω... κι ας είναι και στα φλαμανδικά!

Κάνει κρύο στην Στοκχόλμη...

2008-02-01T13:13:00.000+02:00

Σαν άνθρωπος κι εγώ έχω ελαττώματα.
Είμαι πολύ ειλικρινής, ευαίσθητος, λέω τα πράγματα με τ' όνομα τους κ.ο.κ

Και μέσα σε όλα αυτά τα μικρά ελαττώματα, είναι και ένα που μ' έχει προβληματίσει πολύ...

Συχνά παραμιλάω στον ύπνο μου!!!
Κανονική κουβέντα όμως... όχι παραλήρημα λέξεων χωρίς συνοχή και νόημα! Όχι!

Ενώ κοιμάμαι μπορείς να κάνεις συζήτηση μαζί μου για πολιτική, τέχνες και στο τσακίρ κέφι και για τα πολιτιστικά δρώμενα. Και ενδεχομένως να ανοίξω τα μάτια μου (αναλόγως τη διάθεση και τι φοράς) και να περάσουμε μαζί όλο το πρωινό χωρίς να έχεις καταλάβει ότι στην πραγματικότητα κοιμάμαι!!!

Παλιότερα υπνοβατούσα και λίγο (ήμουν όμως αρκετά "μούχλας" και δεν έβγαινα απ' το σπίτι) και μπορούσα να το συνδυάσω και να ζω μια δεύτερη ζωή όταν κοιμάμαι. Πλέον όμως η υπνοβασία έχει σταματήσει και οι νυχτερινές έξοδοι έχουν περιοριστεί στην ...ξύπνια ζωή μου!

Αλλά το παραμιλητό έχει παραμείνει! Και όχι στα καλά του καθουμένου (δεν είμαι δα και τόοοοοοσο φρικιό!), όχι!!! Για να πιάσω συζήτηση μαζί σου πρέπει να μου απευθύνεις το λόγο. Ένα απλό "τι κάνεις;" αρκεί για να μιλάμε για ό,τι σε απασχολεί και -αν μπορώ- να σου δώσω και συμβουλές.
Πλήξη; Μονοτονία; Βαρεμάρα; Μπορείς επίσης και να μου τηλεφωνήσεις και να μιλάμε με τις ώρες (χρέωση 1,00€ / 15 sec) σα να έχεις καλέσει τηλεπαρέα, αφού, σύμφωνα με μαρτυρίες φίλων, λέω και αστειάκια - αμέ!

Αρκεί να μην ξεπεράσεις κάποια συγκεκριμένη ώρα (ακόμα δεν έχει βρεθεί η εξίσωση χρόνου που υποσεινήδητα χρησιμοποιώ...) που αρχίζω και κουράζομαι (ανθρώπινη αδυναμία) και εκεί που μιλάμε για την ξαφνική πτώση του χρηματιστηρίου, μπορεί να αλλάζω ξαφνικά τη συζήτηση με την φράση κλειδί "κάνει κρύο στην Στοκχόλμη" ή να σου προτείνω να κάνεις πιο αργά πετάλι στο ποδήλατο γιατί πλησιάζουμε σε ανηφοριά!!!
Τότε είναι που καταλαβαίνεις ότι κοιμάμαι και πως όσα μου έχεις εκμυστηρευτεί όλη αυτή την ώρα, θα παραμείνουν πράγματι μυστικά ...αφού δεν έχω άλλη επιλογή!

Μόνο σε φαξ δεν απαντάω και e-mail. Κατά τ' άλλα είμαι κοινωνικότατος!!!
Α! Ναι...
Και μη μου δώσεις ραντεβού! Γιατί σίγουρα θα πω "ναι" και όταν κλείσουμε το τηλέφωνο θα συνεχίσω να κοιμάμαι και όσο και να το θέλω, δε θα εμφανιστώ ποτέ στο ραντεβού μας!(έχει συμβεί αρκετές φορές, δεν κάνω πλάκα!!!)

...

Και μολονότι αυτό μου το -ας μου επιτραπεί να το αποκαλέσω- ταλέντο θα μπορούσε να είναι ένα μεγάλο προτέρημα (π.χ. αν το "δουλέψω" λίγο θα μπορώ να πηγαίνω στο γραφείο και να κάνω το 8ωρο μου ενώ στην πραγματικότητα θα κοιμάμαι, ή να ζω 24/7 και να συλλέγω εμπειρίες ζωής που θα μπορούσαν να είναι πολύτιμες -αν της θυμόμουν κι' όλας...), μερικές φορές με φέρνει σε δύσκολη θέση και αυτό είναι και ένα άγχος μου!

Γιατί, ok, το να είσαι μέλος της οικογένειας μου ή καλό μου φιλαράκι και να σου εξομολογηθώ στο τηλέφωνο πως "μπορεί κι εγώ να είμαι εξώγαμο του Πασχάλη" όσο και να σε σοκάρει, μπορώ αργότερα να σ'το διαψεύσω και να το τεκμηριώσω και με επιχειρήματα και να φύγουν όλες οι αμφιβολίες σου επ' αυτού.
Τι γίνεται όμως όταν λες κάτι αντίστοιχο σε κάποιον που δε γνωρίζεις;

Και δεδομένου ότι σε λίγες μέρες παρουσιάζομαι και θα μοιράζομαι τον ίδιο θάλαμο με άλλους 30; 40; 50;;; αγνώστους, μια ανησυχία την έχω ότι μπορεί να ξυπνήσω ένα πρωί και το θέμα συζήτησης στην τραπεζαρία να είναι οι πιο ξέφρενες φαντασιώσεις μου, τις οποίες θα έχω αναλυτικά περιγράψει στον θαλαμάρχη που απλά ήρθε να με ξυπνήσει να πάω στη σκοπιά και αντ' αυτού καταλήξαμε να παίζουμε θάρρος ή αλήθεια εν αγνοία μου!

Και δεν ξέρω αν πρέπει να αγχωθώ επειδή τα μυστικά μου θα γίνουν στιχάκια στις τουαλέτες του στρατού ή να δω την θετική πλευρά των πραγμάτων: ότι δηλαδή μπορεί και να τελειώσει η θητεία μου και να έχω κάνει όλες τις σκοπιές υπνοβατώντας και σιγομουρμουρίζοντας αυτό:

(αφιερωμένο σε όσους έκαναν, κάνουν και θα κάνουν γερμανικό στη σκοπιά:)

Raffaella Carrà - A far l' amore ( scoppia scoppia)

ΥΓ-1.(Ξέρει κανείς πως εκπαιδεύεις κάποιον στον ύπνο του ώστε όταν παραμιλάει να λέει απλά: "Αλτ! Τις ει;" ??? Θα με εξυπηρετούσε...)

ΥΓ-2.(Heroes my ass... Πρόσφατα ανακάλυψα ότι πλέον μπορώ να απαντάω και σε μηνύματα μέσω κινητού ενώ κοιμάμαι...! Όχι, παίζουμε...)

ΥΓ-3.( Καλό μήνααααααααααααααααααααα σε όλους!)

ΥΓ-4.(Αφιερωμένο στον revqueerάκο... Ξέρει αυτός γιατί!)

Πρόσκληση σε πάρτι!!!

2008-01-30T16:13:00.000+02:00

Μια απ' αυτές τις ημέρες είστε όλοι καλεσμένοι στο μεγάλο πάρτι αποχαιρετισμού που θα γίνει προς τιμή μου, λόγω της κατάταξης μου στα ελληνικά στρατά!!!

Το πάρτι θα ξεκινήσει από νωρίς και μέχρι τις 21:00 το αργότερο θα πρέπει να έχουν παρευρεθεί όλοι. Θα είναι καλεσμένα ονόματα από όλη την αφρόκρεμα της Αθήνας και των περιχώρων και στις 21:30 (αφήνω ένα περιθώριο ώστε να μην υπάρχει δικαιολογία) θα κάνω την εμφάνιση μου εγώ.

Και επειδή το θέμα του πάρτι είναι "Join the greek army" έχω φροντίσει τα ρούχα μου να είναι όλα παραλλαγή, αλλά σε πιο τρέντι (καμπαρτίνα, κασκόλ, Κάπρι και γιλέκο) δίνοντας έμφαση στο μαλλί που θα έχει επιμεληθεί ο Εθνικός κομμωτής Σούλης (ακολουθεί φώτο)!!!

Θα κατέβω θεαματικά τις σκάλες ενώ απ τα ηχεία θα ακούγεται το "Εσεητζί-εηπιόου" (s.a.g.a.p.o) του Μιχάλη Ρακιντζή ώστε να μου δίνει τον ρυθμό. Στο μεταξύ θα ανοιγοκλείνω το δεξί μου μάτι ώστε όταν κατέβω και το κεφαλόσκαλο, να πέσει τρελό χειροκρότημα.

Τότε θα βγάλω ένα πολύ μικρό λόγο που που πάνω-κάτω θα λέει "μπαίνω φαντάρος" και θα είναι η ώρα πλέον να περάσουμε στο καθιστικό όπου έχω ήδη φροντίσει μήνες πριν να "κλείσω" τα Κατσαμπάκια για να μας διασκεδάσουν μέχρι το ξημέρωμα.

Στο ενδιάμεσο, θα υπάρχει άφθονο φαγητό χρώματος χακί ( δηλαδή φακές! <- ...ειλικρινά δε μου ήρθε άλλο στο μυαλό!) και διαγωνισμός χορού lambada με υποδείξεις από την Μαρία Ιωαννίδου!

Φυσικά θα υπάρχει και ειδική αίθουσα που θα προβληθεί η βραβευμένη ταινία Οι φανταρίνες με την Ευγενία και τον Ταγματάρχη Αδάμαστο και σε ρόλο guest τον Στάθη Ψάλτη, ώστε να διασκεδάσουν όλοι!

Σας περιμένω όλους!!!

ΥΓ. Αφιερωμένο... αρκεί να αντικαταστήσεις τη λέξη shoulder με τη λέξη soldier!!!

Ευχαριστώ !!! :)

Going Commando...

2008-01-27T19:09:00.000+02:00

Ευπειθώς αναφέρω πως σε λίγες μέρες από σήμερα θα φοράω μόνο χακί, εκτός από Σαββατοκύριακα και αργίες που θα το "σπάω" με λίγο ροζ.

Και πρέπει να προλάβω να κάνω τόσα πράγματα...

Να ψωνίσω, να πάω για ιατρικές εξετάσεις, να κάνω πλύση εγκεφάλου απ' όλες τις συμβουλές που έχω ακούσει που ξεκινάνε με το "Ήταν φρικτά..." για να καταλλήξουν στο "αλλά θα περάσεις ωραία", να μάθω καινούριες λέξεις (και συγκεκριμένα αρχικά λέξεων - ή μήπως να πω α.λ.?) ώστε να μπορώ να συννενοηθώ, και να αποστηθίσω τα λόγια από το παρακάτω τραγουδάκι - σε περίπτωση που πάμε πεζοπορία - πάντα χρειάζεται ένα εμψυχωτικό τραγούδι...!!!

(Πάμε όλοι μαζί...)

Πάντως, αν θέλει κανείς να έρθει είναι ευπρόσδεκτος.

Έμαθα ότι αν θες να πάρεις κάτι μαζί σου στο στρατό, το κρύβεις απλά σε κάλτσες και έχω ήδη συννενοηθεί με την κυρία που έρχεται μια στις τοσες και καθαρίζει το σπίτι να της φορέσω μια κάλτσα στο κεφάλι και να έρθει να μου στρώνει το κρεβάτι, να μοιραζόμαστε τις σκοπιές και να παίζουμε ξερή και τόμπολα!

Θα είναι φρικτά... αλλά εσύ θα περάσεις ωραία! :Ρ

100 και 2007!!!

2007-12-31T22:09:00.001+02:00

Το σημερινό είναι το 100στό ποστ μου...
Και το τελευταίο για το 2007...
Ένα ομολογουμένως διαφορετικό 2007 που πέρασε με τα καλά του και τα άσχημα του...
Που έζησα κάποιες καταστάσεις πρωτόγνωρες...
Που έζησα κάποιες στιγμές που δε θα ήθελα να ξαναζήσω...
Και που όμως δε μετανιώνω για τίποτα...
Γιατί νομίζω είμαι ευχαριστημένος απ' τη ζωή μου ως έχει...
Κι αν θέλω να αλλάξω κάποια πράγματα, ...γι' αυτό είναι το 2008, σωστά;;;

Αν έμαθα πάντως κάτι το 2007, είναι πως τελικά δεν είμαι μόνος...

Υπάρχουν εκεί έξω κάμποσα τυπάκια που έχουν τα ψυχολογικά τους, τα υπαρξιακά τους, τους προβληματισμούς τους... τις χαρές τους, τις ευαισθησίες τους, τα ταλεντάκια τους, τις πολλές-πολλές ομορφιές τους...

Και γι' αυτό, το 100στό ποστ μου δε θα το αφιερώσω σε μένα...
Αλλά σε εσάς (ναι, εσείς είστε αυτά τα τυπάκια...) που με κάνατε να θέλω να συνεχίσω να είμαι μπλόγκερ...

Αφιερωμένο λοιπόν!
Στον καθένα ξεχωριστά... ξετρυπώνοντας (με δυσκολία ομολογουμένως) ίσως το αγαπημένο μου ποστάκι σας...

Good as You
Θέλω γιο
Είναι το πρώτο ποστ που διάβασα... και είσαι το πρώτο μπλογκ που διάβασα... και αυτό που με παρακίνησε να φτιάξω κι εγώ το δικό μου μπλογκ... και δε μπορώ παρά να το έχω αγαπήσει λίγο παραπάνω ... Από τα πιό γλυκά κείμενα!!!Ευχαριστώ! :)

Neverlandean
Bon Anniversaire: 100th Post
Γιατί δεν είναι μόνο παρουσίαση μουσικής... Αλλά και παρουσίαση δική σου τρελάκο... Και αυτό είναι που το κάνει ξεχωριστό!!! :)

Ορέστις
Η πρώτη μπλογκοφονία...
Ήταν η πρώτη μπλογκοφονία σου ομορφούλα... Τι παραπάνω να πω; ... Λίγους μήνες μετά έγινες και συγγραφέας ;)... Δεν είναι δα και λίγο ;)...

G4George
Lover Review
Επειδή δυσκολεύτηκα να ξεχωρίσω κάποιο απ τα κειμενάκια σου Georgάκο, έβαλα αυτό που σχολίασα πρώτο... Δεν ξεχνάω άλλωστε πως με δίδαξες τι είναι το pride... :Ρ

RevQueer
I Have a life
Απλά Θεός, Θεός, Θεός... (νομίζω αυτό τα λέει όλα...) :)

Wrong Guy
TIM BURTON Day
Είναι πολλά τα ποστ σου που έχω θαυμάσει τίτσερ μου, αλλά αυτό νομίζω είναι το αγαπημένο μου...
Και αν δεν απατώμαι, είναι και το δικό σου αγαπημένο... :)

Εξαιρετική δουλειά... :)

EthanAndTheCity
Χαμένοι στη δίνη...
Κι όμως, απ τις εκατοντάδες φωτογραφίες με υποψήφιους γαμπρούς, διαλέγω αυτό το κειμενάκι... Φαντάσου!!! :)
Είναι από τα πιό όμορφα κείμενα που έχω διαβάσει... :)

Πρόβατο
Ένας άντρας που αγαπάει και η ιστορία με τις τομάτες
Ανάμεσα σε πολλές όμορφες ιστορίες με πολύ προσωπικό στυλ, έχω ξεχωρίσει αυτήν...
Μάλιστα, δε χρειάστηκε να ψάξω πολύ στο μπλογκ σου... την θυμόμουν και την αναζήτησα απ' την αρχή...
Δεν ξέρω τι φταίει... της έχω μια αδυναμία... Νομίζω ότι είναι πολύ....χμμμ....εσύ!?! :)

Gsus
Little Sounds
Από τα πιό έξυπνα και ταυτόχρονα αστεία κειμενάκια που έχω διαβάσει...

Velozaki
Μια υπέροχη μέρα
Γιατί πάει καιρός απ την τελευταία φορά που ήσουν έτσι αισιόδοξη και ανυπομονώ / σου εύχομαι καλή μου να σε διαβάσω και πάλι σύντομα έτσι χαρούμενη... :)

Phoebus
Αναπολώντας το τώρα...
Σαν εσένα phoebako... πολύ γλυκό! :)

Strahd
Θυμάμαι
Ένα κείμενο που με συγκίνησε πραγματικά...

Περ...πατούσας!
Αγαπημένο μου ημερολόγιο
Γιατί σπάνια είναι αγαπημένο... αλλά όταν είναι αξίζει 1000 φορές περισσότερο! :)

BigDj
Σκέφτομαι(?) και γράφω
Για το μήνυμα στο τέλος... για το τραγούδι... για όλα!

Cookie
Τι σκέφτεσαι?
...γιατί με άγγιξε!

Dante
Όταν...
Γιατί ενώ θα έπρεπε να τρομάξω... το διασκέδασα! :))

Equilibrium
Το ολόγραμμα της ουτοπίας
Ένα πολύ όμορφο κειμενάκι... που χάρηκα που έτυχε να διαβάσω!!!

Erisabetsu
Κάτι αλλάζει...
Ένα τόσο απλό κείμενο... ένα τόσο απλό περιστατικό... που όμως μας κάνει να κοιτάμε λίγο το μέσα μας...

Relative Stranger
Μωρό μου μας κοιτάνε
Ξαδερφάκο είναι το τελευταίο και πιό ξεχωριστό κειμενάκι σου... Συμπεριλαμβανομένου και του τίτλου...:)

Eξ-ουρανού
Χυλόπιτα
Ένας πολύ ξεχωριστός και όμορφος τρόπος να ...χωνέψεις το παρελθόν! :)

Fava (χωρίς κρεμμύδι)!
Ψ-ω-ν-ι-ο
Γιατί είσαι αστεράκι στο Photoshop και ζηλέψαν κι άλλοι μετά :)

Fish-bait
Μπάρκο
...Πολύ ταξιδιάρικο και γλυκό...

Foolish Cloud
Όταν ήμουνα παιδί
Γιατί τελικά η ζωή μας είναι το ομορφότερο σενάριο...

Footblogis Xipakis
Little Gods they think they are...
Γιατί είσαι γλύκας!!!

G of a P.O.V
Don't wanna grow up a.k.a Why God? A.k.a Party time A.k.a Fuck, i'm old. A.k.a B-Day Boy
Για να μη μου καεί το σπίτι...χεχεεχε...
Και γιατί ήταν άκρως απολαυστικό! :)

Gay Teenager
Είσαι κι εσύ ανώριμος?
Επειδή είμαι κι εγώ ανώριμος...!

Συκιά
Dick Tricks
Δυσκολεύτηκα να διαλέξω ποστ από αγαπημένη μου Συκιά... Είναι όλα 1 προς 1...
Αλλά επειδή δεν ήθελα να ξύσω πληγές (βλ. Νώντα) και επειδή με έβγαλε από τη δύσκολη θέση να βρω τι δώρα θα πάρω, επέλεξα αυτό...!

Hey Teacher
Ατάκες παιδιών Νο1
Τιμής ένεκεν της Αναστασίας... :)

H0m0sapiens
Η καλή εβδομάδα...
Θα με βρίσεις ενδεχομένως, αλλά το γούσταρα πολύ πολύ αυτό του το ποστ...
Προσωπικό μεν, αλλά αγγίζει πολλές χορδές δε... :)

If...igeneia
Τρίχες baby...τρίχες...
Τι γιατί? ...γιατί γέλασα πολύ...:)

Katinaki
Έτσι μου ήρθε...
Γιατί μου την είπες...;-)

Keen On Boys
Συγκινήσεις...
Εννοείται πως δεν είναι απ' τα καλύτερα σου, έχεις πολύ υλικό Keenάκο... αλλά να μωρέ... πήρες ηχεία... και εγώ για κάποιο διάστημα δεν είχα ήχο... (θυμάσαι;;;)
...Εμένα με συγκίνησε πάντως...!:)

Laxanaki
Χάρηκα πολύ...
Γιατί κι εγώ χάρηκα πολύ όταν το διάβασα...

Leggaly Blonde
Without a title...
Γιατί είναι απ τα πιό συγκινητικά κειμενάκια που έχω διαβάσει...
και σε ευχαριστώ ξανθούλα μου...!

Moody Girl
Short Story 1, 2 & 3
Γιατί επιμένω...Μόνο βλακείες δεν είναι καλή μου μουντίτσα! :)

Music Bug
Έμπνευση...
Γιατί είναι ο νονός σου... όπως και να το κάνουμε...;-)

Μάτα η Ματίνα...
Κολλητή;; Ευχαριστώ δε θα πάρω!
Μπας και αξιοθείς και γράψεις και τα άλλα δυο μέρη της τριλογίας :Ρ

Ναυτίλος του Διαδικτύου
Ο Παύλος και η Ελληνική γκέι σκηνή
Γιατί ξέρεις τι γράφεις...και το γράφεις καλά! :)

Ο Κώστας ονειρεύεται...
Αν στα όνειρα σου πετάς...
Γιατί ζήλεψα το συναίσθημα...

Ονειρεύεται τη Βραζιλία
Στιγμές...
Γιατί μας θυμίζεις πως όλα τα απαισιόδοξα έχουν και μια αισιόδοξη πλευρά...

Patrick
Ελλάς - Τουρκία, συμμαχία
Γιατί είναι η καλύτερη διπλωματική κίνηση που έχω δει για να λυθεί το Ελληνοτουρκικό...

Pavlakos
13 χρόνια μαζί...
13 χρόνια είναι αυτά... πως να μην τα ξεχωρίσω???

Phoinix
Απορία...
Και άλλα πολλά... αλλά θα είναι ψέμμα αν πω πως το συγκεκριμένο δεν το είχα ξεχωρίσει...:)

Rebornas
Going Under...
...Και αυτές είναι σκέψεις ενος δεκαεξάχρονου...!

Sailormoon
Θα πάω κι ας μου βγει και σε κακό...
Γιατί ευτυχώς τα γραπτά μένουν και όταν περνάμε μια δύσκολη φάση, μπορούμε να ανατρέξουμε και να τα θυμηθούμε... κι ας μας βγει και σε κακό... αξίζει (νομίζω?)...

Gay Super Hero
Οι χαυλιόδοντες της ματαιοδοξίας
Γιατί όταν μπορείς να αναλύσεις σε 5 παραγράφους "και τώρα τι λένε"... σημαίνει ότι έχεις πράγματα να πεις!

Tsaperdona (Kanataki)
To do list...
Γιατί τα πάντα είναι θέμα προτεραιοτήτων... και γιατί το'χεις...:)

Ukumutu
Αλφα
Είσαι ποιητάκος...;)

Άμμος στα μαλλιά μου
Expose
Γιατί μόνο εκτεθειμένος δεν υπήρξες μετά από αυτό το κείμενο...

Bi Bi My Darling

Getting Older...(And hopefully Wiser)
... γιατί πρέπει να μάθουμε στην πράξη που πάνε οι γκέι άντρες όταν γεράσουν... :)

Blueprints
Επιστροφή...
Δεν πρόλαβα να ξεφυλίσσω παλαιότερα ποστ του μπλουπριντς... Σκάλωσα σε αυτό και μου φάνηκε αρκετά όμορφο ούτως ή άλλως... Αν και είμαι σίγουρος πως έχουν υπάρξει όπως και θα υπάρξουν κι άλλα όμορφα κειμενάκια...

Elerr4n
Εγώ πότε θα γίνω μάνα;
...Γιατί τελικά νομίζω τα πιό προσωπικά είναι και τα ομορφότερα κείμενα...

Etalon
No tengo alma...
Μη με ρωτήσεις γιατί... απλά με ταξίδεψε λιγάκι...

Αλίκη...
Ντουκου, ντουκου
Γιατί είσαι γεννημένη να γίνεις μαμά...

Μ...ursula
Το δώρο
Γιατί είναι όντως ωραίο δωράκι...:)

Mailo
Ένιωσα πάλι παιδί...
Τα λέει όλα ο τίτλος...

Merawen
One Sweet Day...
...για το θαυμαστικό στην τελευταία λέξη...:)

Gridmal
Λάθος Εντυπώσεις...
Γιατί τελικά όντως υπάρχουν και καλά τυπάκια εκεί έξω...

Jirashimosu
Χαραμάδα...
...Κι ας είναι λίγο σκληρό...είναι όμορφο!

Lensman
Status update
μερικές φορές δεν είναι απαραίτητο να λέμε πολλά...

Paranoia
Γλυκιά Ζάλη...
...κι ας λένε πως δε μπορεί να περιγραφεί με λόγια η αγάπη! :)

Καλή χρονιά σε όλους!
Με υγεία, πολύ αγάπη, χαρές, επιτυχίες, καψούρες και λίγη τύχη...
Και πολλά πολλά φιλαράκια για να μοιράζεστε όλα τα παραπάνω...! :)

Σπάστε τα όλα απόψε!!!
Περάστε όσο καλύτερα μπορείτε...! :)

Αφιερωμένο...
Η ζωή είναι τρέλα!!!

Η ευχή μου για φέτος...

2007-12-27T02:52:00.000+02:00

Ήμασταν έτοιμοι να σερβιριστούμε...
Μετέφερα μια πιατέλα απ' την κουζίνα και την άφησα στο τραπέζι με τα υπόλοιπα φαγητά ενώ κάποιοι είχαν ήδη καθίσει και περίμεναν και τους υπόλοιπους ώστε να ξεκινήσουμε να τρώμε...
Άρχισα να αναζητώ μια θέση να καθίσω στο μικρό τραπέζι της κουζίνας, που το έχουμε ενώσει με την τραπεζαρία ώστε να χωράμε όλοι. Εκεί καθόμουν πάντα. Όχι μόνο εγώ δηλαδή, αλλά και τα άλλα ξαδέρφια... Εκεί καθόμασταν οι "μικροί" του σογιού...
Τώρα το βλέπω και είναι ήδη γεμάτο από ξαδερφάκια που γεννήθηκαν αρκετά μετά από εμένα, και ανίψια..

"Μεγάλωσα"!!!

Επέλεξα τυχαία μια θέση στην τραπεζαρία και κάθισα...

Άρχισα να σερβίρομαι, να γελάω, να μασάω, να μιλάω, να σκέφτομαι...
Να σκέφτομαι πως ξέρω πως θα εξελιχθεί το γεύμα...

Όπως κάθε χρόνο, η τηλεόραση θα δείχνει το εορταστικό πρόγραμμα της ΕΤ1...

Όπως κάθε χρόνο τα πιτσιρίκια θα φάνε πολύ βιαστικά αφήνοντας το πιάτο τους σχεδόν ανέγγιχτο προκειμένου να πάνε στο δωμάτιο να παίξουν...

Όπως κάθε χρόνο, οι θείοι θα γεμίσουν δυο και τρεις φορές το πιάτο τους όπως και τα ποτήρια με κρασί και έπειτα θα αρχίσουν να τραγουδάνε φωνάζοντας...

Όπως κάθε χρόνο οι θείες θα φάνε λιτά και στη συνέχεια θα συζητήσουν για τις συνταγές, τρώγοντας τελικά και ό,τι απέμεινε από τα πιτσιρίκια, αφού... "είναι κρίμα να πάει χαμένο τόσο φαγητό"...

Όπως κάθε χρόνο η γιαγιά θα είναι ανήσυχη και θα έχει το άγχος να δοκιμάσουν όλοι απ' όλα και να είναι χορτάτοι και ευχαριστημένοι...

Όπως κάθε χρόνο η μητέρα μου θα είναι χαλαρή ανάμεσα στην οικογένεια της και θα γελάει με τα περιπαιχτικά σχόλια για τη μαγειρική της, ενώ όποτε συμπίπτουν τα βλέμματα μας θα μου χαμογελάει...

Όπως κάθε χρόνο, τα ξαδέρφια θα είναι με το ένα χέρι στο κινητό στέλνοντας μηνύματα για να κανονίσουν τη βραδινή τους έξοδο...

Και όπως κάθε χρόνο όλοι θα μιλάνε ταυτόχρονα...

Φωνές, λόγια, πειράγματα, παρατηρήσεις, σχόλια, κουτσομπολιά, συνταγές, αναμνήσεις, προβλέψεις, μουρμουρητά... και όλα ταυτόχρονα, ώστε να δημιουργείται μια απίστευτη βαβούρα...

Μια βαβούρα που υπό άλλες συνθήκες μπορεί να προκαλέσει ζαλάδα και πονοκέφαλο και ίσως και τάσεις φυγής...

Υπό άλλες συνθήκες...
.
.
.

...
Άρχισα να αναζητώ μια θέση να καθίσω στο μικρό τραπέζι της κουζίνας, που όμως ήταν ήδη γεμάτο από ξαδερφάκια που γεννήθηκαν αρκετά μετά από εμένα, και ανίψια..

"Μεγάλωσα"!!!

Επέλεξα τυχαία μια θέση στην τραπεζαρία και κάθισα...
Άρχισα να σερβίρομαι, να γελάω, να μασάω, να μιλάω, να σκέφτομαι...

Να σκέφτομαι πως αγαπάω αυτή τη βαβούρα που θα επικρατήσει για ώρες...

Να σκέφτομαι πως είμαστε μια μεγάλη γραφική οικογένεια που οι μισοί από εμάς είμαστε ...μπελάδες (με την καλή έννοια)!

Να σκέφτομαι πως την έχω ανάγκη αυτή τη βαβούρα, - όσο κι αν με πονοκεφαλιάζει -, γιατί μου θυμίζει Χριστούγεννα...

Και έχω ανάγκη να την απολαύσω...
Γιατί υπάρχουν στιγμές που φοβάμαι πως ίσως δεν θα είναι έτσι στο μέλλον...
Ίσως να μην είμαστε όλοι την επόμενη χρονιά..
Ίσως να λείπει κάποιος επειδή τον πήραν τα χρόνια...
Ίσως να λείπω κι εγώ επειδή - ενδέχεται να είμαι περισσότερο "μπελάς" απ' όσο θα έπρεπε (με την κακή έννοια...) ...

Και θέλω να την ζήσω όσο γίνεται περισσότερο φέτος αυτή τη βαβούρα...
Τώρα, που μπορώ...!
...
Αγαπάω την γραφική οικογένεια μου...
Και μακάρι να αρκεί αυτό για να μπορώ να τους χαίρομαι...!

(Να ποια είναι η ευχή μου για φέτος...)

Και του χρόνου...!

2007-12-24T11:38:00.001+02:00

"Κατέβα"
"Κατεβαίνω"
"Έτοιμος?"
"Φύγαμε"
...
Λες να έχει κίνηση;
Από που να στρίψω;
Κάπου θα πρέπει να έχει μια πινακίδα
Κι άλλη στάση;
Βάλε μουσική.
Κομματάρααααα!
Κλείνεις λίγο το κλιματιστικό;
Πως πάει πίσω το κάθισμα;
Κοιμήθηκε; Κοιμήθηκε!!!
Μην προσπεράσεις ακόμα... όχι ακόμα...τώρα!
Πόσην ώρα έχουμε ακόμα;
Βενζινάδικο στα 500 μέτρα...
Έχεις ψιλά;
Ρε, δεν πήρα χοντρές κάλτσες...
Ποιός το λέει αυτό το τραγούδι;
Πιάστηκα...
Φτάνουμε;
Φτάσαμε...!

...

Έχουμε κάνει κράτηση. Τι τέλεια που είναι; Κρατάς λίγο; Πάω να φέρω τις βαλίτσες. Έχει θέα;Θέλω να δω τη θέα! Ζεστά είναι! Αυτό είναι!!! Μη χοροπηδάς στο κρεβάτι ρε... Ποιά μεριά θες εσυ; Βάζω τα νερά στο ψυγείο. Πάμε λίγο στην πόλη. Αυτό πόσο έχει; Να νοικιάσουμε πέδιλα. Να πάρω κάλτσες. Έτσι θα έρθεις; Θα κρυώνουμε λες; Που έβαλες τα ηχειάκια; Πήρες οδοντόκρεμα; Πείνασα λίγο... Τι σαλάτα να πάρουμε; Μπαίνω για ένα μπάνιο. Ρε κλείσε την τηλεόρασηηηη! Το κλειδί εσύ το 'χεις; Που πήγε ο άλλος; Κάνε λίγο δεξιά να βγάλουμε φωτογραφίες. Απίστευτα είναι. Ψόφο έχει!!! Τέλεια είναι...! Λέτε να χιονίσει και στην Αθήνα; Με το καλό... Έχεις ανάψει air condition; Θόλωσαν τα τζάμια. Ας ακολουθήσουμε τον μπροστινό. Σα-λέ, σα-λέ, σα-λέ! Έχεις ξανακάνει; Πήρα έλκυθρο!!! Όχι άλλα Χριστουγεννιάτικααααααα - έλεος! Μου έχει μπει όλο το χιόνι στο...! Ένα νες. Μια ζεστή σοκολάτα. Σκέτο. Μέτριο. Μια πατάτες. Σαγανάκι να πάρουμε. Θα έμενα για πάντα εδώ...! Τι ώρα πήγε; Νύσταξα. Έφερα ταμπού. Ξύλα που θα βρούμε; Έχει ζεστό νερό; Δυναμώνεις λίγο; Χαμογελάστεεεεεε! Τι τυρί είναι αυτό; Ρε, κλείσε την τηλεόραση! Χαχαχα-σαβουριάστηκε! Φοβάται; Κρυώνω! Θα μπεις πρώτος; Πάλι μιλάει στο κινητό; Σου έπεσε το κασκόλ. Τι λέτε; Αύριο με πνευμονία!!! Πανέμορφα είναι εδώ! Αυτοί λες να είναι μαζί; Σε ποιόν στέλνεις μήνυμα; Θέλω να παραγγέλνω συνέχεια - αρκεί να μου χαμογελάει! Θα γυρίσουμε 10 κιλά πιό πάνω! Αυτά είνα τα δικά σου γάντια; Ευχαριστούμε πολύ. Χρόνια Πολλά. Έχει τραπέζι; Τι ώρα θα φύγουμε; Λίγο κράτησε. Καλά ήταν. Θέλω κι άλλο... Θα ξανάρθουμε. Συμφωνία. Μαζί. Ξανά. Και του χρόνου.

Χρόνια Πολλά και Καλά Χριστούγεννα σε όλους!
Με υγεία. Και αληθινούς ανθρώπους δίπλα μας. Και λίγη τύχη - για το καλό...
Και πολύ πολύ αγάπη!!!

Το Πείραμα!!!

2007-12-19T23:25:00.000+02:00

Σύμφωνα με μια έρευνα που διεξήχθη στο Πανεπιστήμιο της Φλόριντα στο τμήμα της Ψυχολογίας, με υπεύθυνο τον καθηγητή Bruce Lahnigan, έγινε ένα πείραμα για να εξετασθεί το πως αντιδρά κάποιος υπό πίεση και πόσο επηρεάζεται η ψυχολογία του στους υπόλοιπους τομείς.

Για την πραγμάτωση του πειράματος αυτού, επελέγη τυχαία ένα θύμα/πειραματόζωο που θα συνέχιζε να ζει την καθημερινότητα του, και θα καταγράφονταν οι αντιδράσεις του υπό πίεση - στοιχεία τα οποία εν συνεχεία θα αναπτύσσονταν στο διδακτορικό του καθηγητή Bruce.

Κατά τη διάρκεια του Πειράματος, ανατέθηκε στο αφεντικό , ένα συνάδελφο, τη μητέρα, την αδερφή και 2 φίλους του θύματος να παίξουν με τα νεύρα του και να το κάνουν να υπερβεί τα όρια του, ώστε να δημιουργηθούν ακραίες καταστάσεις άγχους και πίεσης.

Το Πείραμα ήταν προγραμματισμένο να διαρκέσει 7 ημέρες, αλλά λόγω ανωτέρας βίας, περατώθηκε στις 5 ημέρες και τα αποτελέσματα εν συντομία αναγράφονται στην παρούσα έκθεση αναφοράς.

Για λόγους συντομίας το ανυποψίαστο και ανυπεράσπιστο πειραματόζωο/θύμα στην έκθεση θα αναγράφεται ως "Apsoy".

Ημέρα 1η.
Το Apsoy δέχτηκε ψυχολογική πίεση από το συνεργάτη "αδερφή".
Αντίδραση που καταγράφηκε:
Εκνευρίστηκε, αλλά δεν πτοήθηκε. Λίγη ώρα μετά είχε μπει για μπάνιο και τραγουδούσε ένα ισπανικό τραγούδι, αλλά με αυτοσχέδιους στίχους.
Ένδειξη δημιουργικότητας που συνεπάγεται διαύγεια και καλή διάθεση.

Ημέρα 2η:
Το Apsoy δέχτηκε ψυχολογική πίεση από τους συνεργάτες "μητέρα" και "φίλος Νο2".
Αντίδραση που καταγράφηκε:
Εκνευρίστηκε και η αγανάκτηση του κράτησε αρκετή ώρα. Συγκεκριμένα μέχρι να αποκοιμηθεί το βράδυ. Μάλιστα, κάποια στιγμή μονολόγησε "Θα θαθ δείκθω εγώ, θα δείτε τι θα πάθετε!!!", γεγονός που μας κάνει να πιστεύουμε ότι έχει σαν πρότυπο του τον Χλαπάτσα a.k.a έχει απογοητευτεί.

Ημέρα 3η:
Το Apsoy δέχτηκε ψυχολογική πίεση από τους συνεργάτες "φίλο Νο1", "αδερφή", "αφεντικό" ενώ διατηρήθηκε η ψυχολογική πίεση από "μητέρα".
Αντίδραση που καταγράφηκε:
Το Apsoy φάνηκε περισσότερο καταβεβλημένο παρά εκνευρισμένο από την ψυχολογική πίεση και συγκεκριμένα μολονότι έχει χαρακτηρισθεί ως πολυλογάς από τους φίλους του, δεν μιλούσε ιδιαίτερα εκείνο το βράδυ, γεγονός που μας οδηγεί στο συμπέρασμα πως α) είχε αρχίσει να καταρρακώνεται και πως β) είναι πιο συμπαθής όταν δε μιλάει / επειδή ακριβώς δε μιλάει.

Ημέρα 4η:
Το Apsoy δέχτηκε ψυχολογική πίεση από το "Φίλο Νο1", το "Φίλο Νο2", τη "μητέρα", το "αφεντικό", "το συνεργάτη" και σε γκεστ ρόλο "τον πατέρα"!
Αντίδραση που καταγράφηκε:
Το Apsoy μπήκε τρέχοντας στο σπίτι και έτρεξε προς το δωμάτιο του, όπου ξάπλωσε μπρούμυτα και άρχισε να κλαίει με λυγμούς ακούγοντας το "All by myself dont wanna live".
Λίγη ώρα μετά και με δάκρυα ακόμα στα μάτια, στάθηκε μπροστά από την παπουτσοθήκη και δοκιμάζοντας τα παπούτσια όλων των μελών της οικογενείας χτύπαγε τις φτέρνες του 3 φορές και ψέλλιζε "take me home".
Όταν είδε ότι δεν πιάνει, γδύθηκε και με μπέρτα του το τραπεζομάντιλο, άρχισε να κάνει κύκλους γύρω απ την τραπεζαρία, μέχρι που κουτούλησε στη τζαμαρία και σωριάστηκε στο πάτωμα. Έμεινε στο πάτωμα αρκετές ώρες και μόνο κάποια στιγμή αργά το βράδυ, βγήκε στο μπαλκόνι και τραγουδούσε το "Θα κεντήσω, πάνω στου αλόγου σου τη σέλα" μέχρι νωρίς το ξημέρωμα.
Γεγονότα που μας κάνουν να συμπεράνουμε πως ευτυχώς που δεν έχει σχέση, γιατί θα είχε πιεστεί και από το έτερον του ήμισυ!

Ημέρα 5η:
Το Apsoy με κατακόκκινα μάτια από την αϋπνία πήγε στη δουλειά.
Προσπάθησε να δεχτεί πίεση από το "αφεντικό", το "συνάδελφο", τους "φίλους Νο1 και Νο2", ...όλους! Αλλά δεν τα καταφέρανε!
Το Apsoy όλες τις ώρες στέκονταν με τμήμα της γλώσσας του έξω απ το στόμα και κοιτούσε σαν αποβλακωμένο τον τοίχο.
Αντίδραση που καταγράφηκε:
Μόνο κάποια στιγμή σηκώθηκε όταν έπαιξε το αγαπημένο του (γι αυτή την περίοδο τουλάχιστον) τραγούδι και έκανε χορευτικό με τους λοιπούς συναδέλφους.

Είναι και το μόνο στοιχείο που κατέγραψε η κάμερα:

Στο ρόλο των Dj είναι τα αφεντικά μου.

Στο ρόλο του τύπου που χορεύει Μπρέικ Ντανς είναι ο κ.Λάμδα ο οποίος όπως και στη ζωή μου έτσι και στο βίντεο έχει μικρό ρόλο, αλλά καθοριστικό!
Στο ρόλο της κοπελιάς που χορεύει τσιφτετέλι στις τελευταίες σκηνές είναι η συνάδελφος που ακούει όλη μέρα σκυλάδικα και εξαιτίας της έχω μάθει τους στίχους από το "Σε βγάζω άκυρο" της Κελεκίδου.

Συμπέρασμα:
Μετά από μια τραγική εβδομάδα και ένα μισοτελειωμένο πείραμα, το καλύτερο που μπορείς να κάνεις είναι να φύγεις τριήμερο για τα Χριστούγεννα!!!

ΥΓ(Το τραγούδι είναι τέεεεεεελειο! Και γίνεται ακόμα πιο τέλειο όταν προσπαθείς να το τραγουδήσεις και παραφωνίζεις!!! Δοκιμασμένο!!!)

Το χειρότερο που μπορείς να κάνεις σε μια σχέση...

2007-12-16T11:19:00.000+02:00

...είναι να τη θεωρήσεις δεδομένη...

Ό,τι σχέση κι αν είναι αυτή. Ερωτική... Φιλική...Επαγγελματική...!Ίσως και οικογενειακή.

Όσα χρόνια κι αν σε δένουν, όσα μυστικά κι αν έχεις μοιραστεί, όσο καλά κι αν κάνεις τη δουλειά σου, ...τι κι αν έχεις "δεσμούς αίματος"...!
Τίποτα απ' αυτά δεν είναι πάντα αρκετό για να συντηρήσει μια σχέση.

Ακόμα κι αν γίνεται από τη μια πλευρά μόνο...
Ακόμα και τότε... κάποια στιγμή κουράζεσαι ...Έτσι δεν είναι?
(απάντησε μου "όχι", να χαρείς...)!

ΥΓ(Είναι η δεύτερη φορά που βάζω αυτό το τραγούδι...)

Τρίτη και 11!!!

2007-12-11T15:41:00.000+02:00

Σήμερα η μέρα μου πάει λίγο χάλια! :(
Σκέφτομαι πολύ σοβαρά να στείλω μέιλ στην Επιτροπή Προληπτικών Ελλάδας και να κάνω αίτημα να θεωρείται γρουσούζικη μέρα η Τρίτη και 11 αντί για Τρίτη και 13...!!!

Το πρωί παραλίγο να πατήσω μια γυναίκα με το αυτοκίνητο!!!
Πετάχτηκε στην Βασ. Σοφίας ενώ ήμουν εν κινήσει και μάλιστα στην αριστερή λωρίδα και φρέναρα οριακά στα 5 εκατοστά μπροστά της.

Όχι, δεν είχε τάσεις αυτοκτονίας... Μάλλον πεινούσε υπερβολικά, γιατί κρατούσε 2 σακούλες με φραντζόλες..)

Έπαθα τρελό σοκ!!!
Έχεις ακούσει που λένε ότι βλέπεις τη ζωή σου σε ταινία μικρού μήκους?
Ε, εγώ είδα απλά μια καρτ ποστάλ με μένα πίσω από κάγκελα!!!
Κι αν δεν ήταν φυλακών (γιατί δεν έφταιξα ο έρ'μος) θα ήταν σίγουρα ψυχιατρικής κλινικής, αφού θα έκλεινα σουίτα με τη σκέψη και μόνο πως σκότωσα κάποιον...
Και μάλιστα θα τραγουδούσα όλη μέρα αυτό:

Cindy Lauper - I drove all night*

*Κάπου το άκουσα πρόσφατα και το θυμήθηκα...:)

Σταμάτησαν κι άλλα διερχόμενα αυτοκίνητα για να δουν ότι τελικά δεν την πάτησα κι ενώ εγώ είχα μείνει να κοιτάω το κενό, η τύπισσα συνέχισε να τρέχει λες και δε συνέβη τίποτα...
ΔΗΛΑΔΗ ΠΩΣ???
Ούτε να την βρίσω δεν πρόλαβα!!!
Από ένα ασθενοφόρο που ήταν στη λωρίδα στο αντίθετο ρεύμα, την μούτζωσαν..
Δεν ξέρω τι δουλειά είχε εκεί το ασθενοφόρο.
Όχι, δεν με ακολουθούν γιατί προκαλώ ατυχήματα... :(((

Ειλικρινά έπαθα τρελό σοκ!!! Δεν ήταν ότι πήγα να στουκάρω με αμάξι. Νταν δατ, μπιν δέαρ.
Όσο φρέναρα (μου φάνηκε μισάωρο μες στο νερό), και την έβλεπα να είναι ακριβώς μπροστά μου, το είχα βέβαιο ότι θα την σκοτώσω. Γιατί δεν είχε κίνηση στους δρόμους, ήμουν και στην αριστερή λωρίδα και έτρεχα!!!
Άγιο είχε η κυρία, άγιο είχα κι εγώ, άγιο είχαμε κι οι δυο!(σουξέ)!

Ε, μετά ήμουν σα δονητής από τον πανικό.
Πως είναι κάτι κουκλάκια που τρέμουν ολόκληρα? Ε, κάπως έτσι!

Σταυροκοπήθηκα, και ναι μεν δυνάμωσα το ραδιόφωνο (έπαιζε το All i want for Christmas) αλλά δεν συνέχισα να το τραγουδάω...

Τελικά η ζωή μπορεί να ανατραπεί σε ένα δευτερόλεπτο.
Όλα κρέμονται από 1 κλωστή.
Δε θέλω να πεθάνω!!!

ΥΓ(Πέρα από αυτό που συνέβη το πρωί, επίσης παραλίγο να τρακάρω με ένα μηχανάκι, επίσης παραλίγο να τσακωθώ με κάποιον για μια θέση παρκαρίσματος (πάλι είχα δίκιο - ναι, έχω βαρεθεί να έχω δίκιο!!!), επίσης έχει πλακώσει τρελή δουλειά και επίσης, πριν λίγο που έφαγα 2 καλαμάκια χοιρινό (δίαιτα!) πρέπει να κατάπια κι ένα κομμάτι ξύλο απ το καλαμάκι - σαν ακίδα...-!!! Ενδέχεται να μη ζήσω, οπότε, αυτό το ποστ αποκτά άλλη αξία...)

ΥΓ2(Μα, να πετύχω την Βασ. Σοφίας πρωινή ώρα άδεια, και να μου συμβεί αυτό? ...ή μήπως...? ΠΛΕΚΤΑΝΗΗΗΗΗΗΗΗΗΗΗΗΗΗ!!!)

Κοινωνικό μήνυμα:
Μην τρέχετε στο δρόμο με σακούλες με φραντζόλες... Μπορεί να σας πατήσω...!

Η μελωδία της ευτυχίας!!!

2007-12-10T13:09:00.000+02:00

Επηρρεασμένος από ένα προβατάκι που με έβαλε σε σκέψεις, νομίζω ότι βρήκα τι δώρο θα κάνω στους γονείς μου αυτά τα Χριστούγεννα!!!

Λέτε να τους αρέσει;;;

ΥΓ(Επιμένω πάντως!!! Για Δευτέρα πρωί 2 ποστ είναι του ματς!!! Ειδικά τώρα κι αν δε μπορώ να δουλέψω...)

ΥΓ2 (Αφιερωμένο στον Homosapiens με την ελπίδα πως όλα θα πάνε καλά!!!)

Καλή εβδομάδα!!!

Δευτέρα πρωί...

2007-12-10T12:26:00.000+02:00

Είναι Δευτέρα πρωί...

Και δεν έχω διάθεση για τίποτα.

Το μόνο που έχω διάθεση να κάνω είναι να κουνάω το κεφάλι μου δεξιά κι αριστερά...
Άντε... και ανά τακτά χρονικά διαστήματα να σηκώνομαι και να περιστρέφομαι γύρω απ' τον εαυτό μου!

Αλλά μέχρι εκεί...!

Παλαμάκια δε θέλω να βαράω...

ΥΓ(Αφιερωμένο σε όλους και ειδικά στον Revqueer που τρελαίνεται για τη Βουγιουκλάκη)!

Μια ακόμα συλλογή κάνει coming out!

2007-12-06T12:42:00.000+02:00

Χθες δεν κατάφερα να κοιμηθώ όλη νύχτα...
Με βασάνιζε μια εγκληματική πράξη που έκανα!
Με έπνιγαν οι τύψεις, με δηλητηρίαζαν οι ενοχές και το φάντασμα της Ορέστης είχε έρθει στον ύπνο μου να με ξεκοιλιάσει...!

Αλλά σήμερα θέλω να ζητήσω συγγνώμη. Έχοντας δει πλέον και το "Πάμε Πακέτο!" και έχοντας αναθεωρήσει τις απόψεις μου για τη ζωή (πλέον είμαι πιό ευαίσθητος, πιό καλοσυνάτος... θέλω να προσφέρω ειρήνη και αγάπη στον κόσμο) αποφάσισα να είμαι τελείως ειλικρινής μαζί σας!

Όταν διάλεγα τα τραγούδια για τη χριστουγεννιάτικη συλλογή, εσκεμμένα παρέλειψα κάποια τραγούδια-must για το πνεύμα των Χριστουγέννων. Θεώρησα ότι δεν πρέπει να τα μοιραστώ με όλους και πίστεψα πως ίσως ήταν καλύτερο να προετίνω κάποια εμπορικά τραγούδια απ' το να το ρίξω στην ποιότητα...

Δεν ξέρω γιατί το έκανα. Δεν ξέρω τι σκεφτόμουν. Με κυρίευσε το πάθος - ξέρεις, αυτό που σε τυφλώνει όταν έχεις κάτι πολύτιμο και φοβάσαι μήπως στο κλέψουν... και φέρεσαι παράλογα...

Ειλικρινά συγγνώμη!
Όλοι έχουν δικαίωμα να χαρούν τα φετινά Χριστούγεννα...
Και τα φωτάκια στην λεκάνη της τουαλέτας δεν είναι τελικά η λύση...
Σίγουρα κάνουν πολύ καλή δουλειά - δεν το συζητάω...
Αλλά δεν αρκεί μόνο αυτό...

Καλή ακρόαση και Ευτυχισμένα Χριστούγεννα!
Πλέον θα είναι ευτυχισμένα για όλους!

The Best Christmas Songs Ever!

01. Αλέξια - Οι καμπάνες χτυπουν
(το ξέρεις... το έκλεψαν και οι Wham και το έκαναν επιτυχία)
02. Γαρμπή Καίτη - Τούλι για το Χριστούλη
(ύμνος. προσκυνώ... και δακρύζω και λίγο...)
03. Γεωργιάδου Στέλλα - Είναι Χριστούγεννα
(δεν βρήκα Νανά Μούσχουρη και έβαλα κάτι αντίστοιχο)
04. Καλλίρης Θάνος - Ρούντολφ το ελαφάκι
(τρελόπαιδο ο Θάνος. Δώσε βάση στη φωνή του Ρούντολφ - αξίζει...)
05. Λόρνα - Η καινούρια Χρονιά
(συγκλονιστική ερμηνεία από μια νέα κοπέλα πολλά υποσχόμενη)
06. Μπίγαλης Κώστας - Τρίγωνα κάλαντα
(άντε και στη Eurovision με το καλό...)
07. Μπιρέλλα - Χιόνια στο καμπαναριό
(μια ανερχόμενη τραγουδίστρια... καταπληκτική)
08. Οne - Οι καμπάνες χτυπούν
(παλιές καλές εποχές που μεσορανούσαν τα boybands)
09. Παπαδοπούλου Λένα - Ω, έλατο!
(μιλάμε για τρελό κλάμα..., δίνει ρέστα το Λενάκι)
10. Σαμίου Άντζι - Τα πιο γλυκά Χριστούγεννα
(διαχρονικό τραγούδι από μια ραδιοφωνική παραγωγό)
11. Σαμπρίνα - Φέτος είναι η χρονιά μου
(Είναι! Πίστεψε το! Δυνάμωσε και τραγούδα ψευδά μαζί της!)
12. Σοντάκη Γιούλη - Στις αυλές μας πέφτει χιόνι
(απίστευτη μπαλλάντα - θα μπορούσε να το λέει η W.Houston)

Οκ... αν δε συγκινηθήκατε και τώρα είστε αναίσθητοι...

Το επόμενο τραγούδι-σταθμός, αφιερωμένο σε όλους και λίγο παραπάνω στον Ethan που με προβλημάτισε και με παρότρυνε να γίνω καλύτερος άνθρωπος...!

ΥΓ(Αυτή η συλλογή ΔΕΝ έχει password... Είναι για όλους σας. Για όλους - το ακούτε;;; Χαρείτε το... Χαρείτε το όσο μπορείτε... Η ζωή είναι μικρή! Ελάτε να ζήσουμε όλοι μαζί μονιασμένοι....! Ειρήνη σε όλο τον κόσμο!!!)

Πακέτο!!!

2007-12-05T11:11:00.001+02:00

Οκ, είμαι βλαμμένος, είμαι τελείως γκάου, είμαι προβληματικός, πολύ πολύ γκέι και έχω τη νοοτροπία μιας 55άρας νοικοκυράς που ζει καταπιεσμένη στους 4 τοίχους της κουζίνας της καθαρίζοντας κρεμμύδια και μοιρολογόντας για τη ζωή που δεν έζησε...

Αλλά θα το ομολογήσω!!!
Όχι απλά έχει τύχει να πετύχω σε ζάπινγκ την εκπομπή της Βίκυς Χατζηβασιλείου "Πάμε πακέτο" και να τη δω μέχρι τέλους, αλλά συγκινούμαι κι όλας... (ναι, ντρέπομαι το ομολογώ, αλλά όλοι έχουμε κάνει πράγματα που ντρεπόμαστε - ένα βιασμό, μια κλοπή, μια προδοσία ρε παιδί μου έστω...)!

Ε, εγώ δεν έχω βιάσει, δεν έχω κλέψει, δεν έχω προδώσει... αλλά έχω δει το "Πάμε πακέτο"!!!

Και ενδεχομένως να είναι σικέ, να μας κοροϊδεύουν στεγνά στη μούρη, αλλά δεν έχει σημασία! Εδώ ταινία βλέπεις, που ξέρεις ότι είναι fiction, και μπορεί να πλαντάξεις στο κλάμα επειδή ο Ρίτσαρντ Γκιρ έκανε πρόταση γάμου στην Τζούλια Ρόμπερτς πάνω σε άσπρη λιμουζίνα ή επειδή ο Σωματοφύλακας της Whitney έφαγε τη σφαίρα για να την προστατεύσει... (εσύ, όχι εγώ - εγώ δεν κλαίω με αυτά... εγώ κλαίω με αυτό:)

Όταν βλέπεις ένα παλικάρι 2 μέτρα κοντά στα 30 να ψάχνει να βρει τον πατέρα του που τον έχει παρατήσει από τα 5 του χωρίς να ξέρει το λόγο, να πλαντάζει στο κλάμα όταν τον συναντάει, και να αναρωτιέται τι σκατά έκανε λάθος και έφαγε τέτοια απόρριψη!Δεν είναι και λίγο! (ε;)
Όσο μούφα κι αν είναι. Ταυτίζεσαι ρε παιδί μου. Λες, υπάρχουν τέτοιοι βλαμμένοι πατεράδες εκεί έξω που λειτουργούν μόνο σαν φορείς σπέρματος και όταν βρουν τα δύσκολα (βλέπε: αλλαγή πάνας) την κάνουν με αραιά βηματάκια...

Και σχεδόν μουδιάζεις όταν βλέπεις τον τυπάκο να κλαίει και να σπαράζει και όταν συναντάει τον πατέρα του να θέλει να του χώσει μπουνιά αλλά τελικά να τον αγκαλιάζει και να κλαίει σαν 12χρόνο πιτσιρίκι που είδε φάντασμα και ψάχνει λίγο απ' αυτό που λένε "οικογενειακή στοργή"...

Ή όταν βλέπεις 2 γιαγιαδάκια που τα χώρισε ο πόλεμος και βρεθήκανε μετά από 50-πόσα χρόνια και με το που βλέπει η μια την άλλη παθαίνουν παράκρουση (λες: τώρα θα μείνουν στον τόπο απ' την συγκίνηση!!!) και με δάκρυα στα μάτια η μια χαϊδεύει τα μαλλιά της μικρότερης αδερφής της - που παρεμπιπτόντως είναι μόλις 60 χρονών και με τόση αγάπη και λησμονιά (είδες λεξιλόγιο ταιριαστό;) να την κοιτάει στα μάτια και να την αποκαλεί "αδελφούλα"!

Οκ, κι εμένα μπορεί να με αποκαλέσουν έτσι, αλλά δεν είναι το ίδιο συγκινητικό...!

Boy George - The Crying Game!

Δεν ξέρω... γίνομαι τελείως παράλογος; Τελείως βλαμμένος;
Μπορεί! Αλλά το ομολογώ, ότι αυτή η εκπομπή με τσακίζει λίγο, όσο ψεύτικη κι αν είναι...
Ίσως φταίνε τα βιώματα μου, που έχω φάει κι εγώ κάτι μποτίτσες στο παρελθόν...
Ίσως πάλι που έχω κάνει κοιλίτσα, και την έχω δει έγκυος και με πιάνουν κρίσεις υπερ-ευαισθησίας!
Ίσως που δεν είμαι 2 μέτρα παλικάρι... τι να πω;;;
Αλλά σίγουρα δίνω μερίδιο ευθύνης και στην εκπομπή, που δεν έχει βάλει ειδικό σήμα "Ακατάλληλο δια ανηλίκους στο μυαλό"...

Ουφ!
Κράξτε με... αλλά δείτε πρώτα την εκπομπή μια φορά και μετά μου λέτε αν θα συγκινηθείτε ή όχι...!

My Christmas!

2007-12-03T00:42:00.000+02:00

Επισήμως πλησιάζουν τα Χριστούγεννα!

Και υπό άλλες συνθήκες θα με έπιανε πανικός, κατάθλιψη, άγχος και μια ανεξήγητη μιζέρια!
Η υπερβολική αγάπη από όλους προς όλους εμένα με κάνει λίγο Σκρουτζ και το παραδέχομαι.

Η αλήθεια είναι πως έχω κάποιες άσχημες αναμνήσεις από παλαιότερα Χριστούγεννα, αλλά αν το καλοσκεφτώ έχω περάσει και πολύ καλά κάποια άλλα...

Ε, λοιπόν φέτος αποφάσισα πως αυτά τα Χριστούγεννα θα είναι δικά μου!
Και όποιος θέλει ας συμμετέχει!

Μάλιστα, θα κανονίσω να φύγω κι όλας! Να πάω ένα τριήμερο (έστω) κάπου χιονισμένα για να νιώσω όσο γίνεται πιό Χριστουγεννιάτικα!
Κι αν δεν τα καταφέρω, θα στολίσω μέχρι αηδίας το σπίτι μου ώστε να πρέπει να κάνω ελιγμούς για να πάω απ' το σαλόνι στην κουζίνα από τα πολλά αγιοβασιλάκια!!!
Και θα ανάψω τζάκι και θα τραγουδάω απ' το πρωί μέχρι το βράδυ το "Ρούντολφ το ελαφάκι" πίνοντας έγκνογκ!!!
Και θα βάλω φωτάκια μέχρι και στη λεκάνη της τουαλέτας και θα αναβοσβήνουν όοοοολα ταυτόχρονα στο ρυθμό του καζανακίου!
Και μετά τη δουλειά θα τρέχω στα μαγαζιά και θα κολλάω τη μούρη μου στις βιτρίνες με ενθουσιασμό και θα κάνω "νφφφφφφφφφφφφ" όπως θα αναπνέω και θα θολώνει το τζάμι και θα γράφω "Merry Christmas Everyone" με το δάχτυλο μου!!!
Και μετά - αφού με βρίσει η πωλήτρια που της το λέρωσα - , θα τρέχω φορώντας σκούφο και κρατώντας τρίγωνο και θα μοιράζω σπίρτα σε όποιο κοριτσάκι βρω!
Και όταν νυχτώνει, θα τρίβω παγάκια μέχρι νωρίς το πρωί, όπου θα τα σκορπίζω στο κατώφλι της πόρτας μου και θα φτιάχνω χιονανθρώπους και θα πετάω χιονόμπαλες στους περαστικούς!
Και όταν με κυνηγάνε να με δείρουν, εγώ θα βρίσκω ευκαιρία να φορέσω τα αυτοσχέδια χιονοπέδιλα μου και θα τσουλάω στη Μεσογείων και θα πηγαίνω έτσι στη δουλειά!
Μέχρι να σχολάσω και να επινοήσω πως θα γεμίσω τη μέρα μου με νέες χριστουγεννιάτικες περιπέτειες!

Κι αν δεν καταφέρω να κάνω κάτι απ' τα παραπάνω...
Και πάλι δε θα πτοηθώ...
Φέτος έχω αποφασίσει αυτά τα Χριστούγεννα να είναι τα δικά μου! Να τα περάσω όσο καλύτερα μπορώ και να μου μείνουν αξέχαστα...
Και άπαξ και το καταφέρω ... τότε του χρόνου δε θα έχω δικαιολογία να μιζεριάσω και θα πάει αλυσιδωτά, μέχρι που θα γίνει η αγαπημένη μου εποχή και κάθε χρονιά θα μοιράζω δώρα στον κόσμο τραγουδώντας τα κάλαντα σε όλες τις γλώσσες του κόσμου!!!

Προς το παρόν όμως, το δωράκι είναι ένα, και είναι αφιερωμένο σε όλους όσους μοιράζονται μαζί μου την ίδια αισιοδοξία πως τα φετινά Χριστούγεννα θα είναι (έστω και με το ζόρι) σούπερ!!!

Πρόκειται για μια συλλογή με 35 επίκαιρα (ω, ναι!) τραγουδάκια που επέλεξα και που ερμηνεύουν γνωστοί, αγαπημένοι και μη, τραγουδιστάδες!!!
Καλή ακρόαση!!! :-)

MyChristmasVol1:
01.Santa Claus is coming to town - Frank Sinatra ft Cindy Lauper
02.Please Come home for Christmas - Bon Jovi
03.Santa baby - Madonna
04.Christmas is all around - Billy Mack
05.Christmas through your eyes - Gloria Estefan
06.Thank God its Christmas - Queen
07.Do you hear what i hear - Whitney Houston
08.White Christmas - Barbra Streisand
09.Oh Christmas Tree - Aretha Franklin
10.I believe in you - Sinnead O' Connor
11.Have yourself a Merry little Christmas - The Pretenders
12.Oh Holy night - Tracy Chapman
13.Christmas Day - Dido
14.Christmas Time - Bryan Adams
15.Christmas (Baby please come home) - U2
16.So this is Christmas - John Lennon
17.Santa Claus is coming to town (live) - Mary J.Blide ft Bon Jovi ft Tracy Chapman

MyChristmasVol2:
01.White Christmas - Barry White
02.Jingle Bells Rock - Muppets
03.All I want for Christmas is you - Mariah Carey
04.Everybody is home for Christmas - Christina Aguilera
05.My only wish - Britney Spears
06.I saw mommy kissing Santa Claus - Jacksons 5
07.Merry Christmas babe - Beach Boys
08.Sleigh Ride - Debbie Gibson
09.The Christmas song remix - Christina Aguilera
10.White Christmas - Destiny's Child
11.Rocking around the Christmas tree - Brenda Lee
12.Rudolph - Diana Ross ft The Supremes
13.Last Christmas - Wham
14.What Christmas means to me - Paul Young
15.Merry Christmas baby - Bruce Springsteen ft Street band
16.This Christmas - Macy Gray
17.So this is Christmas - Robbie Williams
18.Santa Claus is coming to town - Jacksons 5

Και αν γουστάρεις να μισείς τα Χριστούγεννα, ε, τότε σου αφιερώνω αυτό: (είναι κορυφαίοοο! / ειδικά τα ξωτικά στο - 01:58΄)

Καλή εβδομάδα!
Χο-Χο-Χοοοο!!!

1η Δεκεμβρίου

2007-12-01T00:01:00.000+02:00

(Κάνε κλίκ)

Children of the sun - Twarres

(Πληροφορίες: www.cosmo.gr)

Έμαθα πως θα μείνω για πάντα νέος!

2007-11-28T13:01:00.000+02:00

Αναζητώ ένα χάπι-ένα χάπι να γιατρέψει την αγάπη που τρέφω προς τον κ.Λάμδα, αφού από τις αρχές της εβδομάδας άλλαξα γραφείο και πλέον δεν μοιράζομαι σουρεάλ διαλόγους με τον αξιαγάπητο συνάδελφο. Είναι δύσκολο να το ξεπεράσω και συχνά "πιάνω" τον εαυτό μου (μεταφορικά, ε;) να ζωγραφίζω στις σημειώσεις μου τον κ.Λάμδα ντυμένο Ρωμαίο να τον ταΐζουν πάσης φύσεως φρουτάκια και να τους σιγοτραγουδάει αγαπημένες του μελωδίες...

Πλέον μετακόμισα στο ίδιο γραφείο με μια συνάδελφο που γουστάρει να ακούει σκυλάδικα και περνάμε το 8άωρο κάνοντας διφωνίες και τριφωνίες στον Κουρκούλη, την Κελεκίδου και την Χρύσπα. Μάλιστα, χθες, τραγουδήσαμε μαζί το ντουέτο Χατζηγιάννη - Ολυμπίου αντικαθιστώντας τους στίχους με "Μες στα νανανανα, που νανανα, μαζί" (είμαι μόλις 3 μέρες σε αυτό το γραφείο και δεν έχω εκπαιδευτεί ακόμα σε αυτό τον τομέα, αλλά δεσμεύομαι να τους μάθω σύντομα) και στο τέλος ένας συνάδελφος από το άλλο γραφείο μας χειροκρότησε.

Ο κ.Λάμδα όμως που μας άκουσε (η αλήθεια είναι πως πορωθήκαμε και φωνάξαμε και λίγο) φάνηκε στεναχωρημένος και αποχώρησε λίγη ώρα μετά, με αποτέλεσμα να νιώσω άσχημα...

Και φάνηκε ότι πληγώθηκε και ότι ζήλεψε, αφού λίγη ώρα μετά μπούκαρε στο γραφείο και με εχθρικό βλέμμα με κοίταξε και με ρώτησε αν μπορώ να μείνω για πάντα νέος.
Κι όταν εγώ απλά άνοιξα το στόμα μου και ψέλλισα ένα "...νττττ...εεε?" χαμογέλασε ικανοποιημένος που με "τάπωσε" και με υπεροψία και μια δόση ειρωνείας άρχισε να μου κοκορεύεται πως αυτός "Χα!" ξέρει την απάντηση:

"Αν καταφέρεις να κινείσαι με την ίδια ταχύτητα που κινείται η γη, τότε θα μείνεις για πάντα νέος!"

...Οοοοοοοοοοοοκέιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιι!!!

Η αλήθεια είναι πως προβλέπεται να είναι μια δύσκολη εβδομάδα, αφού έγιναν γενικότερα ανακατατάξεις στη δουλειά και στο πως καθόμαστε, με αποτέλεσμα πλέον να έχουμε χωριστεί σε δύο κλίκες. (ελπίζω να μη με αποκαλέσει κανείς τσουτσέκι...)!

Και πλέον στο γραφείο μου το παλιό κάθεται ένας άλλος γεροντάκος, στα πρόθυρα σύνταξης, που όποτε συστήνεται σε κάποιον, του αναφέρει και κάποια αρρώστια του.
"Γειά σου. Εγώ είμαι ο Πι. Έχω ένα κριθαράκι που πολύ με ενοχλεί στο δεξί μάτι και ο ιατρός μου είπε να το προσέχω μην μου προκαλέσει μόλυνση!"

Και τότε επικρατεί σιγή για αρκετή ώρα και μένει να σε κοιτάει με γουρλωμένα μάτια λες και περιμένει μια σημαντική απάντηση από σένα, ... κι ας μην έχεις κάτι να σχολιάσεις!

Κι αν περιοριστείς στο "Περαστικά σας", ...πριν προλάβεις να τελειώσεις την φράση σου, σε αιφνιδιάζει με ένα:
"Ναι!!!!!! (νευρικό ρουθούνισμα) !!! Μπορεί να γίνει μόλυνση!!!!"
...και το βλέμμα του γίνεται πιο αγχωτικό, και η παύση και η αμηχανία μεγαλύτερη...

Δεν έχω παράπονο!!!

Κάθε μέρα στη δουλειά είναι μια ξεχωριστή εμπειρία...
Μόνο ένα παιδί για τις φωτοτυπίες μας λείπει!!!
Αλλά να είναι ικανός... Να μην είναι ερασιτέχνης... Να τα πιάνει στον αέρα:

Ορίστε και το τραγουδάκι μου!
Μου φτιάχνει τη διάθεση τρελά!
Μιχαλάκης Φούσκας - Νιώθω καλά! Εσύ;

Ένας ανορθόδοξος τρόπος να πω ευχαριστώ...!

2007-11-27T02:38:00.000+02:00

Έχω πάθει κάτι - σα να έχω ένα βάρος, και νομίζω ότι ο μόνος τρόπος να μου φύγει, είναι να το εξομολογηθώ...
Υπάρχουν φορές που νιώθω πως όταν γράφω, απευθύνομαι κάπου. Δεν ξέρω αν καταλαβαίνεις τι εννοώ... Απλά, να, ο λόγος που απέκτησα και ακόμα διατηρώ αυτό το μπλογκ, είναι να μπορώ να αποτυπώνω γραπτώς σκέψεις που δύσκολα μπορώ να αρθρώσω προφορικά...
Και ενίοτε, -κυρίως όταν είμαι στις καλές μου-, για να μοιράζομαι την καλή μου διάθεση και παραέξω...

Αλλά να...
Είναι στιγμές που γράφω απλά για μένα, και παρεμπιπτόντως με διαβάζεις κι εσύ - ο κάθε εσύ,
και είναι και άλλες που συνειδητοποιώ πως όταν θα γράψω για μένα... θα με διαβάσεις κι εσύ - ο κάθε εσύ!

Και εκεί αγχώνομαι!

Και δεν το κάνω εσκεμμένα.
Αυτό μου συμβαίνει συνήθως όταν τυχαίνει να έχω γράψει προηγουμένως κάτι που μπορεί να έχει αρέσει σε 2-3 και θα μου το εκφράσουν μέσα απ' τα σχόλια τους.
Τότε, ναι, ...αγχώνομαι!
Γιατί ίσως τότε είναι που αντιλαμβάνομαι ότι κάποιος με διαβάζει και ενδεχομένως ασυναίσθητα με κρίνει. Και την επόμενη στιγμή βρίσκομαι μπροστά στο πληκτρολόγιο να σκέφτομαι, να γράφω - σβήνω, να διαβάζω και να ξαναδιαβάζω, και τελικά να καταλήγω να το ρίχνω κορώνα ή γράμματα για το αν θα ποστάρω αυτό που έγραψα ή αν θα είναι "κάπως" και όχι πολύ αρεστό...

Και δε θέλω να παρεξηγηθώ. Με τιμά που μπαίνει κάποιος - ο οποιοσδήποτε στη διαδικασία να ενδιαφερθεί για τα όσα έχω γράψει. Το πρόβλημα είναι σε μένα, και στην ανασφάλεια που ενδεχομένως έχω όταν ακούω καλά λόγια, αντί να κορδώνομαι - να στρεσάρομαι και να ανταγωνίζομαι τον ίδιο μου τον εαυτό. Μια ανασφάλεια που θα με βόλευε πολύ να αποκαλέσω και ανάγκη: την ανάγκη που έχουμε όταν θέλουμε να ξέρουμε πως μετράει ο λόγος μας για να μη νιώθουμε έστω και υποσυνείδητα ανίδεοι ή ακόμα και ανίσχυροι.

Και δεν ξέρω γιατί με πιάνει αυτό.
Πάντως προσπαθώ να το διώχνω.
Και τις περισσότερες φορές το καταφέρνω...
Κι αν ξανάρθει... θα το διώξω και πάλι...
Και αυτό που τελικά θα μείνει είναι μια μικρή ευγνωμοσύνη...
Που μπορεί να έχει τύχει να συμφωνήσεις ή να διαφωνήσεις μαζί μου,
Που μπορεί να έχει τύχει να έχω γράψει μεγάλες βλακείες και χαζομάρες της στιγμής...
Και παρ΄όλα αυτά κάποιος (και στην προκειμένη φάση εσύ), θα μπεις στον κόπο να κάνεις ένα κλικ στο λινκ μου και να ρίξεις μια ματιά στο τι έχω να πω... είτε αφήνοντας σχόλιο, είτε όχι.

Και γι' αυτό νομίζω θέλω να πω ένα ευχαριστώ...
Με τον πιο ανορθόδοξο τρόπο ίσως... αλλά παρ' όλα αυτά... ευχαριστώ!

Αφιερωμένο!!!

Δεν έχω ιδέα τι σημαίνουν οι στίχοι. Και δε νομίζω να μάθω και ποτέ. Αλλά μου αρέσει πολύ η μελωδία...
ΥΓ1 (Χιντ: Το πρωτάκουσα στο soundtrack της ταινίας "Όλα για τη μητέρα μου"...)
ΥΓ2 (Α, ... το βιντεάκι είναι λίγο άσχετο! :)

Ismael Lo - Tajabone

Απόψε θα βγώ...

2007-11-23T22:43:00.000+02:00

Και θέλω να ζήσω αυτό:

... σημασία έχει η σκέψη! Σωστά; ...

ΥΓ(Ευχαριστώ τον Τίτσερ μου που μου θύμησε τον τίτλο του τραγουδιού, που έχει από τα πιό σέξιιιιιιι βίντεοκλίπ - που με έκανε να αγαπήσω την τηλεόραση!!!)

Τηλεόραση Vs Ραδιόφωνο
___1______-______0

Καλό Σαββατοκύριακο σε όλους μας!!!

ΥΓ2. (Αφιερωμένο σε ένα παιδάκι που είπε "Με πνίγει ώρες-ώρες...αυτό...που νιώθω δηλαδή ότι έχω τόσα συναισθήματα χωρίς παραλήπτη..."
Με την ευχή να βρει έναν ιδανικό και άξιο παραλήπτη να πολλαπλάσιάσει τα τόσα συναισθήματα που έχει!!!)

Σικ (αλλά με την έννοια του sick)!

2007-11-19T11:10:00.000+02:00

Καλημέρα!!!

Σήμερα ξεκίνησε μια νέα εβδομάδα! Δεν είναι υπέροχο;
Ξύπνησα με τόσο ευχάριστη διάθεση, σχεδόν χόρευα στο δρόμο για τη δουλειά, βοήθησα μια γιαγιάκα να περάσει το δρόμο απέναντι, αγόρασα λουλούδια και τα πρόσφερα στον ανθοπώλη, στο φανάρι βγήκα απ' το αμάξι και έκανα ένα μίνι συγχρονισμένο χορευτικό με τα πακιστανάκια που καθαρίζουν τα τζάμια, στον ηλεκτρικό τραγουδήσαμε όλοι στο βαγόνι "κουμπαγιά μάι λόρντ, κουμπαγιά" και ανταλλάσσαμε αγκαλιές και δωράκια και φτάνοντας στο γραφείο, όλοι οι συνάδελφοι μου δέσανε τα μάτια και παίξαμε πινιάτα (!) και τώρα όλοι είναι μέσα και χορεύουν το μακαρένα, ενώ ετοιμαζόμαστε να κληρώσουμε 3 ταξίδια στη Ρώμη, και 2 μήνες άδειας σε όποιον τραγουδήσει καλύτερα στο καραόκε που θα γίνει σε μισή ώρα...(στάνταρ το'χω!!!).

(ήχος από πικ-απ που χαλάει...)

Οκ... η αλήθεια είναι πως δεν έγιναν έτσι ακριβώς τα πράγματα!
Θα μπορούσαν, αλλά δεν έγιναν!

Στην πραγματικότητα δεν έχω κοιμηθεί σχεδόν καθόλου, αφού μάλλον έπαθα δηλητηρίαση και αφού είδα έναν εφιάλτη (ήμουν κλειδωμένος σε ένα καμαρίνι με κάμποσους φρικιαστικούς και τρομακτικούς κλόουν και δε μπορούσα να βγω παρά μόνο αν κατέδιδα τους φίλους μου) ξύπνησα τρομαγμένος και για 3 ώρες ήμουν διπλωμένος στα δύο και κάποιο εντόσθιο μου με μαχαίρωνε και υπέφερα (σικ - αλλά με την έννοια του sick).
Και ξύπνησα με δύο πελώριους μαύρους κύκλους (προσδίδουν γοητεία -λένε) και πήρα τον ηλεκτρικό και κοιμήθηκα όρθιος (αυτό κι αν είναι σικ) και ξύπνησα γιατί λύγισε το γόνατο μου απότομα και ένιωσα οτι πέφτω και φώναξα ένα "Α!" (κοφτό, αλλά ηχηρό) και μετά για τις επόμενες 3 στάσεις με κοίταζαν όλοι!!!
...Μάλλον περίμεναν να αποκοιμηθώ πάλι για να μου κολλήσουν χαρτί "Kick my ass" και να μου ζωγραφίσουν τη μούρη με οδοντόκρεμα και κραγιόν. Αλλά η ντροπή μου με κράτησε ξύπνιο...!!!

Τουλάχιστον έχω τον κ.Λάμδα που με καταλαβαίνει και νιώθω παρηγοριά, οικειότητα και θαλπωρή!

Καλημέρα είπα;
Καλημέρα και καλή εβδομάδα!
Σου δίνω όσα-όσα για να με πείσεις πως "Η καλή μέρα ΔΕ φαίνεται από το πρωί"...

Το τραγουδάκι άσχετο, αλλά μου αρέσει πολύ και μου φτιάχνει τη διάθεση και γι' αυτό το έβαλα...!

The Cure - Close to me

Ένας άντρας...μια ιστορία!

2007-11-16T20:45:00.000+02:00

Aνέβηκα βιαστικά τα σκαλιά...
Κοντοστάθηκα λίγο. Κοίταξα το ρολόι μου. Είχα αργήσει. Τρίτη φορά μες στη βδομάδα...!!!Σκατούλες! ...Πήρα μια βαθιά ανάσα για να ξε-λαχανιάσω και χτύπησα την πόρτα της τάξης. Πριν καλά-καλά προλάβω να πάρω το περίλυπο ύφος μου - αυτό που ζητάει οίκτο και κατανόηση -, ο καθηγητής μου είχε δείξει την πόρτα...

Τέλεια. Θα μπορούσα τουλάχιστον να έχω κοιμηθεί λίγο ακόμα και να είχα πάει κατευθείαν τη δεύτερη ώρα... Τσάμπα η απουσία!...

Κατέβηκα αργά τη σκάλα και άρχισα να κόβω βόλτες στους διαδρόμους χαζεύοντας μέσα στις άλλες τάξεις, μπας και ξεσηκωθεί κανείς και βγει να μου κάνει παρέα... Μάταια. Έπρεπε να βρω κάτι να περάσει η ώρα...

Διασχίζοντας το γραφείο των καθηγητών με μάγκωσε ο Λυκειάρχης και με έβαλε σε μια άδεια αίθουσα να περιμένω μέχρι την επόμενη ώρα. Είχε ψύχρα έξω, είχε ζέστη μέσα... δεν αντέδρασα...(πολύ.. γιατί λιγουλάκι έπρεπε να αντιδράσω, ως επαναστάτης!)...

Έβγαλα τα walkman μου, πάτησα play και άρχισα να περιφέρομαι στην άδεια τάξη. Ο ένας τοίχος κρυβόταν από μια βιβλιοθήκη. Τα περισσότερα ράφια ήταν γεμάτα με διπλωμένους χάρτες, ζωγραφιές από γιορτές του σχολείου, κάτι ξεθωριασμένα προγράμματα και τα σχολικά βιβλία. Έστρεψα το βλέμμα μου στα ψηλά ράφια, με τα εξωσχολικά... Άρχισα να χαζεύω τίτλους, εξώφυλλα, ονόματα συγγραφέων... Επέλεξα ένα στην τύχη...

"Ένας άντρας... μια ιστορία"

Προσπέρασα τις πρώτες άδειες σελίδες και έψαξα την αφιέρωση...

"Για σένα"

...
Πριν το καταλάβω είχα ήδη αρχίσει να το διαβάζω.
Το είχε γράψει μια γυναίκα. Για σένα. Μιλούσε σε δεύτερο πρόσωπο. Απευθυνόταν σε σένα. Όχι στον αναγνώστη. Στον άντρα που αγάπησε, που του αφιέρωνε το βιβλίο της. Που το έγραψε για να του το διαβάσει...
Και για να μπορεί να του το διαβάσει όπως εκείνη ήθελε, χρησιμοποίησε δεύτερο πρόσωπο. Σα να είναι ένα προσωπικό γράμμα. Σα να μην υπάρχουν άλλοι. Ένα βιβλίο αποκλειστικά για εκείνον.

Λίγες σελίδες αργότερα είχε χτυπήσει το κουδούνι. Δε βγήκα για διάλειμμα, παρά έμεινα μέσα και συνέχισα να διαβάζω. Μόνο όταν έπρεπε να μπω στην τάξη, τινάχτηκα και έτρεξα στο γραφείο του λυκειάρχη για να του ζητήσω την άδεια να το δανειστώ. Γκρίνιαξε λίγο γιατί πάλι θα αργούσα να μπω στην τάξη... Παρ' όλα αυτά, φάνηκε να χαμογελάει όταν μου έδωσε τελικά την έγκριση του.

Εκείνη τη μέρα δεν παρακολούθησα καθόλου μάθημα. Έμεινα μέσα στα διαλείμματα, προφασίστηκα αδιαθεσία και έφυγα βιαστικά στο σχόλασμα, και χρησιμοποίησα την ίδια δικαιολογία για να κάνω κοπάνα και από το φροντιστήριο.

Το ίδιο σκηνικό επαναλήφθηκε και την επομένη. Πήγα στο σχολείο μόνο για τις παρουσίες, αλλά είχα κρυμμένο στα γόνατα μου το βιβλίο και το διάβαζα. Με είχε απορροφήσει ... Ήταν προσωπικό, διηγηματικό... Ένιωθα σα να διαβάζω στα κλεφτά ένα ημερολόγιο και έπρεπε να το τελειώσω πριν γυρίσει ο κάτοχος του και το ζητήσει πίσω... Και ήταν έντονο. Δυνατό. Αληθινό.
Ήταν η ζωή του Αλέκου Παναγούλη και τα βασανιστήρια που υπέστη στην περίοδο της Χούντας. Μέσα από τα μάτια της αγαπημένης του... Της Οριάνα Φαλάτσι.

Το τελείωσα αρκετές ώρες μετά, αργά το βράδυ ...ξημερώματα 17ης Νοεμβρίου.

........................................................................ . . .

Αν σημαίνει κάτι η ύπαρξη μιας Εθνικής Επετείου, και στην παρούσα φάση της 17ης Νοέμβρη πέρα από μια χορωδία που ερμηνεύει τραγούδια του Λοΐζου, το κατάλαβα εκείνη τη μέρα. Μέσα από ένα βιβλίο. Γιατί για μένα, που δεν κατάφερα να ζήσω τότε, που δεν κατάφερα να είμαι κομμάτι μιας ιστορίας, το εντονότερο που μπορώ να νιώσω, θα το νιώσω μέσα από διηγήματα και περιγραφές βιωμάτων όσων έτυχε να είναι παρόντες εκείνη τη σημαδιακή ημερομηνία στο Πολυτεχνείο.

Και όσο κι αν προσπαθώ, μου είναι δύσκολο να αντιληφθώ το πόσο έντονα ήταν τα συναισθήματα των φοιτητών που στάθηκαν μπροστά από ένα τανκ και θυσιάστηκαν για την ελευθερία... Για μια ελευθερία που μπορεί να θεωρούμε δεδομένη, αλλά η ιστορία έχει αποδείξει ότι δεν ήταν πάντα.

Μέχρι το 1973, η 17 Νοέμβρη ήταν μια ημερομηνία. Μια ημέρα. Όμως λίγο μέσα μου πιστεύω ότι έκτοτε δε μπορείς να την μετρήσεις ποσοτικά με ώρες και λεπτά. Νομίζω ότι στην παρούσα φάση ο χρόνος λειτουργεί διαφορετικά - έχοντας υιοθετήσει μια αυθυπόστατη έννοια. Δεν ορίζεται. Διαρκεί...Και εξακολουθεί να υπάρχει... Σε ασπρόμαυρες φωτογραφίες, στη μαγνητοφωνημένη φωνή της (τότε) Δαμανάκη, σε αφιερώματα της Νετ, σε βιβλία, στη συγκίνηση των σημερινών πενηντάρηδων, ... στην απροσδιόριστη αίσθηση συγκίνησης των σημερινών εικοσάρηδων...

Για μένα η εξέγερση του Πολυτεχνείου είναι μια καλή ευκαιρία να θυμόμαστε πως η ελευθερία είναι από τα πολυτιμότερα αγαθά που μπορεί να χαίρεται ένας άνθρωπος. Κι αν υπάρχουν στιγμές που νιώθω πως δεν έχω την ελευθερία που θα ήθελα, πως μπορεί να μη στέκομαι απέναντι από τανκς - αλλά από θηρία που έχουν την ίδια καταστροφική δύναμη με ένα τανκ ... τουλάχιστον είμαι εδώ και μπορώ να το πω ... ελεύθερα!

Αν μη τι άλλο νομίζω πως, στη μνήμη όσων φοιτητών (και όχι μόνο) βρήκαν το θάρρος να υπερασπιστούν μέχρι τελευταία στιγμή τα πιστεύω τους, το λιγότερο που μπορούμε να κάνουμε είναι να εξασκούμε το δικαίωμα της ελευθερίας που μας χάρισαν!

Κοινωνικά μηνύματα!

2007-11-15T12:28:00.000+02:00

Έπειτα από μια απουσία αρκετών ημερών για προσωπικούς λόγους*, θεωρώ πως ωρίμασα αρκετά σαν άνθρωπος, για να περάσω και κοινωνικά μηνύματα!
Τρία στον αριθμό!

(*Δεν ήμουν άρρωστος! Απλά έκανα ένα διάλειμμα/ ένα κιτ-κατ γιατί είχα τεχνικές δυσκολίες! Αλλά τα περαστικά σας είναι ευπρόσδεκτα...! :D)

Μήνυμα πρώτο:
Πολλές φορές η ζωή μας μοιάζει να είναι εφιάλτης. Μην ξεχνάμε όμως, πως αργά η γρήγορα θα ξυπνήσουμε και θα συνειδητοποιήσουμε πως ήταν απλά ένα όνειρο... Και η ρουτινιασμένη, μίζερη καθημερινότητα μας μοιάζει τόσο γλυκιά και όμορφη και γαλήνια... Και ξέρεις κάτι;
Είναι, δε μοιάζει μόνο!!!
Ας εκτιμήσουμε τα λίγα που έχουμε, γιατί ο Μέρφυ καραδοκεί / ο φτωχός γίνεται φτωχότερος / ντοντ πουτ ολ γιουρ εγκς ιν ουάν μπάσκετ / όποιος θέλει τα πολλά, χάνει και τα λίγα ...κ.ο.κ

Ντοκουμέντο: Το βιντεάκι έχει τον τίτλο... "Εφιάλτης"!!!

Μήνυμα δεύτερο:
Αν θες να πάρεις στα σοβαρά τη ζωή, μην παίρνεις στα σοβαρά τον εαυτό σου! Γέλα όσο μπορείς! Ακόμα κι όταν δεν υπάρχει λόγος! Στα μικρά πράγματα είναι η ευτυχία...!

(όχι, δεν είναι ο γνωστός ο Ethan στο video...χεχε)!

Μήνυμα τρίτο:
Άκου μουσική! Πολύ μουσική! Κάνε τη ζωή σου μιούζικαλ αν γίνεται!!! Με παρέα, μόνος, στο δρόμο που περπατάς, όταν πλένεις τα πιάτα, όταν διαβάζεις, όταν δουλεύεις, όταν κάνεις σεξ, όταν κοιμάσαι...

Στιγμιότυπο στη δουλειά:

Έχω φέρει ηχεία (ναι, έχω ήχο!!!) και ακούω μουσική από τον υπολογιστή. Έχω φτιάξει μια playlist με ξένα τραγούδια...
Ο κ.Λάμδα που μοιραζόμαστε τα γραφείο, τα βλέπει και ενθουσιάζεται!!!

κ.Λάμδα: Αααααα! Θα ακούσουμε μουσική; Τέλεια! Τι θα ακούσουμε;
Apsoy: Μουσική γραφείου!!! (Εκείνη τη στιγμή τυχαίνει να ακούω κάτι ισπανικά τραγουδάκια... Δυναμώνω ελαφρώς για να βάλει κι αυτός λίγη μουσική στη ζωή του!)
κ.Λάμδα: Τι είν' τούτο; Ελληνικά δεν έχεις;
Apsoy: Τώρα αυτό έχω.
κ.Λάμδα: Ααααααααα. Εγώ θέλω ελληνικά! (παλιμπαιδισμός)!
Apsoy: Αργότερα. Όχι ακόμα! (γονέας)
κ.Λάμδα: Ε, μα όχι αργότερα! Τώρα, βάλε. Τώρα! (κακομαθημένο παιδί ετών 70)
Apsoy: ΑΧχμφφφφφφφφ! (αγανάκτηση)... Καλά! Τι θέλετε να ακούσετε; (γονέας απ' αυτούς που προκειμένου να έχουν το κεφάλι τους ήσυχο... υποκύπτουν και κακομαθαίνουν!)
κ.Λάμδα: Θέλω να ακούσω.... (παύση....αλλάζει η έκφραση του... παίρνει βαθιά εισπνοή, διογκώνονται τα ρουθούνια του και κοιτάει με μισάνοιχτα μάτια... ξεκινάει το τραγούδι):
"Πως θα'θελα να έχω έεεεεεενα, και δύυυυυυυυυυυυο και τρίιιιιιιιιια και τέσσερα παιδιάαααααααααααα..."
Apsoy: (χαμογελάω, και νιώθω λίγο αμήχανα αφού στο δίπλα γραφείο είναι το αφεντικό... Τον διακόπτω...): "Πολύ ωραίο κ.Λάμδα, αλλά δεν το έχω. Κάτι άλλο;"
κ.Λάμδα: (παύση χωρίς να έχει αλλάξει έκφραση... Με κοιτάει, περιμένει 2-3 δευτερόλεπτα... συνεχίζει)..." που σαν θα μεγαλώσουν όοοοοοοοοολα να γίνουυυυυυυυυν λεβέντεεεεεες για χάρη του Πειραιάααααααααααααα"...
Apsoy: (κοιτάω. Χαμογελάω πάλι! Αγχώνομαι κι όλας λίγο. Έχει αρχίσει να φωνάζει...)
κ.Λάμδα: (ακάθεκτος) "Απ το παράθυρο μου στέεεεελνω και έενα και δύυυυυο και τέσσερα φιλιάαααα (ξέχασε το τρία, αλλά θυμήθηκε να δυναμώσει κι άλλο τη φωνή του!)
Apsoy: ΔΕΝ ΤΟ ΕΧΩ. ΛΥΠΑΜΑΙ! (επισήμως αγχώθηκα και σταμάτησα να χαμογελάω μπας και αυτό τον ενθάρρυνε...).
κ.Λάμδα: (δεν πτοείται...) "που φτάνουν στο λιμάνι έεεεενα, και δύυυυο και τρίιιια και τέσσερα πουλιάαααααααααα (στο "ααααα" το τελευταίο, έχει γουρλώσει μάτια {βλέμμα προ εμφράγματος}, έχει αρχίσει να κοκκινίζει και έχει κολλήσει το σαγόνι του στο θώρακα του προκειμένου να πετύχει το βιμπράτο...)
Apsoy: τον χειροκροτάω.
κ.Λάμδα: χαμογελάει ευχαριστημένος, λες και φύσηξε και κόλλησε 20ευρο στο κούτελο του!...

Αυτό ήταν! Έχει περάσει πάνω από μια ώρα από το συμβάν και είναι ακόμα είναι χαμογελαστός!
Και ερωτώ:
Θα το ζούσα αυτό το σκηνικό αν δεν έφερνα μουσική στη δουλειά;
Θα χαμογελούσε τώρα ο κ.Λάμδα αν δεν υπήρχε η μουσική;
Όχι πες... δηλαδή, ναι, πες!

Καλημέρα και καλό Θενξ Γκίβινγκ (πλησιάζει!!!)

Έλα παππού... να μου δείξεις το γκόμενο σου!

2007-11-02T03:28:00.000+02:00

Πριν αρκετό καιρό, διάβασα αυτό εδώ το κείμενο, που έγραψε ο Phoinix-άκος, μέσα απ' το οποίο εξέφραζε μια εύλογη απορία που έσκασε λίγο σαν βόμβα στο μυαλό μου, καίγοντας κάμποσα ακόμα κύτταρα του εγκεφάλου μου...

"Που πάνε οι gay άντρες όταν γεράσουν;"...

Η αλήθεια είναι πως και παλιότερα είχε περάσει απ' το μυαλό μου κάτι αντίστοιχο, αλλά λίγο πιο εγωκεντρικό σαν σκέψη... Με προβλημάτιζε η ιδέα της μοναξιάς στο μέλλον... Αφού δε θα καταφέρω ποτέ να κάνω οικογένεια... Αφού από κάποιο σημείο και μετά δε θα "ανήκω" στη δική μου οικογένεια - μιας και οι γονείς θα μεγαλώσουν αρκετά και τα αδέρφια θα ξεκινήσουν τη δική τους δυναστεία...
Και με αγχώνει λίγο αυτό! Που βέβαια, είναι πολύ εγωιστικό σαν σκέψη - το ομολογώ! - και ίσως και επιπόλαιο... (κάτσε να φτάσω να γεράσω πρώτα...!)

Αλλά δεν παύει να με απασχολεί...
Σε στιγμές παράκρουσης μάλιστα, έπλαθα και σενάρια στο μυαλό μου και έτρεμα μήπως καταλήξω ένας γραφικός γκέι που έχει αγκαλιά ένα γατί ή ένα σκυλί (έχω ήδη - κακό σημάδι!?!) και έχει μόνιμα ένα θλιμμένο και αγανακτισμένο ύφος στο πρόσωπο, για τους φίλους που τον ξέχασαν, για τους πρώην που τον ξέγραψαν και για τους συνεργάτες που τον πέταξαν αφού δεν τον χρειάζονται...
Πάντα επιθετικός και θιγμένος προκαταβολικά, ...με το γάντι στο χέρι, έτοιμος να ξεκινήσει πόλεμο με τον οποιοδήποτε - έχει δεχτεί τόσες επιθέσεις στο παρελθόν άλλωστε... και μόνος!!! Δηλώνοντας πως είναι καλύτερα απομονωμένος, πως κανένας άνθρωπος δεν είναι άξιος εμπιστοσύνης και πως η μόνη συντροφιά του είναι τα ζωάκια του, που παρεμπιπτόντως μόνο αυτά είναι ικανά να αγαπήσουν ανιδιοτελώς...

Ειλικρινά όποτε τύχαινε να δω σε κάποιο παραθυράκι τηλεόρασης κάποια τέτοια γραφική φυσιογνωμία, άλλαζα αμέσως κανάλι και για να γλυτώσω την κρίση πανικού, έλεγα μέσα μου "'ντάξει - δε θα καταλήξεις έτσι. επειδή ένας... σημαίνει κι εσύ;;;"
Αλλά πάντα ένα τόοοοοοοσο δα μικρό κομμάτι μου, συνέχιζε ψιθυριστά αυτή τη φράση συμπληρώνοντας στο τέλος ένα "μακάρι θε μου!!!"...

Και ίσως αυτοί οι άνθρωποι να είναι ευτυχισμένοι. Δεν καταδικάζω κανέναν - μην παρεξηγηθώ... Αλλά δεν παύουν να είναι μόνοι - το δηλώνουν άλλωστε, και για μένα το να απομείνω μόνος, όταν δεν το έχω επιλέξει, είναι η μεγαλύτερη φοβία μου... το μεγαλύτερο άγχος μου...

Και πάντα αυτό το σημείο ακολουθούσαν σκέψεις του τύπου ..."θα αρρωσταίνω και θα με βεντουζώνω μόνος μου" / "θα πεθάνω μόνος, και θα με βρούνε μετά από μέρες απ τη μυρωδιά οι γείτονες" / "θα έχω την μικρότερη διαθήκη του κόσμου" / "γαμώτο... ποιός θα ταίζει τις 12 γάτες και τα 7 σκυλιά μου;;;" και άλλα κωμικοτραγικά παράλογα, που αν ξεκινήσεις, μετά σου έρχονται όλα σαν τρέιλερ ταινίας με την Πηνελόπη Πιτσούλη και τον Αμάραντο...

Και προκειμένου να βάλω ένα τέλος στις σκέψεις αυτές και να μη φορέσω το εκτός μόδας άσπρο πουκαμισάκι που δένει στην πλάτη, σκεφτόμουν πως δε θα είμαι μόνος - του πούστη! Όλο και κάποιον θα έχω κι εγώ! Στο πηγάδι κατούρησα;;; ...Εν ανάγκη μισθώνω 25χρονο τεκνάκι να με νταντεύει τσίτσιδο μέχρι να τα κακαρώσω και να πάω με χαμόγελο... :)

Αλλά αλήθεια...
Που πάνε οι Gay όταν γεράσουν;
Στο Σονταντ;... Σε κάποιο αντίστοιχο Μαγκαζέ;...
Νοικιάζουν απομονωμένο πύργο στην Καλαμάτα δίπλα σε Γερμανούς τουρίστες; Παραμένουν Αθήνα; Βγαίνουν; Πάνε για φαγητό οι δυο τους; Παίζουν μπιρίμπα με άλλα παππουδάκια; Πάνε εκδρομές με το ΚΑΠΗ; Κάνουν κόντρες στο τάβλι; Συνοδεύει ο ένας τον άλλο στο τακτικό τσεκ απ του; Βλέπουν αγκαλιασμένοι σαπουνόπερες (σχολιάζοντας τον Βραζιλιάνο πρωταγωνιστή); Έχουν φίλους να αποκαλούν περιπαιχτικά "πορνόγερους" και να σχολιάζουν πως τα νέα παιδιά έχουν ξεφύγει και πως το γκέι σεξ στα δικά τους χρόνια ήταν πιο ρομαντικό και πιο παθιασμένο λόγω της μη-αποδοχής;

...Γιατί είναι όμορφα τα γηρατειά.. Αλήθεια - το πιστεύω!!! Έχουν την ομορφιά τους... Αλλά δεν αρκεί να τα μοιραστείς απλά με κάποιον... αλλά να τα ζεις κι όλας όσο μπορείς...

........................................................................ . . .

Νομίζω με έχει επηρεάσει το γεγονός ότι χάλασε η τηλεόραση μου και έχω μέχρι το τέλος της εβδομάδας άδεια - κοινώς άπειρο ελεύθερο χρόνο χωρίς να κάνω τίποτα... Φαντάσου προχθές ήμουν μέχρι το βράδυ με τις πιτζάμες, με ένα μαλλί που θα κέρδιζε ασυναγώνιστα βραβείο σε έκθεση γλυπτικής ...και έπαιζα μόνος μου ακορντεόν στο σαλόνι, με γουρλωμένα μάτια - για να συγκεντρωθώ και μη χάσω τόνο, καταλαβαίνεις!!!

ΥΓ1(Αν ήμουν απόσπασμα ταινίας, στάνταρ θα είχα πατήσει το Fast Forward...)

ΥΓ2(Επίσης, αν ενδιαφέρεσαι, έχω spare ντέφι να βγούμε στους δρόμους να βγάλουμε τα έξοδα για τριήμερη απόδραση σε χιονισμένο σαλέ στους Δελφούς!... Έβγαλα στο ακορντεόν 2 τραγούδια της Αλεξίου, 1 τραγούδι του Άσιμου, το All that she wants των Ace of Base (!) και αυτό το τραγουδάκι που θα ακούσεις (ότ)αν πατήσεις play... Αφιερωμένο σε όλα τα γκέι παππουδάκια που περνάνε καλά και ζουν τη ζωή τους χωρίς να τη λογοκρίνουν...)

Γιώργος Μαρίνος - Παιδικά Παιχνίδια

ΚΑΛΟ ΜΗΝΑ!!!
...

Γκιβ ε μπίτα Χμμμ του μι...

2007-10-29T13:06:00.000+02:00

Δεν ξέρω να φλερτάρω.
Ντροπή μου, αλλά δεν ξέρω...

Δηλαδή κάτι λίγο ξέρω, αλλά όπως φαίνεται δεν είναι αρκετό για φλερτ...
Θα έλεγα μάλλον οτι στην καλύτερη των περιπτώσεων είναι απλά τυπικός σύντομος διάλογος γνωριμίας αλλά όχι... φλερτ δεν το λες.
Και δοκίμασα να ακολουθήσω και συμβουλές που μου δώσανε.

Συμβουλή Νο1: Να είσαι άνετος. Όταν μπαίνεις σε ένα μαγαζί να μπαίνεις με τουπέ και να σκανάρεις αμέσως το χώρο...

Μπαίνω στο μαγαζί. Είναι φίσκα! Μιλάμε όμως 10 άτομα το τετραγωνικό... Αλλά δεν έχει σημασία... Πρέπει να είμαι άνετος. Πρέπει να νιώθω ωραίος και θα με προσέξουν όλοι! Μια καλή αρχή είναι το ήμισυ του παντός. Δοκιμάζω να κάνω το πρώτο βήμα...
Λίγη ώρα μετά έχω παραγκωνιστεί σε μια γωνίτσα, έχοντας προλάβει μόνο να σκανάρω τις 3 πλάτες που κόλλησε η μούρη μου, έναν αγκώνα που μου έβγαλε τα γυαλιά, και το κούτελο κάποιου που παρά τρίχα δεν φίλησα για καληνύχτα...
Νιώθω λίγο σαν τουβλάκι tetris που έχει μπει σε λάθος σημείο και παρεμποδίζει τα υπόλοιπα τουβλάκια, αλλά δεν πτοούμαι... Στρώνω μαλλί, χαμογελάω και είμαι έτοιμος!
Μάλιστα, παίρνω και ποτό, το οποίο πίνω σχεδόν αμέσως, αφού... πρέπει να είμαι άνετος (γουλιά), πρέπει να είμαι άνετος (γουλιά), πρέπει να είμαι άνετος (γουλιά), πρέπει να είμαι...κ.ο.κ

Συμβουλή Νο2: Ψάρευε με τα μάτια σου. Κοίτα γύρω, κάρφωσε όποιον σου αρέσει...

Λίγη ώρα μετά και στο δεύτερο πλέον ποτό, άνετα δεν νιώθω, αλλά λίγο ζαλισμένος είμαι και αυτό λειτουργεί προς όφελος μου! Μάλιστα, έχω αρχίσει και λίγο κούνημα στους ώμους και το κεφάλι...
Λες να είμαι και άνετος; Νομίζω είμαι άνετος... Γιέααααα! (γουλιά)...Όλα πάνε ρολόι. Έβαλε κι ένα απ τα αγαπημένα μου τραγούδια... θα δοκιμάσω να κάνω και ένα πολυσύνθετο χορευτικό... ξέρεις από αυτά που πλέον ξε-καρφώνεις τα πόδια από το πάτωμα και αρχίζεις να τα κουνάς κι αυτά με το υπόλοιπο σώμα...
...μόνο που ενώ έχω υπολογίσει να πατήσω πάτωμα, πατάω κάπου πιό μαλακά...
- Ωχ! Συγγνώμη...(ύφος: ενοχικό) *γουλιά*
- Δεν πειράζει... (χαμόγελο)
- :) (χαμόγελο... ύφος: λες;)

Συμβουλή Νο3: Πιάσε εσύ την κουβέντα. Μην περιμένεις να σου μιλήσει κάποιος άλλος. Να έχεις θάρρος και να είσαι κοινωνικός.

Λίγη ώρα μετά, αφού έχω πιεί και το δεύτερο ποτό και αφού έχω δει πως ο άνθρωπος με το πληγωμένο πόδι (εξαιτίας μου) δεν είναι πλέον γυρισμένος πλάτη αλλά έχει περιστραφεί κάμποσες μοίρες προς το μέρος μου, αποφασίζω να κάνω το ίδιο.
Μοίρα και γουλιά, μοίρα και γουλιά, μοίρα και γουλιά...Μοίρα και χορός.
Θα μιλήσω. Σιγά. Αφού -είπαμε- είμαι άνετος...
Χορός. χαμόγελο. χορός. Βλέμμα "κάτι θέλω να σου πω". Ανταποκρίνεται...

Αpsoy: Χαμός γίνεται από κόσμο, ε;
Πατημένος: Ε;
Α: ΛΕΩ, ΠΟΛΥΣ ΚΟΣΜΟΣ!!!
Π: Ναι, πράγματι, πρώτη φορά που γίνεται τέτοιος χαμός...
A: Ο ένας πατάει τον άλλο...
Π: (χαμόγελο) Χμμμ...ναι...
Α: Κι εγώ σε πάτησα...
Π: Ναι, το ξέρω...
Α: Σόρρυ, έτσι;
Π: Ναι, δεν πειράζει - το είπαμε...

*γουλιά*, αμήχανο βλέμμα, *γουλιά*, αμήχανος χορός, *γουλιά*, βλέμμα στο πάτωμα, *γουλιά*, "είμαι άνετος", *γουλιά*...

Α: Σε έχει πατήσει άλλος;
Π: Αμέ...
Α: Και πως συνεχίστηκε η βραδιά;
Π: Ε;
Α: Λέω... Ωραία βραδιά!!!
Π: Ναι...! (απορία στο βλέμμα)

λιγότερο χορός, περισσότερη αμηχανία, περισσότερες *γουλιές*, κοιτάει - κοιτάω αλλού - πρέπει να σκεφτώ κάτι πιό έξυπνο να πω, πρέπει να σκεφτώ κάτι πιό έξυπνο να πω...Με προλαβαίνει...

Π: κχσσσ...τποππδταααρεεε?
Α: Πως;
Π: Καχσσσιι... τοππποδα ταααρεεε?
Α: Συγγνώμη, δεν άκουσα (χαμόγελο)
Π: ΚΑΑΑΧΣΙΙΙ...ΤΟΟΠΠΟΟΟΔΑΑΑ ΣΤΑΑΡΕΝΕΕ?
Α: (μα τι λέει; Δεν ξαναρωτάω - θα γίνω ρόμπα... απλά θα γνέψω) - Χαμόγελο... :)
Π: (απορία...)
Α: (Αμηχανία... Μήπως δεν έπρεπε να γνέψω;)*γουλιά*

Σκατά τα έχω κάνει. Σκέψου κάτι. Εντυπωσίασε. Πες κάτι. Κοιτάει; Κοίτα αλλού μέχρι να σκεφτείς κάτι... σκέψου, σκέψου, σκέψου, σκέφτηκα!!!

Α: Να σ...
(ο Π φιλιέται με τον διπλανό του...)

Καθόλου χορός, μόνο αμηχανία, βλέμμα στους γύρω που αισθάνεσαι πως όλοι έχουν παρακολουθήσει τη συζήτηση και σε κοιτάνε...*πάρα πολλές γουλιές μονορούφι*...

Συμβουλή Νο4: Πιες, γλέντα, πέρνα καλά, είσαι νέος, ερωτεύσου...

...

Νομίζω οτι αν παρομοιάζαμε το κανονικό φλερτ με αυτό το τραγούδι...

το δικό μου θα ήταν αυτό:

Αυτό είναι γυμναστική... όχι αστεία!!!

2007-10-27T04:39:00.000+03:00

Εντάξει...
Ο τύπος απλά είναι μοναδικός...
Τα λόγια είναι περιττά!!! :D

(δες το μέχρι το τέλος... αξίζει!!!)

αγ...ΟΡΙΑ...φοβία!

2007-10-23T18:59:00.000+03:00

Έχω ένα πρόβλημα...
(βασικά όχι μόνο ένα, αλλά αυτό με απασχολεί τώρα...)

Δεν ξέρω αν θυμάσαι, παλιότερα στο δημοτικό, όταν τσακωνόσουν με το συμμαθητή σου που μοιραζόσασταν το ίδιο θρανίο ;
Αυτομάτως διεκδικούσες τα πράγματα σου (γόμα μου - γόμα σου / μολύβι μου - μολύβι σου κ.ο.κ) και οπωσδήποτε χώριζες και το χώρο σου με τη μέθοδο της ανοιχτής παλάμης (όχι μούτζας όμως...)! Μέτραγες παλάμες, διαιρούσες δια του δύο και με μια γραμμή, έβρισκες τα όρια σου πέρα απ' τα οποία δεν επιτρεπόταν να βάλεις ούτε τον αγκώνα σου...

Τότε μάλιστα, θυμάμαι, το είχα άγχος να είμαι τυπικός και για να μην προκαλώ (έχουμε και μια αξιοπρέπεια) και με την άκρη του ματιού μου τσέκαρα συνέχεια τη γραμμή για να μην καταπατήσω ούτε τετραγωνικό εκατοστό απ' το χώρο του άλλου...

Σήμερα, το κόλλημα μου έχει παραμείνει. Μπορεί κατά καιρούς να έχασα την αξιοπρέπεια μου, αλλά όσο μπορώ θέλω να είμαι τυπικός!

Το πρόβλημα είναι άλλο... όπως σε όλα τα πράγματα, έτσι και σε αυτό, όσο μεγαλώνουμε ζοριζόμαστε.
Πλέον η γραμμή είναι αόρατη και δύσκολα τη βλέπω...
Και πόσο μάλλον όταν πρωτογνωρίζω κάποιον, είτε φιλικά είτε "δεν_ξέρω_κι_εγώ_τι" που οπωσδήποτε έχει τα όρια του, και οπωσδήποτε δεν θέλω να τα υπερβώ και έχω μονίμως το άγχος μην παρακούσω καταλάθος ένα "καλός, χρυσός αλλά μωρέ να... ως εδώ!"
Γιατί τότε μένω να κοιτάω απορημένος και να ζητάω διευκρινήσεις: "Δηλαδή μέχρι που?"
...

Nina Simone - Please don't let me be misunderstood

Γιατί ο καθείς έχει τα κουμπιά του (και καλά κάνει), αλλά ...λείπει το μάνιουαλ.

Περιεχόμενα
Σελίδα 1 - Στοιχεία Ταυτότητας
Σελίδα 2 - Ενεργοποίηση - αλλαγή μπαταρίας
Σελίδα 3 - Πράγματα που αρέσουν
Σελίδα 4 - Πράγματα που εκνευρίζουν
Σελίδα 5 - Τι να αποφύγετε
Σελίδα 6 - Πιθανές παρενέργειες...
Σελίδα 7 - Φοβίες & Ψυχικά τραύματα
Σελίδα 8 - Απενεργοποίηση (για έκτακτες περιπτώσεις)!

Το οποίο μάνιουαλ ποτέ δεν έχουμε εξ αρχής... Πάντα πρέπει να ανακαλύπτουμε στην πορεία.
Και συχνόπυκνα βρισκόμαστε στο δίλημμα "τώρα ποιό καλώδιο να συνδέσω?", με το άγχος μην κάνουμε λάθος και "καεί" μια τόσο ωραία και νέα σχέση!

Ζητάς τηλέφωνο ή όχι;
Καλείς ή στέλνεις μήνυμα;
Πειράζει που είναι μεσημέρι ή "πφφφφ...σιγά";
Προτείνεις ή περιμένεις να προτείνει;
Φέρεσαι φιλικά; ή θα παρεξηγηθείς;
Παραείσαι τυπικός ή όχι;
Κάνεις πολλές ερωτήσεις ή αν δεν κάνεις δεν ενδιαφέρεσαι αρκετά;
Απαντάς το τηλέφωνο όταν σου μιλάει ή είναι αγένεια;
(Το έκαψα το μυαλό μου με τόσες απορίες ή μου έχουν περισσέψει λίγες μονάδες IQ;)

Και εκεί που αγανακτείς και λες οτι πολύ το σκέφτηκες και ήμαρτον δηλαδή(!), αποφασίζεις να πράξεις όπως σου 'ρθει και όοοοολα θα πάνε καλά / μεγάλο ζήτημα το έκανες ...και τότε δέχεσαι μια αγκωνιά που σε επαναφέρει στο χώρο σου, μένοντας με την ίδια απορία "δηλαδή τώρα τι έφταιξε;"

Γιατί όλο αυτό μου θυμίζει κάτι παιχνίδια με πλάκες - που πατάς πάνω και ρισκάρεις...
Αν σου βγει πράσινη η πλάκα, σημαίνει οτι πας καλά και προχωράς επίπεδα...
Αν σου βγει κόκκινη, τότε χάνεις ζωές και απομακρύνεσαι απ το στόχο σου...
Και όσο πιο μπροστά έχεις πάει, κερδίζεις ζωές και συνεπώς - και ευκαιρίες...
Αλλά αν είσαι άτυχος απ την αρχή, ... game over!!!

Τελικά μπορείς ποτέ να είσαι σίγουρος; Υπάρχει στάνταρ μάνιουαλ που απλά δεν έχει πέσει στα χέρια μου; Κι αν όχι, έχουμε κανά νέο από τον Ζαμπούνη; Σκέφτεται να εκδόσει τίποτα στο άμεσο μέλλον; Και το σημαντικότερο...η ανασφάλεια τελικά μπορεί να κάψει φλάτζες;;;

Ένα ζεϊμπέκικο...

2007-10-22T02:30:00.000+03:00

Μερικές φορές αναρρωτιέμαι...
Όταν ένας στιχουργός, παίρνει το μπλοκάκι του και κάθεται να γράψει ένα τραγούδι... τι σκέφτεται; Τι έχει ζήσει; Τι φαντάζεται;...

Επιλέγει μια πιασάρικη λέξη για να βάλει στο ρεφραίν, έτσι απλά;
Γράφει λίστες με λέξεις που κάνουν ρίμα; (θες - προχθες / καρδιά - παλιά κ.ο.κ);
Ή το έχει ζήσει; ... Και αν ναι... πόσο έντονα το έχει ζήσει;...

Γιατί όταν εσύ, εγώ, ο άλλος... ταυτιζόμαστε με κάποιους στίχους... δε γίνεται να έχουμε ζήσει ακριβώς τα ίδια πράγματα...! Γίνεται;...

Κι όμως, στο άκουσμα κάποιων στίχων... μαγκώνεις... κολλάς... χαμογελάς ή παγώνουν οι εκφράσεις σου - κάτι σα να πατάς pause - για να ακούσεις...
...
Και κάπως... για κάποιο λόγο, νιώθεις πως αυτός ο στίχος θα μπορούσε να έχει γραφτεί για σένα... νιώθεις λες και παρακολούθησε κάποιος τις σκέψεις σου και κατάφερε με ωραίες εκφράσεις να τις αποτυπώσει σε 3-4 γραμμές...

Και μπορεί να μην είναι όλο το τραγούδι...
Να είναι απλά αυτές οι 3-4 γραμμές που θα σε κάνουν να λατρέψεις το κομμάτι... που θα σε κάνουν να το ακούσεις ξανά και ξανά, διατηρώντας την ίδια παγωμένη έκφραση - λες και ψάχνεις να βρεις κάποιο κρυμμένο νόημα, ή καλύτερα;... κάποια απάντηση που θα καταπραϋνει τον πονοκέφαλο από τις σκέψεις...

Κι όλα αυτά, από ένα ζεϊμπέκικο... που θα μπορούσε πολύ εύκολα να το έχει τραγουδήσει και ο Ρέμος... με τίτλο που παραπέμπει σε τραγούδι της Βίσση...

...κι όμως είναι τόσο ξεχωριστό, και το λέει η Άλκηστις Πρωτοψάλτη...
(σε μουσική Γιάννη Χριστοδουλόπουλου και στίχους Γιάννη Γούνα)

" Τ' όνειρο τρέχει σαν το νερό
αχ, και να ήταν καθαρό
δε φταις εσύ, ούτε κι εγώ
η μοναξιά μας φταίει

Του καθενός μας η καρδιά
άλλα τραγούδια λέει κρυφά
Μη με μαλώνεις σαν παιδί
τώρα μαθαίνω απ τη ζωή.."

Και η ερώτηση της ημέρας...
Πόσο εύκολα μπορείς να πεις "τελευταία φορά"; Και να το τηρήσεις κι όλας;...

ΥΓ1(Λίγο άκυρο το ποστ μου... το ξέρω ... αλλά θα βιαστώ να γράψω αύριο-μεθαύριο κάτι χιουμοριστικό για να ξεχαστεί το συγκεκριμένο...)
ΥΓ2(Τελικά δε "βαράει" μόνο η πανσέληνος στο κεφάλι... αλλά και η βροχή...)

Καλή εβδομάδα...

Αγαπώ, αγαπώ, αγαπώ αυτό τον άνδρα!

2007-10-20T05:48:00.001+03:00

Σήμερα γνώρισα τον έρωτα...
Ω, ναι... τον έρωτα!!!

Και μπορεί να μην είχε φτερά και να μη φορούσε πάνα-βρακάκι, ...αλλά είχε ένα σβέρκο ΝΑ (με το συμπάθιο), κάτι πλατάρες τόοοοοοοοοσες (δείχνω), και το πιο σέξι βλέμμα και χαμόγελο έβερ!

Και ταιριάζουμε, αχ, πόσο ταιριάζουμε!!!
Θέλουμε τα ίδια πράγματα, ακούμε την ίδια μουσική, έχουμε αντίστοιχους προβληματισμούς...

Και είναι τέλειος!
Έξυπνος, με χιούμορ, κοινωνικός, επιτυχημένος, σεμνός και με μεγάλο πουλί...

Και τον αγαπώ!
Και αγαπιόμαστε αληθινά... όχι επιπόλαια... με αγάπη ουσιαστική...!!!

Και θα παντρευτούμε!
Θα κάνουμε ένα τέλειο γάμο και θα είναι σκέτο κουκλί - το κουκλί μου!!!

Και θα μοιραζόμαστε τα πάντα...
Τις ανησυχίες μας, τα προβλήματα μας, τα λεφτά... το φαγητό μας...
Και ζζζαμπόν! Πολύ ζζζαμπόν! Και δύο πλάκες σοκολάτας - για τα παιδιά - ακούς Κυρ-..Στέφανε;

Και θα ζήσουμε σε μια φάρμα!
Δίπλα σε ένα λιβάδι, και όλη μέρα θα τρέχουμε γυμνοί στον κάμπο φορώντας λουλούδια στα μαλλιά...

Δεν είναι υπέροχο; Ε;...
...
Το μόνο που μένει είναι να το μάθει κι αυτός!!! Γιατί δεν του μίλησα η αλήθεια είναι...
Και ξέρω - μάλλον έπρεπε να του έχω μιλήσει, αλλά να... δε λένε οτι όταν δε μιλάς με τον άλλο-αλλά περνάς καλά, σημαίνει οτι νιώθεις οικεία και όμορφα, και δεν είναι κακό;
Ε... έτσι κι εγώ, θεώρησα οτι είναι για καλό...
...!
Πως θα γίνει άραγε; Να με γνωρίσει; Έχω τόσα να του προσφέρω...
(χιντ: τελευταία φορά εθεάθη στο Mayo λίγες ώρες πριν...)

Ααααααααχ!!!
Πάμε Νανά...

"Κάπου υπάρχει η αγάπη μου,
μα δε ξέρω ποιά'ναι
κάπου υπάρχει η αγάπη μου,
μα δεν ξέρω που...
Θα τη γυρέψω στα χαρτιά,
θα τη γυρέψω στ' άστρα
καιιιι σαααααν τη βρωωωωωωωωω, στ'ορκίιιιιιιιι-ι-ιιιιιζομαιιιιιιιιιι
πωωωως θααααααααααα ντυθώωωωωωωω, πως θα ντυθώωωωω-ω-ωω στ' άααασπρααααααααα"

Όλοι μαζί...

Ωραία!!! Εεε;

2007-10-18T16:34:00.000+03:00

Μμμμμμμχχχχχχχχχχχχχ - Αααααααααααχχχχχχχχχ (ανάσα!!!)

Δεν είναι ωραία σήμερα;

Που λίγο καλοκαίριασε πάλι μετά από ένα βαρύ και μακρύ χειμώνα;

Που πετάχτηκα μέχρι τη στρατολογία για να κόψω την αναβολή μου και σε λίγους μήνες η Αλεξίου θα με φωνάζει στην παρέα της - τον φαντάρο;

Που παρεμπιπτόντως έκανα και μια στάση (ένα κιτ-κατ) και ήπια ένα μεσημεριανό καφέ υπό σκιάν στο Γκάζι, απολαμβάνοντας τον συνδυασμό ήλιος & ψύχρα;

Που επειδή πλησιάζει καλοκαίρι (απ' ότι φαίνεται) μου στείλανε με μέιλ αυτό (για να μαυρίζεις παντού!!!):

Που έχω κολλήσει με αυτό το παιχνιδάκι ενώ είναι τόσο ελεεινό;

Και που μόλις κυκλοφόρησε για "πρώτη φορά" στα ελληνικά ραδιόφωνα ένα παλιό τραγουδάκι που ομολογουμένως υπήρχε και μου αρέσει πολύ,

το οποίο παρεμπιπτόντως δε μοιάζει με κανένα ελληνικό καινούριο (πρόσεξε τι θα πεις - κινδυνεύεις να χάσεις τη δουλειά σου...) :Ρ

Καλημέρα!
Και μην ξεχνάς...δεν πρέπει να απογοητεύεσαι... Για όλα υπάρχει μια λύση:

ΥΓ(Σημαντικό! Όχι για σένα, αλλά για μένα :D - Πλέον έχω ήχοοοοοοοοοοοοοοοοοοοοοο)
(ευχαριστώ τη Moody που μου το θύμισε - ναι, είμαι γκάου χεχεχε)

Oooh, Paris...

2007-10-15T13:50:00.000+03:00

Νομίζω θέλω να πάω Γαλλία!
Ναι!!!
Δεν ξέρω πως μου καρφώθηκε αυτό...
Δεν έχω πάει ποτέ... Ούτε έχω κάποιο κόλλημα με τη Γαλλία. Έχω άλλες χώρες - απωθημένα που θα επέλεγα να πάω σε σειρά προτεραιότητας...!
Αλλά τώρα θέλω Γαλλία...

Και το θέμα δεν είναι ότι θέλω απλά να κάνω ένα ταξίδι σε άλλη χώρα.
Το δύσκολο είναι ότι θέλω να κάνω ταξίδι και στο χρόνο...
Θέλω να πάω στη Γαλλία και να είναι αρχές δεκαετίας '80.
Ναι!!!

Και να κάνει κρύο - καλή ώρα.
Και να ακούγεται μια μουσική σαν αυτή:

Η οποία παρεμπιπτόντως, θα με συνοδεύει στην εξόρμηση μου στην πόλη, όταν θα κόβω βόλτες με θέα τον πύργο του Eiffel ή όταν θα κοντοστέκομαι πάνω από κάποια γέφυρα και θα κοιτάζω τα καραβάκια βυθισμένος στις σκέψεις μου...

Και η παρέα μου να είναι κάπως έτσι ('ντάξει, ίσως στο λίγο πιό ωραίο...):

Και να μου φωνάζουν "Αλέεεεεεεεεξηηηηηηηηηηηηηη - ού-ούυυυυ" με σπαστή προφορά, κι ας μη με λένε Αλέξη. (...είναι πιό κινηματογραφικό όνομα)!
Και να δίνουμε ραντεβού σε γνωστά σημεία της πόλης και να έρχονται μόνο τρέχοντας - όπως γίνεται στις ταινίες!
Και να είμαστε και μεταγλωττισμένοι λίγο... Ξέρεις... να ακούγονται οι φράσεις και το στόμα να εξακολουθεί να ανοιγοκλείνει για κλάσματα του δευτερολέπτου...

Και σε κάθε βραδινή μας εξόρμηση, να γνωρίζουμε παρέες και να φλερτάρουμε με τον καλύτερο και πλέον αυθεντικό τρόπο... Με κοντινό στα βλέμματα -που τρεμοπαίζουν για να τονίσουν τη φλόγα της στιγμής-, με κοντινό στα χείλη -που δαγκώνονται για να δείξουν την πρόθεση-, και μετά κοντινό στα ποτήρια την ώρα του "τσιν-τσιν".

Και όταν καψουρευτούμε, θα το ζούμε τόσο έντονα και θα κάνουμε κάμποσες τρέλες, αναγκαίες για την εποχή, με αποκορύφωμα το να φωνάζεις "Ζετεεεεεεεεμμμμμ" από τον πύργο του Eiffel με λίγο μεγαλύτερη χρονοκαθυστέρηση λόγω της μεταγλώττισης...

Ωραία δε θα 'ναι;
Τώρα που χειμώνιασε κι όλας...
Και έχω ανάγκη να αλλάξω παραστάσεις.
Και έχω και τάσεις φυγής...
...
Που καλύτερα από τη Γαλλία;